Σε εγρήγορση, ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου κάλεσε τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, ο Αντώνης Σαμαράς από το Ρέθυμνο, όπου συναντήθηκε με μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής και εκπροσώπους άλλων νομών. Ο πρόεδρος της ΝΔ επισκέφτηκε το κάστρο της Φορτέτσας που δεσπόζει στην πόλη και έδειξε ενδιαφέρον για τις εργασίες αναστήλωσης αλλά και τα προβλήματα των συμβασιούχων εργαζομένων σε αυτό.

Ο κ. Αντώνης Σαμαράς συναντήθηκε το πρωί σε κεντρικό ξενοδοχείο του Ρεθύμνου με στελέχη του κόμματος στο νομό, καθώς και στελέχη της τοπικής ΝΟΔΕ.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που βρίσκεται από χθες στο νομό προσκεκλημένος φιλικής του οικογένειας, είχε προγραμματίσει τη σημερινή συνάντηση με αφορμή τις εξελίξεις σχετικά με το κομματικό χρίσμα για υποψήφιο νέο δήμαρχο στο δήμο Ρεθύμνου. Το κλίμα στην τοπική ΝΟΔΕ είναι ομιχλώδες μιας και τα στελέχη βρίσκονται σε ασυμφωνία για το ποιος από τους: Μαθιουδάκη, Γιακουμάκη, Μανωλακάκη και Νίνου θα είναι υποψήφιος στον μητροπολιτικό δήμο του νομού.

Ο κ. Σαμαράς συνοδευόμενος από τη βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας στο νομό Όλγα Κεφαλογιάννη και τον πολιτευτή Χανίων Μανούσο Βολουδάκη, συζήτησε το θέμα με τον νέο πρόεδρο της ΝΟΔΕ Αχιλλέα Κεφαλογιάννη, μέλη και ψηφοφόρους του κόμματος. Στο περιθώριο της συνάντησης, ο κ. Σαμαράς ούτε αρνήθηκε ούτε επιβεβαίωσε τα όσα ακούγονται σχετικά με την υποψηφιότητα του πρώην υφυπουργού Εθνικής Άμυνας Γιάννη Πλακιωτάκη, για περιφερειάρχη Κρήτης, κάτι που θεωρείται σχεδόν σίγουρο στο νησί.

«Είναι καιρός να προχωρήσετε μπροστά και να μην έχετε ενοχές για τα πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας..», ανέφερε μεταξύ άλλων, στην κα. Κεφαλλογιάννη και στον κ. Βολουδάκη, ο Αντώνης Σαμαράς λίγο μετά από την παραλαβή από τα στελέχη της ΝΟΔΕ Ρεθύμνου ενός κρητικού μαχαιριού, σε ένδειξη τιμής φιλίας και εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του.

Τέλος ο κ. Σαμαράς χαρακτήρισε τον «Καλλικράτη» αφύσικο και με πολλές ασάφειες σε ό,τι αφορά αρμοδιότητες και το πώς αυτές διανέμονται και διαχωρίζονται, κάτι που θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα στο μέλλον, όπως είπε. συνέχεια »

Απορία. Οι γερμανοί πλήρωσαν 2,5 εκ.ευρώ στον 37χρονο Ερβέ Φαλσιανί (τεχνικός πληροφορικής σε θυγατρική της HSBC στη Γενεύη) για ενα CD με ονόματα 1.100 γερμανών φορυφυγάδων σε ελβετικές τράπεζες. Πόσα ζήτησε απο τον φεβρουάριο ο Φαλσιανί (με τους έλληνες διαμεσολαβητές του, μεταξύ των οποίων και ενας διπλωμάτης) απο τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου για να του δώσει τα ονόματα των 2.650 ελλήνων με τις μυστικές καταθέσεις στην Ελβετία; Μάλιστα τους πρόσφερε και...δείγμα 5 ατόμων(φοροκλεφτών) δωρεάν για να ελέγξουν οτι είναι...αυθεντικό το CD! Καρφώνει τους άλλους για να γεμίσει το δικό του λογαριασμό! Γιώργο, θα τα πάρεις τα ονόματα; Και πόσο θα μας στοιχίσουν; Γιατί το θέμα έχει...ευρύτερο ενδιαφέρον. συνέχεια »

