Ξεκίνησε και θα συνεχιστεί μέχρι τις 31 Αυγούστου η υποβολή προτάσεων για επιδότηση της ίδρυσης επιχειρήσεων από νέους επιχειρηματίες, για πρώτη φορά μέσω του αναπτυξιακού νόμου.
Στο πρόγραμμα για την "Επιχειρηματικότητα των Νέων" του υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας μπορούν να ενταχθούν νέοι επιχειρηματίες, ηλικίας 18 έως 40 ετών και απευθύνεται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που είτε έχουν ιδρυθεί από 1-1-2011 και έπειτα, είτε δεν έχουν ολοκληρώσει τις διαδικασίες ίδρυσής τους κατά το χρόνο κατάθεσης της επενδυτικής τους πρότασης.
Το ηλικιακό κριτήριο (κάτω των 40 ετών) ισχύει για τις ατομικές επιχειρήσεις, ενώ για τις υπόλοιπες εταιρικές μορφές πρέπει να συμμετέχει πρόσωπο κάτω των 40 ετών, με πάνω από 50% στο εταιρικό κεφάλαιο και να ασκεί αποκλειστικά τη διαχείριση της εταιρίας.
Εφέτος, πρώτη χρονιά εφαρμογής του προγράμματος, θα διατεθούν από τον αναπτυξιακό νόμο ενισχύσεις ύψους 150 εκατ. Ευρώ.
Το υπουργείο Ανάπτυξης υπενθυμίζει στους ενδιαφερόμενους τα βασικά χαρακτηριστικά του προγράμματος, τα οποία έχουν ως εξής:
-Το ελάχιστο ύψος επένδυσης που απαιτείται για τις μικρές επιχειρήσεις είναι τα 150.000 ευρώ, ενώ για τις πολύ μικρές είναι τα 100.000 ευρώ.
-Τα είδη της ενίσχυσης που προβλέπονται είναι η επιχορήγηση και η επιδότηση χρηματοδοτικής μίσθωσης (Leasing).
-Οι δαπάνες που ενισχύονται αφορούν την ίδρυση, οργάνωση και λειτουργία της επιχείρησης. Δηλαδή από τις αμοιβές για νομικές υπηρεσίες και υπηρεσίες διοικητικής υποστήριξης και παροχής συμβουλών που έχουν άμεση σχέση με τη δημιουργία της επιχείρησης, μέχρι τους τόκους εξωτερικής χρηματοδότησης και δαπάνες για ενέργεια, ύδρευση και θέρμανση, καθώς και διοικητικές επιβαρύνσεις και φόρους προς το Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως δημοτικά τέλη κ.λπ. Στο ίδιο πλαίσιο, προβλέπεται και η ενίσχυση δαπανών για μισθοδοσία.
Παράλληλα, ενισχύονται και δαπάνες χρηματοδοτικής μίσθωσης εγκαταστάσεων και εξοπλισμού παραγωγής.
-Το συνολικό ποσό της επιχορήγησης μπορεί να φθάσει μέχρι 1 εκ. ευρώ στην περίπτωση χρήσης χρηματοδοτικής μίσθωσης, ενώ αν δεν γίνεται αξιοποίηση χρηματοδοτικής μίσθωσης το όριο είναι 500.000 ευρώ.
-Υπάρχει δυνατότητα ένταξης του προτεινόμενου επενδυτικού σχεδίου ή τμήματος αυτού, εφόσον πληροί τους όρους, και σε άλλα καθεστώτα ενισχύσεων του Επενδυτικού Νόμου, με την προϋπόθεση της μη ενίσχυσης των ίδιων επιλέξιμων δαπανών.
Για παράδειγμα, ένας νέος υποψήφιος επενδυτής μπορεί να ενταχθεί και στο ειδικό Καθεστώς της Επιχειρηματικότητας των Νέων και στο πρόγραμμα "Νέα Καινοτομική Επιχειρηματικότητα" του ΕΣΠΑ, εφόσον δεν ενισχύονται οι ίδιες δαπάνες.
-Τα επενδυτικά σχέδια υποβάλλονται μέσω του Πληροφοριακού Συστήματος Κρατικών Ενισχύσεων (www.ependyseis.gr), και έπειτα σε έντυπη μορφή στα κατά τόπους Γραφεία Εξυπηρέτησης Επενδυτών.
Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν τις ιστοσελίδες:
-www.starupgreece.gov.gr (κατηγορία "Χρηματοδοτήσεις"),
-www.mindev.gov.gr,
-www.ependyseis.gr.
