Ριζικό ανασχηματισμό με αποχώρηση όλων των πολιτικών στελεχών και παράταση του βίου της κυβέρνησης Παπαδήμου μέχρι το τέλος της κοινοβουλευτικής περιόδου προκρίνει ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Δημήτρης Ρέππας. Ωστόσο, όπως αναφέρει σε συνέντευξή του στην «Ι», λόγω της επιμονής της ΝΔ, προβλέπει εκλογές στο διάστημα 29 Απριλίου έως 13 Μαϊου. Ο κ. Ρέππας θεωρεί «απαραίτητη τη συνεννόηση των μεγάλων κομμάτων», αλλά είναι υπέρ της συνεργασίας και της κυβερνητικής σύμπραξης συγγενών πολιτικών δυνάμεων.
Σε ερώτηση αν σκέφθηκε να διεκδικήσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, απαντά ότι του προτάθηκε αρκετές φορές να αναλάβει σχετική πρωτοβουλία. Σχετικά με τα στελέχη του Κινήματος που ακολουθούν προσωπικές στρατηγικές και αποστασιοποιούνται από τα κυβερνητικά πεπραγμένα, τονίζει ότι θα αποδοθούν ευθύνες για το πώς το ΠΑΣΟΚ έφθασε από την περιφανή νίκη να αποκοπεί από την κοινωνία. Και αναφέρεται σε «θαλπωρή επιχειρηματικών κύκλων» και στήριξη από μέσα ενημέρωσης προς στελέχη. Και για τους αποστασιοποιούμενους προτείνει να δοθούν στη δημοσιότητα τα πρακτικά του υπουργικού Συμβουλίου για να δει ο κόσμος ποιος έλεγε και τι.
Δηλώνει, εξάλλου, ότι οι μη νευραλγικοί τομείς του δημοσίου θα κρίνονται με αυστηρούς όρους κόστος-οφέλους, αφήνοντας να εννοηθεί ότι όσοι επιβαρύνουν θα το έργο τους θα αναλαμβάνουν ιδιώτες και υπαινίσσεται το τέλος της μονιμότητας στο δημόσιο.

Ερ: Πόσο θεωρείτε ότι θα κρατήσει η νέα συμφωνία χωρίς να ληφθούν νέα μέτρα; Είναι πιθανό να χρειαστούν, όπως ακούγεται, νέα μέτρα τον Ιούνιο και γιατί;

Απ: Το νέο πρόγραμμα είναι δυναμικό. Μέσα στο 2012 πρέπει να αντιμετωπίσουμε το άνοιγμα του 2011 και την κάλυψη των εκτιμώμενων αποκλίσεων της ύφεσης του 2012. Ακόμη οφείλουμε για το 2013 και 2014 να εφαρμόσουμε δημοσιονομική και διαρθρωτική πολιτική, ώστε να πετύχουμε ραγδαία αποκλιμάκωση του ετήσιου ελλείμματος με στόχο το πρωτογενές πλεόνασμα, το αργότερο μέσα στο 2014. Οι μεταρρυθμίσεις και οι αναπτυξιακές πρωτοβουλίες μέσα στο 2012 θα μας φέρουν πιο κοντά στο στόχο, ώστε όποια νέα μέτρα να είναι εξορθολογισμού της δημοσιονομικής διαχείρισης με δίκαιη κατανομή των βαρών και όχι μια ακόμη οδυνηρή επιβάρυνση των πολιτών, των οποίων η φοροδοτική ικανότητα έχει εξαντληθεί.

Ερ: Ενόψει του γεγονότος ότι η νέα συμφωνία δεν είναι τίποτε άλλο από εφαρμογή των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου, με Πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου και Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, που απαξιώθηκαν στη συνείδηση του κόσμου, θεωρείτε ότι ο πρώην Πρωθυπουργός και το ΠΑΣΟΚ αδικούνται;