Συνέντευξη στον Αθανασιο Eλλις

Εμπορική συμφωνία Ελλάδας - Τουρκίας για συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στο Αιγαίο, ακόμη και αν προηγουμένως δεν έχουν επιλύσει τις μεταξύ τους διαφορές, προκρίνει με συνέντευξή του στην «Κ» ο ειδικός απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την ενέργεια στην Ευρασία, Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, ο οποίος αναγνωρίζει το δικαίωμα της Ελλάδας, ως μέλους της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, να ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ο Αμερικανός αξιωματούχος χαρακτηρίζει το Αιγαίο «αμφισβητούμενη περιοχή», ίσως γιατί, όπως ο ίδιος παραδέχεται, δεν γνωρίζει πλήρως το θέμα. Βαθύς γνώστης των ζητημάτων της ενέργειας με τα οποία ασχολείται εδώ και δεκαετίες, ο πρώην καθηγητής του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ, που έχει διατελέσει σύμβουλος του προέδρου Κλίντον και πρέσβης στην Ε.Ε., αναδεικνύει τα οφέλη που θα αποκομίσει η Ελλάδα από τη συμμετοχή της στον αγωγό TGI, ενώ καταθέτει έναν προβληματισμό σχετικά με τους αγωγούς Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης και South Stream.

– Πώς αποτιμάτε την άσκηση από την Ελλάδα του δικαιώματος, που απορρέει από το διεθνές δίκαιο, να προχωρήσει σε έρευνες και εξόρυξη πετρελαίου και αερίου στο Αιγαίο;

– Ξέρετε, αυτά τα θέματα των θαλάσσιων συνόρων είναι δύσκολα και όχι μόνο στο Αιγαίο. Είναι δύσκολα στην Κασπία, αλλά και στην Αρκτική, όπου χρειάστηκε να περάσουν 40 χρόνια έως ότου η Νορβηγία και η Ρωσία τα διευθετήσουν, κάτι που έκαναν μόλις φέτος. Προφανώς υφίστανται ζητήματα, για τα οποία δεν γνωρίζω λεπτομέρειες ώστε να πω κάτι για τη μία ή την άλλη πλευρά. Αλλά θα ήλπιζα, εάν υπάρχουν φυσικές πηγές ενέργειας στο Αιγαίο ή σε οποιαδήποτε άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, αυτές να βοηθήσουν στην επίλυση των ζητήματος των συνόρων. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να γίνει αυτό. Ο πρώτος είναι να υπάρξει, επιτέλους, συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για τα σύνορα. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, υπήρξαν περιπτώσεις όπου χώρες κατέληξαν σε «εμπορικές διευθετήσεις» και άφησαν το θέμα της οριοθέτησης των συνόρων για το μέλλον. Μπορώ να φανταστώ μια περίπτωση, στο Αιγαίο ή σε κάποια άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, όπου το οικονομικό όφελος είναι και για τις δύο χώρες τόσο μεγάλο που τις συμφέρει να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση, ακόμη και εάν δεν συμφωνούν στα συγκεκριμένα σύνορα. Σίγουρα δεν θα ενθάρρυνα μονομερείς κινήσεις από καμία χώρα, αλλά θα ενθάρρυνα να βρεθεί λύση στα όποια ζητήματα υπάρχουν, υπογραμμίζοντας και πάλι ότι δεν γνωρίζω πλήρως τα ζητήματα του Αιγαίου.

– Θα ήθελα να μιλήσουμε για το δικαίωμα της Ελλάδας να ανακηρύξει τη δική της ΑΟΖ, αλλά προηγουμένως να ρωτήσω κατά πόσον θα ενισχυθεί η ελληνική θέση αν οι ΗΠΑ επικυρώσουν το Δίκαιο της Θάλασσας, με δεδομένη την ιδιαίτερη σχέση που έχουν με όλες τις χώρες της περιοχής.

– Σίγουρα δεν θα ήταν κακό. Αλλά, πέρα από το τι θα κάνουν οι ΗΠΑ, που δεν το ξέρω, πολλές χώρες το έχουν επικυρώσει, αλλά παραμένουν ερωτήματα σχετικά με τις νομικές συνέπειες της ΑΟΖ, όπως για παράδειγμα εάν μια χώρα μπορεί να αποκλείσει από την ΑΟΖ έναν υποθαλάσσιο αγωγό. Δεν είμαι ειδήμων. Σε μερικές περιπτώσεις η οριοθέτηση της ΑΟΖ υπήρξε υποβοηθητική. Επέτρεψε σε χώρες να εξετάσουν και ζητήματα περιβαλλοντικού χαρακτήρα, αλλά πόσο δεσμευτική είναι και άλλα θέματα νομικής φύσης μένουν να επιλυθούν.

– Πάντως, η Ελλάδα θα είχε το δικαίωμα να ανακηρύξει τη δική της ΑΟΖ.

– Φυσικά, από τη στιγμή που είναι μέρος της συνθήκης.