Οικονομία »
«ΟΛΑ τα ζώα είναι ίσα, αλλά ορισμένα ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα». Αυτή είναι η θλιβερή κατάληξη της «Φάρμας των ζώων» του Τζορτζ Οργουελ.
Η ΑΛΛΗΓΟΡΊΑ κυκλοφόρησε το 1945 με σαφή αναφορά στη Σοβιετική Ενωση. Ο ίδιος ο Οργουελ έλεγε πως την έγραψε «κόντρα στον σταλινισμό». Η υπόθεση είναι γνωστή. Τα ζώα καταλαμβάνουν τη φάρμα. Ο,τι όμως ξεκινά ως προοδευτική ουτοπία γίνεται τελικά ένα περιβάλλον τρομοκρατίας και καταπίεσης.
ΕΔΩ και αρκετά χρόνια καλλιεργείται στη χώρα μας ένας αιρετικός πολιτικός λόγος. Αυτός αμφισβητεί συνολικά ό,τι θα μπορούσε να οριστεί συνοπτικά ως κατεστημένο της Μεταπολίτευσης. Ενας λόγος επιθετικός που συγχέει τον μιντιακό λαϊκισμό με την επιχειρηματολογία. Και αντιλαμβάνεται την αντιπαράθεση χωρίς όρια ως ελεύθερη έκφραση. Ο λόγος αυτός σχεδόν δαιμονοποιεί τους περισσότερους πολιτικούς ή δημόσιους παίκτες. Η σκανδαλολογία πάει χέρι χέρι με την πατριδολαγνεία.
Ο ΛΟΓΟΣ αυτός ακουγόταν αρχικά από μειοψηφικές φωνές. Σιγά σιγά όμως κέρδισε έδαφος. Από πολιτική υποκουλτούρα μετατράπηκε σε ύφος δημόσιας έκφρασης που άρχισε να αρέσει. Η κρίση - και το Μνημόνιο - ως αποτέλεσμα διαχειριστικής αποτυχίας του δικομματισμού δημιούργησε το κατάλληλο περιβάλλον ώστε ο λόγος αυτός να γίνει κυρίαρχος. Αν τα τελευταία χρόνια η κοινωνία άκουγε φωνές, τώρα τις αναπαράγει και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση.
ΕΔΩ και τέσσερις δεκαετίες, η Λιάνα Κανέλλη βρίσκεται στο στοιχείο της στη φάρμα των ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Πρόσωπο φτιαγμένο για το γυαλί, βρήκε τον εαυτό της στον καταγγελτικό λόγο και, τελικά, πέρασε στην πολιτική. Η εκλογή της ως βουλευτή του ΚΚΕ είναι καθρέφτης της μετάλλαξης του Περισσού. Αν μάλιστα η δημόσια ζωή έγινε σιγά σιγά τηλεοπτική αρένα, η Λιάνα δεν είχε πρόβλημα. Ηταν λίγο σαν ταλαντούχος πυγμάχος που μπορούσε να μπει - τι είναι μερικές μελανιές παραπάνω; - στην κλούβα του κατς.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ είναι ότι η χρεοκοπημένη Ελλάδα είναι μια ανοιχτή κλούβα. Εξω στον δρόμο, οι αντιπαραθέσεις δεν είναι όπως στο στούντιο. Οπως ένας αγώνας κατς δεν είναι σαν καβγάς νύχτα σε βρώμικο στενάκι. Εχει όρια. Η κοινωνία του πεζοδρομίου είναι εξαγριωμένη. Το μοναχικό πλήθος τά 'χει με τους επώνυμους της δημόσιας ζωής. Αλλωστε, η λογική «όλοι φταίνε» - ο Σημίτης, ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου και πάει λέγοντας - δεν έχει τέλος. Ούτε κάνει διακρίσεις. Αρα, μπαίνει κανείς στο πλήθος, παίρνοντας το δικό του ρίσκο. Καλύτερα με Smart παρά με τα πόδια. Ευτυχώς, η Λιάνα συναντήθηκε με ένα γιαούρτι - και δεν είχε την τύχη του Κωστή Χατζηδάκη ή του Αλέκου Αθανασιάδη.
ΟΠΩΣ και στη «Φάρμα των ζώων», οι ακραίες λογικές ανοίγουν τον δρόμο για ακόμη μεγαλύτερες ακρότητες. Κι αυτοί που ανοίγουν τέτοιους δρόμους βλέπουν να έρχονται πίσω τους άλλοι που δεν το 'χουν σε τίποτε να τους ποδοπατήσουν.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: μετριοπάθεια μάς χρειάζεται και όχι εμπάθεια.