Απ:Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει μιλήσει για τα αχαρτογράφητα νερά στα οποία κινείται όχι μόνον η Ελλάδα, αλλά και η Ε.Ε. και ολόκληρος ο κόσμος. Θυμίζω ότι ήταν πρωτοβουλίες δικές μας, με συνεχείς παραστάσεις προς την Ε.Ε., η δημιουργία μηχανισμού για την αντιμετώπιση της κρίσης, που ήταν βέβαιο ότι δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα. Η Ευρώπη καθυστέρησε να αντιδράσει. Αν οι μηχανισμοί στήριξης και τα προγράμματα που αποφασίστηκαν λειτουργούσαν από τις αρχές του 2010 τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά προς το καλύτερο. Ασφαλώς δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η απόφαση του Οκτωβρίου όταν πρωτοανανακοινώθηκε, από πολλές πλευρές, ιδίως στον χώρο της ενημέρωσης, χαρακτηρίσθηκε περίπου ως προδοτική και κατοχική. Μετά την αποχώρηση του τότε Πρωθυπουργού αυτή η απόφαση εμφανίζεται περίπου ως ένα ανεκτίμητο εθνικό κεφάλαιο που πρέπει να διαφυλαχθεί και να εφαρμοσθεί. Είμαι βέβαιος πως πολύ σύντομα μια προσπάθεια που κράτησε ζωντανή την Ελλάδα, αδιαφορώντας για κάθε μορφής κόστος, θα αναγνωριστεί όπως της αξίζει.

Ερ: Πρέπει να πάμε γρήγορα σε εκλογές, τέλος Απριλίου, ή αργότερα;

Απ:Η καταρχήν συμφωνία δεν σημαίνει και εφαρμογή και πολύ περισσότερο κεφαλαιοποίηση των θετικών αποτελεσμάτων της. Για αυτό πιστεύω πως θα ήταν ωφέλιμο για την χώρα αυτή η Κυβέρνηση μέσα από ένα ριζικό ανασχηματισμό, με την αποχώρηση όλων των πολιτικών στελεχών, να συνέχιζε τη θητεία της μέχρι το τέλος της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου. Αντιλαμβάνομαι όμως την ανάγκη να εκφραστεί πρωτογενώς η ελληνική κοινωνία. Οι εκλογές θα οδηγήσουν στην καταγραφή των τάσεων που επικρατούν στην ελληνική κοινωνία και ελπίζω να προσφέρουν μια σταθερή διακυβέρνηση πλήρους τετραετίας στην χώρα. Με δεδομένη την αμετακίνητη θέση της ηγεσίας της Ν.Δ. πιστεύω πως τελικώς θα γίνουν εκλογές την περίοδο από 29 Απριλίου έως 13 Μαΐου. Χρέος μας είναι μετά από αυτήν τη διαδικασία-δοκιμασία, η χώρα να βγει πιο δυνατή, πιο αισιόδοξη και πιο σίγουρη για το μέλλον της.

Ερ:Με δεδομένο, μάλλον, ότι το αποτέλεσμα δεν θα δώσει αυτοδυναμία, βλέπετε πιθανότητα σχηματισμού Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και σε ποια βάση;

Απ:Από το Δεκέμβριο, στο διευρυμένο Πολιτικό Συμβούλιο και εν συνεχεία στο Εθνικό Συμβούλιο, είχα τονίσει πως το νέο πρόγραμμα αποτελεί τον πυρήνα των πολιτικών εξελίξεων. Είναι πρόγραμμα όχι για την παρούσα Κυβέρνηση, αλλά και για την επόμενη ή τις επόμενες. Θεωρώ απαραίτητη τη συνεννόηση των μεγάλων κομμάτων, χωρίς όμως αυτό να οδηγεί στον ευνουχισμό της πολιτικής ζωής. Σε όλες τις ανεπτυγμένες δημοκρατίες λειτουργούν δύο μεγάλα ρεύματα με ισχυρό τον κομματικό διπολισμό. Ενώ λοιπόν θεωρώ χρήσιμη τη συνεννόηση των μεγάλων κομμάτων, προκρίνω τη συνεργασία και κυβερνητική σύμπραξη συγγενών πολιτικών δυνάμεων, που συνάδει και με τη φυσιολογία του κοινοβουλευτισμού.