– Πώς βλέπουν οι ΗΠΑ τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης;

– Είναι ένα έργο που συζητείται εδώ και πολλά χρόνια, από την εποχή που ήμουν στην κυβέρνηση την πρώτη φορά, τη δεκαετία του ’90. Γνωρίζω ότι είναι προτεραιότητα για την Ελλάδα. Υπάρχουν ερωτηματικά σε ό, τι αφορά τη Βουλγαρία, ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες. Μια αμερικανική εταιρεία ενδιαφέρεται πολύ για το έργο. Μένει να φανεί εάν θα υπάρχει αρκετή ζήτηση και για τον Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης και για τον Μπακού - Τσεϊχάν. Αυτό πρέπει να αποσαφηνισθεί. Οπως και το τι θα γίνει με τον Βόσπορο, καθώς η Τουρκία εγείρει θέμα μεγάλου αριθμού τάνκερ που περνούν από τα Στενά. Σίγουρα δεν έχουμε αρνητικά αισθήματα για το έργο. Ισως δουλέψει.

– Ο ένας αγωγός αποκλείει τον άλλο;

– Είναι δύσκολο να το πει κανείς σε αυτήν τη φάση. Εξαρτάται από τη χωρητικότητα του Βοσπόρου, αλλά και την ποσότητα πετρελαίου που θα προκύψει από την Ανατολική Κασπία.

Ο αγωγός TGI

– Πόσο σημαντικός είναι για την Ελλάδα ο αγωγός TGI (Αζερμπαϊτζάν-Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία), και υπάρχει αρκετό αέριο στο Αζερμπαϊτζάν;

– Θα δώσει στην Ελλάδα μεγαλύτερη πρόσβαση σε αέριο και θα διαφοροποιήσει τις πηγές τροφοδοσίας της. Οι εταίροι του TGI εργάζονται σκληρά για να τον καταστήσουν ένα πιο ευρωπαϊκό έργο. Η ΔΕΠΑ κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη να υπάρχουν διασυνδέσεις προς άλλες βαλκανικές χώρες, εξέλιξη που θα προσδώσει στον αγωγό στρατηγική σημασία.

Σε ό,τι αφορά την ποσότητα του αερίου στο Αζερμπαϊτζάν, υπάρχουν ερωτήματα, αλλά το πιθανότερο είναι πως υπάρχει αρκετό για τον TGI, το ερώτημα είναι αν υπάρχει και για τον Ναμπούκο. Γίνονται έρευνες στο Αζερμπαϊτζάν, ενώ υπάρχουν πιθανότητες για αέριο από Τουρκμενιστάν, Ιράκ, κ.α.

– Πώς βλέπουν οι ΗΠΑ τη συμμετοχή της Ελλάδας στον South Stream;

– Είναι ένα θέμα που αφορά την Γκάζπρομ και τις αρμόδιες ελληνικές οντότητες. Εχουμε δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν είμαστε αντίθετοι με τον South Stream. Υπάρχουν κάποια ερωτήματα όπως υπάρχουν για όλους τους αγωγούς και αφορούν το κόστος, την τοποθεσία του αερίου, κ.λπ. Υπάρχουν ζητήματα ελέγχου και πολιτικής που προκύπτουν σε κάθε έργο.

– Κατανοείτε γιατί η Ελλάδα αισθάνεται ότι τη συμφέρει η συμμετοχή σε έναν τέτοιο αγωγό;

– Από μια περιορισμένη προσέγγιση (micro standpoint) μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι στην Ελλάδα νομίζουν ότι συμφέρει. Ας το αφήσω εκεί.


********

Του δρος Κωνσταντινου A. Nικολαου*

Η Τουρκία συνεχίζει την τακτική της να αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα άλλων κρατών, χρησιμοποιώντας τις έρευνες πετρελαίου και προσπαθώντας να δημιουργήσει τετελεσμένα. Πολύ φοβούμαι ότι στο μέλλον θα προσπαθήσει να μπει στο επόμενο στάδιο των ερευνών, δηλαδή στις γεωτρήσεις. Αν αυτό γίνει, τότε η ζημία θα είναι μόνιμη. Η Τουρκία φαίνεται να επισπεύδει τις ενέργειές της για τον διαμοιρασμό του Αιγαίου, γνωρίζοντας ότι αργά η γρήγορα θα είναι υποχρεωμένη να αποδεχθεί το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και την εφαρμογή της αρχής της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε τις δραστηριότητες δύο τουρκικών ερευνητικών σκαφών, του Τσεσμέ στο Βόρειο Αιγαίο και του Πίρι Ρέις νότια και νοτιοανατολικά του Καστελλόριζου. Γενικό συμπέρασμα των μέχρι σήμερα αναλύσεων είναι ότι η Τουρκία προσπαθεί έμπρακτα να υπονομεύσει και να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να τα μετατρέψει σε τουρκικά, τετελεσμένα, δικαιώματα.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2010, η «Κυριακάτικη Καθημερινή» δημοσίευσε εκτενές άρθρο μου, με ανέκδοτους χάρτες όπου φαίνονταν ξεκάθαρα οι προσπάθειες της Τουρκίας να αμφισβητήσει και να ακυρώσει ελληνικά και κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα, στη θεωρητική ακόμα, αποκλειστική θαλάσσια οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) της Ελλάδας και στη διακηρυγμένη ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Είχα δημοσιεύσει τους δύο χάρτες παραχωρήσεων της Τουρκίας. Για κάποιους που γνωρίζουν την πρακτική έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων, τα επόμενα βήματα της Τουρκίας ήταν αναμενόμενα (εφόσον δεν υπήρχαν οι δέουσες αντιδράσεις από τα ενδιαφερόμενα κράτη).