Σχεδόν σε όλον τον κόσμο κυβερνήσεις και αγορές υποδέχθηκαν με στεναγμούς ανακούφισης την είδηση ότι η ελληνική Βουλή ενέκρινε το πρόγραμμα λιτότητας. Πόσο λάθος κάνουν... Γιατί, αν είχαμε πει «Οχι», αν είχαμε κηρύξει στάση πληρωμών, θα έπρεπε ασφαλώς να λάβουν επώδυνα πυροσβεστικά μέτρα για τις τράπεζές τους, δεν θα ήταν όμως κάτι που δεν θα άντεχαν. Αντιθέτως, θα «γλίτωναν» μια και καλή από την Ελλάδα και θα έριχναν σε μας το βάρος του ναυαγίου.
Τώρα όμως; Ο «ελληνικός πονοκέφαλος» συνεχίζεται. Και όσο κι εμείς επιμένουμε κουτσά-στραβά να τηρούμε τις συμφωνίες, θα είναι πολιτικά δύσκολο να σταματήσουν τη βοήθεια. Ετσι θα είναι υποχρεωμένοι να αναζητήσουν μια πιο μόνιμη λύση για τη ζώνη του ευρώ με βάση την οποία μπορούμε και εμείς να ελπίζουμε ότι, εκτός από τη λιτότητα, θα υπάρξουν και μέτρα για τη χρηματοδότηση της οικονομίας και φυσικά για την ανάπτυξη. Χωρίς αυτά δύσκολα θα βγούμε από τον φαύλο κύκλο της απαισιοδοξίας και της ύφεσης.
Κατά μία έννοια, όπως έχουν σημειώσει πολλοί αναλυτές, η Ελλάδα μπορεί με αυτόν τον τρόπο να γίνει ξανά ο καταλύτης για ένα ευρωπαϊκό αυτή τη φορά Σχέδιο Μάρσαλ που θα έχει ως στόχο την ενίσχυση της συνοχής στη ζώνη του ευρώ. Δυστυχώς, όπως έχουμε δει, οι αντιστάσεις από την κυρία Μέρκελ αλλά και πολλούς βόρειους εταίρους είναι μεγάλες. Και το ερώτημα είναι αν θα αντέξουμε να περιμένουμε. Οποιος είχε τη δυνατότητα να μιλήσει με υπουργούς μετά την ψηφοφορία στη Βουλή θα διατηρεί ασφαλώς πολλές αμφιβολίες. Για τους περισσοτέρους η ψήφος δεν ήταν μια ευκαιρία για νέο ξεκίνημα αλλά αναστολή εκτέλεσης ως τον Σεπτέμβριο.
Απογοητευμένοι από τις επιδόσεις τους, ψυχολογικά καταπονημένοι από τις βίαιες αντιδράσεις και με τη χώρα σε κατάσταση μόνιμης άρνησης, όπου οι μειονότητες και οι φανατικοί μοιάζει να καθορίζουν την ατζέντα, μη αφήνοντας κανένα περιθώριο σε νηφάλιο διάλογο, πολλά στελέχη της κυβέρνησης δεν πιστεύουν πια ότι μπορούν να αντέξουν. Περιμένουν έτσι τη λύτρωση από τις εκλογές. Ο μόνος που μπορεί να τους διαψεύσει είναι ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος.
Ο νέος αντιπρόεδρος στην ομιλία του έδειξε να κατανοεί απολύτως τις προτεραιότητες: μείωση των ελλειμμάτων και επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος- χωρίς να υπολογίζονται, δηλαδή, οι τόκοι που πληρώνουμε- μέσα σε μία διετία. Είναι όμως αποφασισμένος να αναλάβει το μεγάλο προσωπικό κόστος της επίτευξης ενός τέτοιου στόχου; Είναι σε θέση η διοίκηση να ανταποκριθεί- όπως δεν έχει κάνει ως σήμεραστις απαιτήσεις μιας τέτοιας πολιτικής; Και ως ποιον βαθμό οι Ευρωπαίοι θα συναινέσουν στο να ελαφρώσουν το έργο του, π.χ. με την εθελοντική αναδιάρθρωση που βρίσκεται σε εξέλιξη ή με απελευθέρωση πόρων για επενδύσεις; Τις απαντήσεις θα τις έχουμε μέσα στο καλοκαίρι, όπου η Ελλάδα, όπως σημείωνε έμπειρος οικονομικός παράγοντας, έχει άμεση ανάγκη μιας εθνικής επιτυχίας. Γιατί από ήττες χορτάσαμε...