Ερ:Σε λιγότερο από ένα μήνα το ΠΑΣΟΚ θα εκλέξει νέα ηγεσία. Πιστεύετε ότι πρέπει ο υποψήφιος να είναι ένας; Εσείς σκεφτήκατε ποτέ να είστε ένας από τους διεκδικητές;

Απ:Η ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ θα έχει ευεργετική επίδραση και στην πορεία της χώρας. Οφείλουμε να εκλέξουμε τον ηγέτη που μπορεί να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ σε πρωταγωνιστική τροχιά ώστε και ο ίδιος να επιβεβαιώσει τη μέχρι τώρα παράδοση του Κινήματός μας, του οποίου όλοι οι Πρόεδροι εκλέχθηκαν Πρωθυπουργοί. Καθόσον με αφορά μου προτάθηκε, θα έλεγα μάλιστα ότι μου ζητήθηκε και όχι μία φορά, να αναλάβω σχετική πρωτοβουλία. Αυτήν την περίοδο που οι επερχόμενες εκλογές και το αποτέλεσμά τους θα καθορίσουν τη δυνατότητα του ΠΑΣΟΚ να ανακάμψει ή όχι οφείλουμε να είμαστε, περισσότερο από ποτέ, όλοι μαζί. Να αθροίσουμε δυνάμεις συγχωνεύοντας προσωπικές φιλοδοξίες. Άλλωστε τι έχουμε να μοιράσουμε; Μόνο πίκρα και θυμό.

Ερ:Παρατηρούνται έντονες εσωτερικές αντιπαραθέσεις δίνοντας την εντύπωση ότι για προσωπικούς λόγους αγνοείται η συλλογική λειτουργία του ΠΑΣΟΚ, ενώ όλο και συχνότερα στελέχη αποστασιοποιούνται από τα κυβερνητικά πεπραγμένα.

Απ:Την ώρα που η χώρα δίνει αγώνα και πολλά μέτωπα παραμένουν ακόμη ανοικτά θα είμαστε κατώτεροι αν βυζαντινολογούμε και ενδοσκοπούμε. Όποιος δεν πονά την χώρα και δεν πονά το ΠΑΣΟΚ με μεγάλη ευκολία μπορεί να πει και να κάνει πράγματα που θα βλάψουν. Ο τόπος έχει πληρώσει ακριβά προσωπικούς σχεδιασμούς και πολιτικάντικα τερτίπια γι’ αυτό άλλωστε οδηγήθηκε σε αυτήν την κρίση. Θα έρθει, αλλά δεν είναι τώρα, η ώρα για να αποδοθούν ευθύνες για το πώς το ΠΑΣΟΚ από μια περίλαμπρη νίκη το 2009 μέσα σε περίπου ένα με ενάμιση χρόνο αποκόπηκε από την κοινωνία νομίζοντας πως η θαλπωρή επιχειρηματικών κύκλων και η στήριξη κάποιων μέσων ενημέρωσης είναι αρκετές για να υποκατασταθεί η πραγματική πολιτική από «επικοινωνισμούς».
Όσον αφορά στα κυβερνητικά πεπραγμένα, καλό είναι να αποφασιστεί να δοθούν στη δημοσιότητα τα Πρακτικά των συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου για να γνωρίζουν όλοι οι Έλληνες ποιοι έμειναν βουβοί, ποιοι μίλησαν και τι έλεγε καθένας.

Ερ: Εκφράζονται φόβοι ότι μεθοδεύεται η κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο τομέα, μέσω της ανάθεσης «έργου» στον ιδιωτικό τομέα, καταργουμένων των αντίστοιχων υπηρεσιών, π.χ. τομέας καθαριότητας στην αυτοδιοίκηση. Δικαιολογημένοι οι φόβοι;

Απ:Είναι λογικό τομείς που δεν είναι νευραλγικοί για το εθνικό συμφέρον να κρίνονται με αυστηρούς όρους κόστους-ωφέλειας. Πέραν των τομέων που αυτονοήτως ανήκουν και συγκροτούν ένα σύγχρονο κράτος όλες οι άλλες δομές πρέπει να αξιολογηθούν. Μόνον έτσι το κράτος θα υπηρετεί παρά θα επιβαρύνει τον πολίτη και θα διευκολύνει και θα στηρίζει αντί να δυσκολεύει και να αποθαρρύνει επιχειρηματικές πρωτοβουλίες. Το θέμα της μονιμότητας είναι θέμα συνταγματικό. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι η αλλαγή στο κράτος σε επίπεδο δομών μπορεί να περιμένει. Η μεταρρύθμιση που προωθούμε δεν υιοθετεί αφορισμούς και γενικεύσεις απαξιωτικές για τη δημόσια διοίκηση και τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά δεν μπορεί να αγνοήσει παθογένειες λειτουργικής και δημοσιονομικής εκτροπής στο ελληνικό κράτος.

Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στον Βασίλη Μούρτη

1 σχόλια »

  • Ανώνυμος είπε:

    Εμπειρικές και επιστημονικές έρευνες των διαθέσεων της κοινής γνώμης αποδίδουν την ελληνική κοινωνία σε κατάσταση παράκρουσης. Η απογοήτευση και ο θυμός κυριαρχούν και οι συνωμοσιολογικές προσεγγίσεις τείνουν να επικρατήσουν θέτοντας στο περιθώριο κάθε έννοια ορθού λόγου.

    Η λογική εξήγηση των πραγμάτων έχει εξοβελισθεί στο πυρ το εξώτερον και, αντιθέτως, διακινούνται με απίστευτη ευκολία και ταχύτητα οι πιο απίθανες και οι πιο ακραίες πολιτικές θεωρίες.

    Αθροιζόμενα τα παραπάνω διαμορφώνουν περιβάλλον απίστευτου ποπουλισμού, ευνοώντας κυρίως λαϊκίστικες φωνές και ακραίες ομάδες.

    Κόμματα, κομματίδια και κινήσεις απίθανες ξεπηδούν σχεδόν από παντού.

    Οι Ελληνες μοιάζουν αίφνης σαν να αποφοίτησαν πρόσφατα από τη σχολή του Πιερ Πουζάντ, ενός απίθανου γάλλου πολιτικού, ο οποίος στα κατεστραμμένα μεταπολεμικά χρόνια έστησε στη Γαλλία το περιβόητο λαϊκιστικό, ξενοφοβικό και αντικοινοβουλευτικό κίνημα του πουζαντισμού. Επρόκειτο για ένα πρόδρομο σχήμα του σημερινού ξενοφοβικού Λαϊκού Μετώπου το οποίο συγκρότησε ο Ζαν-Μαρί Λεπέν και του οποίου τώρα ηγείται η κόρη του, η οποία εν όψει των επερχόμενων προεδρικών εκλογών στη Γαλλία τάχθηκε υπέρ της επιστροφής στο γαλλικό φράγκο.

    Αλλά δεν είναι μόνο τα φρούτα του ελληνικού πουζαντισμού που ανθούν στον κατεστραμμένο ελληνικό πολιτικό κήπο. Εσχάτως παρατηρείται και η ενίσχυση των άκρων. Στη σημερινή Ελλάδα πληθαίνουν οι ακροατές επιγόνων του Χίτλερ, του Μπακούνιν και ένας Θεός ξέρει ποιων άλλων.

    Το πολιτικό σύστημα είναι αλήθεια πως υπέστη φθορά μεγίστη τα πολλά προηγούμενα χρόνια. Και είναι επίσης ακριβές ότι στο παρόν περιβάλλον οι σύνδεσμοι των κομμάτων με την κοινωνία έσπασαν.

    Οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι της Κεντροδεξιάς και της Κεντροαριστεράς αμφισβητούν τους υπάρχοντες σχηματισμούς, αναζητούν νέες εκφράσεις των δύο χώρων και στις παρούσες συνθήκες της μεγάλης κρίσης διεκδικούν από την πολιτική «νοικοκυριό, καλά σχολεία και προσιτή Υγεία».

    Η Αριστερά επίσης, που βαυκαλίζεται ότι μπορεί να κερδίσει το 40% των ψηφοφόρων, είναι κατακερματισμένη και εμφανής παραμένει η αδυναμία της να προσανατολίσει το εκλογικό σώμα.

    Θα έλεγε κανείς ότι σε αυτό το περιβάλλον κοινωνικής αποδιάρθρωσης, γενικευμένης αμφισβήτησης και επικράτησης διαφόρων μορφών λαϊκισμού τα αστικά κόμματα μοιάζουν χαμένα.

    Και στον βαθμό που δεν αντιδράσουν, η χώρα πιθανόν να οδηγηθεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

    Η προσέγγιση επιτελείων και επικοινωνιολόγων ότι ο δικομματισμός θα αντέξει είναι επιφανειακή και δεν υποστηρίζεται από την ως τώρα καταγραφή των διαθέσεων της κοινής γνώμης.

    Ο κίνδυνος λοιπόν μιας πολιτικής εκτροπής διά της ενίσχυσης των άκρων και του διαχεόμενου λαϊκισμού δεν είναι αμελητέος και ούτε πρέπει να υποτιμάται.

    A.K.

  • Δημοσίευση σχολίου

    ,