Ηταν επόμενο λοιπόν η Τουρκία να υλοποιήσει τις προθέσεις της και να κινηθεί εκτελώντας σεισμικές έρευνες, μέσα στα διακηρυγμένα μπλοκ παραχωρήσεών της, όπως είχαν δημοσιευθεί σε διεθνή φόρουμ.

Τι επιτυγχάνει η Τουρκία με την πολιτική της; Α) Αμφισβητεί έμπρακτα τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου. Β) Εξαφανίζει την ΑΟΖ Ρόδου-Καστελλόριζου, που θα έφερνε σε επαφή τις ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου. Γ) Εγγράφει μελλοντικές υποθήκες για τις επιδιώξεις της. Για το Βόρειο Αιγαίο θέτει υπό πλήρη αμφισβήτηση την ΑΟΖ των ελληνικών νησιών και «βάζει πόδι» στο Αιγαίο ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα της Τουρκίας; Πρώτο: Να σύρει την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις, για την υφαλοκρηπίδα, ακυρώνοντας τις όποιες προθέσεις της για εφαρμογή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας του 1982, όπου στο άρθρο 121 αναγνωρίζεται ότι τα νησιά έχουν δική τους ΑΟΖ, οπότε η ελληνική ΑΟΖ θα κάλυπτε σχεδόν όλο το Αιγαίο και τη θάλασσα μέχρι την ΑΟΖ της Κύπρου. Δεύτερο: Να προλάβει την εκ μέρους της αποδοχή και εφαρμογή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, δημιουργώντας προηγουμένως τετελεσμένα, δεδομένου ότι στο μέλλον θα είναι υποχρεωμένη να αποδεχθεί το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, που είναι και ευρωπαϊκό δίκαιο, δεχόμενη τις διεθνείς συνθήκες που τη φέρνουν πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Τρίτον: Αν δεν σύρει την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις για την υφαλοκρηπίδα, να μπει στο επόμενο στάδιο ερευνών πετρελαίου, με γεωτρήσεις, προφασιζόμενη διερεύνηση στόχων που εντόπισε με τις προηγούμενες σεισμικές και άλλες έρευνες. Δηλαδή να μετακινήσει εξέδρα γεωτρήσεων πετρελαίου στις περιοχές όπου αμφισβητεί, δημιουργώντας έτσι ΜΟΝΙΜΑ τετελεσμένα και ΜΟΝΙΜΗ ζημιά στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα φυσικά δεν πρέπει να συρθεί σε διαπραγματεύσεις για την υφαλοκρηπίδα, που κρύβει παγίδες για τη χώρα μας, αλλά πρέπει να θέσει θέμα ΑΟΖ, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και να περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για την επίτευξη των δικαίων της. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να αντιμετωπίσει την τουρκική προκλητικότητα, με όρους τουρκικού τσαμπουκά, όπως επιδιώκει από πλεονεκτικότερη θέση η Τουρκία, λόγω πρόσκαιρων συγκυριών. Τα βήματα της διπλωματίας, στο γήπεδο του διεθνούς δικαίου, είναι τα πλέον ενδεδειγμένα στην παρούσα συγκυρία, για να αποτραπούν οι επιδιώξεις της Τουρκίας.

* Γεωλόγος πετρελαίων, ενεργειακός οικονομολόγος.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ συνέχεια »

Επιτέλους οι συνδικαλιστές των φορτηγών δημόσιας χρήσης αντελήφθηκαν οτι με τους χειρισμούς τους και την συγκεκριμένη απεργία, έβαλαν απέναντι τους ΟΛΗ την κοινωνία και ΟΧΙ την κυβέρνηση (άσχετα εαν φορείς της κυβέρνησης τους είχαν...παραπλανήσει). Θα πρέπει ΟΛΟΙ οι συνδικαλιστές (και οι φορείς τους) να αντιληφθούν (ενόψει και όσων...έρχονται) οτι αντίπαλος τους και εκβιαζόμενος ΔΕΝ είναι ούτε πρέπει να είναι η κοινωνία (και η μικρομεσαία αγορά). Το 2010 δεν είναι 1890. Θα πρέπει να ξανασκεφτούν ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ πλέον τις μορφές δράσης και αγώνα τους εαν θέλουν να έχουν και αποτέλεσμα και να πονάνε εκείνοι που παίρνουν τις αποφάσεις. Οσο και να...αλληλοσφαζόμαστε ή να αλληλοβριζόμαστε ή να αλληλοεκβιαζόμαστε ΔΕΝ λέει το παραμικρό επι της ουσίας, σε σχέση με όσα πρέπει να γίνουν. Αρα, αν κάτι δίδαξε αυτη η εβδομάδα απεργίας των "φορτηγατζήδων" είναι οτι θα πρέπει ο συνδικαλισμός να "στύψει το κεφάλι του" σε άλλες "μορφές πάλης" εαν θέλει να έχει παρόν και μέλλον (στο μέτρο φυσικά που δεν θέλουμε σαν κοινωνία να τα κάνουμε όλα "λίμπα" και γαια πυρί μειχθήτω). Το ζητούμενο δεν είναι πως μια κοινωνική ομάδα θα ταλαιπωρεί ή θα φέρνει σε απόγνωση τις άλλες ή κάποιες απο αυτές, αλλά πως ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα αλλάξουμε όσα μας κρατούν πίσω και θα δημιουργήσουμε περισσότερο πλούτο και ευκαιρίες για πλούτο και δημιουργία. Ζητούμενο δεν είναι η διαχείριση της μιζέριας και το αλληλοπλάκωμα μας, αλλά η ανάπτυξη, η εξωστρέφεια, η δημιουργία εργασίας και ευκαιριών για πλούτο και καλύτερη ζωή (απο αυτην που ήδη έχουμε). Οποιος θέλει ή επιδιώκει τη μιζέρια και τη φτώχεια(τη δική μας), θα πρέπει να εξοβελίζεται...πάραυτα(και να καίγεται...αυτός). Νισάφι με τη βλακεία και τη μετριότητα. συνέχεια »

Μετά το τέλος της σημερινής έκτακτης γενικής συνέλευσης, οι ιδιοκτήτες φορτηγών και βυτιοφόρων Δημόσιας Χρήσης, αποφάσισαν την αναστολή της απεργίας τους. Ο πρόεδρος του συνδικάτου Χερσαίων Μεταφορών, κ.Τζωρτζάτος διάβασε το ψήφισμα της συνέλευσης, όπου μεταξύ άλλων σημείωσε ότι η απόφαση πάρθηκε με οριακή πλειοψηφία. Παράλληλα η τροφοδοσία της αγοράς με υγρά καύσιμα και προϊόντα συνεχίζεται με ταχείς ρυθμούς.


συνέχεια »

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
ΤΖΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΥ: Ο ΠΡΩΗΝ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΗΣ CIA ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η οργάνωση «17 Ν» δεν έχει εξαρθρωθεί, ενώ και τα μέλη του «ΕΛΑ» είναι ακόμα ελεύθερα. Ο ισχυρισμός ανήκει στον πρώην πράκτορα της CIA Τζον Κυριάκου, ο οποίος είχε σταλεί από την ηγεσία της υπηρεσίας στην Αθήνα μαζί με άλλους συναδέλφους του, έχοντας ως αποκλειστική αποστολή το κυνηγητό και τη σύλληψη των Ελλήνων τρομοκρατών. Ο Κυριάκου έγινε γνωστός στην Αμερική όταν κατήγγειλε μέσω του δικτύου ABC News τα βασανιστήρια -ειδικά τον εικονικό πνιγμό- που εφαρμόστηκαν εναντίον κρατουμένων στις απάνθρωπες φυλακές του Γκουντάναμο. Ο Ελληνοαμερικανός πράκτορας είχε λάβει μέρος στην επιχείρηση σύλληψης του Αμπου Ζουμπάιντα, στελέχους της «Αλ Κάιντα» στο Πακιστάν και γνώριζε τους τρόπους με τους οποίους η CIA και οι άλλες υπηρεσίες εξανάγκαζαν τους συλληφθέντες να ομολογήσουν. Στη συνέντευξή του στο «Εθνος της Κυριακής» ο Κυριάκου, που έλκει την καταγωγή του από τη Ρόδο, δηλώνει ότι το 2002 η ΕΛ.ΑΣ δεν συνέλαβε όλα τα μέλη της «17 Ν», ενώ αναφορικά με τον «ΕΛΑ» υποστηρίζει ότι «η ηγεσία είναι γνωστή και δικάστηκε, αλλά τα χαμηλότερης βαθμίδας μέλη δεν έχουν βρεθεί ενώπιον του δικαστηρίου».

Στο 4ο κεφάλαιο του βιβλίου σας μιλάτε για την ανάγνωση των ελληνικών φακέλων και κάνετε λόγο για ένα «ιδιαίτερα σοκαριστικό επεισόδιο». Επίσης αναφέρετε το σχόλιο ενός συναδέλφου σας ότι όλοι μένουν άφωνοι όταν διαβάζουν τους ελληνικούς φακέλους. Τι είναι αυτό που σας προκάλεσε σοκ; Ποιος σας έδωσε αυτές τις πληροφορίες, η πρεσβεία ή η CIA;

Αυτό που μου προκάλεσε σοκ διαβάζοντας τους φακέλους για την Ελλάδα ήταν το βάθος της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς στην ελληνική κοινωνία. Σε αυτή τη φάση της καριέρας μου είχα ακούσει μόνο για τη «17 Νοέμβρη» και τον «ΕΛΑ». Δεν είχα ακούσει ποτέ για το Κίνημα της «20ής Οκτώβρη», της «1ης Μάη», την «Αντικρατική Πάλη» ή κάποια από τις άλλες, μικρότερες ομάδες. Και δεν είχα ακούσει ποτέ τις φήμες και τις κατηγορίες ότι όλοι, από το ΠΑΣΟΚ μέχρι την Ορθόδοξη Εκκλησία, ήταν αναμεμιγμένοι. Αυτό ήταν κάτι πολύ διαφορετικό απ' ό,τι συνέβαινε σε άλλες χώρες που αντιμετώπιζαν πρόβλημα κομμουνιστικής τρομοκρατίας, επειδή ο πληθυσμός αυτών των χωρών ήταν στην πλειοψηφία του εναντίον της τρομοκρατίας. Δεν ίσχυε το ίδιο στην περίπτωση του ελληνικού κοινού, τουλάχιστον μέχρι τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη. Πολλοί Ελληνες πίστευαν τότε ότι η «17 Νοέμβρη» μαχόταν για τον «απλό άνθρωπο» και έκανε επιθέσεις εναντίον των εχθρών της Ελλάδας - τους Αμερικανούς, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, την Τουρκία και τους υποστηρικτές της χούντας. Η αλήθεια ήταν ότι η «17 Νοέμβρη» ήταν απλώς μια δολοφονική εγκληματική οργάνωση και τα εγκλήματά της ήταν εναντίον του ελληνικού λαού. Επιπροσθέτως, άλλες ευρωπαϊκές χώρες είχαν σημειώσει επιτυχίες εναντίον των εγχώριων τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως οι «Ερυθρές Ταξιαρχίες», η «Action Directe» (Αμεση Δράση), η «Μπάαντερ Μάινχοφ» και άλλες. Οι πληροφορίες που περιείχαν οι ελληνικοί φάκελοι ήταν αυτό που αποκαλούμε «all source information» (ενημέρωση από κάθε πηγή). Οι πληροφορίες έρχονταν από παντού.

Μπορείτε να εξηγήσετε τι σημαίνει ότι ήταν αναμεμειγμένοι το ΠΑΣΟΚ και η Ορθόδοξη Εκκλησία;

Δεν εννοούσα ότι το ΠΑΣΟΚ και η Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν αναμεμειγμένοι. Αυτό που εννοούσα ήταν ότι έγραφαν ή έπαιρναν τηλέφωνο αναπαράγοντας φήμες, και ότι ΟΛΟΙ είχαν κατηγορηθεί κάποια στιγμή. Κάποτε είχα έναν πληροφοριοδότη που μου είπε ότι η «17 Νοέμβρη» ήταν μια τρόικα υπό τη βασίλισσα Ελισάβετ, τον Ζακ Κουστό και τον Κώστα Σημίτη...

Κατά τη γνώμη σας, η Ελληνική Αστυνομία συνέλαβε όλα τα μέλη της «17Ν», του «ΕΛΑ» και των άλλων οργανώσεων;

Πιστεύω ότι η Ελληνική Αστυνομία δεν συνέλαβε όλα τα μέλη της «17 Νοέμβρη» το 2002. Ακόμη δεν έχουμε ιδέα για το ποιος δολοφόνησε τον Αμερικανό πλοίαρχο Τζορτζ Τσάντες και τον οδηγό του Νικ Βελούτσο. Ηταν ένα φρικτό έγκλημα, εν ψυχρώ, που διεπράχθη κάτω από το φως του ήλιου και κανείς δεν βρέθηκε αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη. Επίσης δεν ξέρουμε την ταυτότητα της «Αννας», της γυναίκας που κρατούσε τσίλιες στη δολοφονία του Ρίτσαρντ Γουέλς και που ήταν επίσης παρούσα στη δολοφονία του Ευάγγελου Μάλλιου. Ακόμη κι αν αυτοί οι άνθρωποι εγκατέλειψαν την οργάνωση τα πρώτα χρόνια ύπαρξής της, και πάλι πρέπει να λογοδοτήσουν για τα εγκλήματά τους. Ο «ΕΛΑ», είχε, πιστεύω, δεκάδες μέλη. Ερχονταν και έφευγαν κατά τη διάρκεια των ετών, συμμετείχαν σε άλλες οργανώσεις, τις εγκατέλειπαν, επέστρεφαν αργότερα. Κάποιοι ίσως ήταν ξένοι. Πιστεύω ότι έχουμε γδάρει μόνο λίγο την επιφάνεια του «ΕΛΑ». Και είναι κρίμα που ακόμη και τα μέλη του «ΕΛΑ» που έχουν ταυτοποιηθεί, όπως ο Χρήστος Τσιγαρίδας, δεν πλήρωσαν το τίμημα των εγκλημάτων τους.

Οπότε λέτε ότι τα μέλη του «ΕΛΑ» είναι ακόμη ελεύθερα, σωστά;

Πιστεύω ότι μέλη του «ΕΛΑ» είναι ακόμη ελεύθερα. Πιστεύω ότι η ηγεσία είναι γνωστή και δικάστηκε, αλλά τα χαμηλότερης βαθμίδας μέλη δεν έχουν βρεθεί ενώπιον του δικαστηρίου.

Συνεργάζονταν η «17Ν» κι οι άλλες οργανώσεις με ξένες οργανώσεις;

Πάντα πίστευα ότι η «17Ν» και ο «ΕΛΑ» συνεργάζονταν με ξένες ομάδες Συγκεκριμένα, ο Τσιγαρίδας συνεργαζόταν με τον Κάρλος το Τσακάλι. Υπάρχουν κι άλλες αποδείξεις ότι ο ΕΛΑ συνεργαζόταν με αραβικές οργανώσεις κατά καιρούς. Οι αποδείξεις, από την άλλη, για δεσμούς της «17Ν» με ξένες ομάδες δεν είναι τόσο ξεκάθαρες. Μάρτυρες είχαν πει ότι Αραβες ήταν αυτοί που είχαν τοποθετήσει τη βόμβα που σκότωσε τον Αμερικανό λοχία Ρόναλντ Στιούαρτ το 1991, αλλά ποτέ δεν καταφέραμε να διασταυρώσουμε την πληροφορία. Τίποτα σχετικό δεν ειπώθηκε στη δίκη, κι έτσι δεν είμαι ακόμα βέβαιος ότι η «17Ν» συνεργαζόταν με ξένες ομάδες.

Η τρομοκρατία και τα στοιχεία... για την Αποστασία

Την τριετία 1998-2000 ομάδες ερευνητών στην Ουάσιγκτον κατάφεραν για πρώτη φορά να φτάσουν κοντά στον αποχαρακτηρισμό εγγράφων που είχαν αποσταλεί από την αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας προς την Ουάσιγκτον από τον Ιανουάριο του 1965 μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Στόχευαν ειδικά στα έγγραφα του Σεπτεμβρίου του 1965, επειδή είχαν βάσιμες πληροφορίες ότι «αναφέρονταν ονόματα και ποσά» όπως τους είχε διαβεβαιώσει μία πηγή τους. Οι ερευνητές αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες.

Η «μάχη» αυτή έληξε ως εξής: Υστερα από απόρρητο σημείωμα του διπλωμάτη Τόμας Μίλερ, ο οποίος προειδοποιούσε ότι μερικοί πολιτικοί είναι ακόμα ζωντανοί, ο Λευκός Οίκος, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και η CIA απέρριψαν τον αποχαρακτηρισμό των εγγράφων.

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, εσείς και ο Κόφερ Μπλακ, διευθυντής της αντιτρομοκρατικής της CIA, σχεδιάζατε να συναντηθείτε με την τότε σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Κοντολίζα Ράις, για μια κουβέντα σχετικά με την τρομοκρατία στην Ελλάδα. Τι είχατε σχεδιάσει με τον Κόφερ να συζητήσετε με τη μετέπειτα υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ;

Ο Κόφερ Μπλακ, διευθυντής του Κέντρου κατά της Τρομοκρατίας της CIA και εγώ θα συναντούσαμε τη σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Κοντολίζα Ράις το πρωινό της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Το Εθνικό Τυπογραφείο θα έδινε στη δημοσιότητα έναν τόμο με τηλεγραφήματα που ανταλλάχθηκαν μεταξύ της αμερικάνικης πρεσβείας στην Αθήνα και του υπουργείου Εξωτερικών την περίοδο 1947 ως το 1969. Δεν είχαμε αντιρρήσεις για τη δημοσίευση του μεγαλύτερου μέρους των τηλεγραφημάτων, πιστεύαμε όμως ότι μερικά παρέμειναν ευαίσθητα και πως η αποκάλυψή τους ίσως έθετε σε κίνδυνο τη ζωή ορισμένων ανθρώπων. Θυμηθείτε πως η 17Ν συνέχιζε τις δολοφονίες εκείνη την εποχή και δεν θέλαμε να θέσουμε σε κίνδυνο κάποιους από τους ανθρώπους (contacts) της πρεσβείας.

Ποια ήταν η θέση των μελών της ελληνικής κυβέρνησης για την επιμονή και τις προσπάθειες των Αμερικανών για να αποκαλυφθεί ποιοι αποτελούσαν τη «17Ν»;

Από προσωπική εμπειρία θα πω ότι η ελληνική κυβέρνηση ήταν πολύ συνεργάσιμη στην έρευνα για τη «17 Νοέμβρη». Οταν εργαζόμουν στην Ελλάδα, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη λάμβανε το ζήτημα της τρομοκρατίας πολύ σοβαρά. Το είδαμε αυτό ειδικά στην προσήλωση του υπουργού Δημόσιας Τάξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στην ανακάλυψη και τη διάλυση της «17Ν». Ολοι οι Ελληνες με τους οποίους συνεργαζόμουν ήταν προσηλωμένοι στην ομαδική εργασία και στο να κάνουν το σωστό. Πολλοί ένιωθαν ότι μια αποτυχία να συλληφθεί η «17 Νοέμβρη» θα αντιμετωπιζόταν ως αντανάκλαση της ελληνικής κοινωνίας, και ήταν αποφασισμένοι να εξαρθρώσουν αυτήν την εγκληματική οργάνωση. Τώρα, ορισμένες φορές είχαμε διαφωνίες με τους Ελληνες φίλους μας, αλλά αυτές οι διαφωνίες σχετίζονταν πάντοτε με τη διαδικασία και ποτέ με την ουσία. Ολοι θέλαμε το ίδιο πράγμα στο τέλος.

Για τη «νέα γενιά»
Εγκληματική και όχι πολιτική η φύση τους

Ποια είναι η γνώμη σας για τις πιο πρόσφατες τρομοκρατικές ενέργειες στην Ελλάδα; Πρόκειται για «νέα γενιά» τρομοκρατών ή είναι μέρος της παλιάς;

Είμαι πολύ στενοχωρημένος με τις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ελλάδα. Ο ελληνικός λαός έχει υπομείνει επτά δεκαετίες βίας και ξέρει πως η βία ποτέ δεν οδηγεί σε θετική αλλαγή. Σε μία δημοκρατία υπάρχουν νόμιμοι τρόποι για να αλλάξουν οι πολίτες μία κυβέρνηση και την εθνική τους πολιτική. Η διάπραξη φόνων στους δρόμους δεν είναι ένας από αυτούς τους τρόπους. Πιστεύω πως πρόκειται για μια νέα γενιά τρομοκρατών που προέρχονται από το κίνημα των αναρχικών. Ομως, όπως και η παλιά γενιά, η φύση τους είναι εγκληματική κι όχι πολιτική. Λένε πως οι πράξεις τους είναι πολιτικές, όμως θα στοιχημάτιζα πως κανένας τους δεν έχει διαβάσει ποτέ Μαρξ ή Ενγκελς ή Τρότσκι. Και κανένας τους δεν μπορεί να ξεχωρίσει τις σχολές αναρχικών. Δεν έχουν γνώσεις πολιτικής θεωρίας. Πιστεύουν πως αν σπάσουν τα παράθυρα μιας επιχείρησης, αν ρίξουν μια βόμβα Μολότοφ και γράψουν το γράμμα «Α» μέσα σ’ έναν κύκλο, έχουν γίνουν αυτομάτως αναρχικοί. Για να επιστρέψουμε στις πρόσφατες δολοφονίες, πιστεύω πως πρόκειται για εγκληματικές πράξεις κι όχι πολιτικές. Πρόκειται για άσκοπες δολοφονίες και οι Ελληνες δεν θα το ανεχθούν.

Ορισμένοι Αμερικανοί, μεταξύ των οποίων και ο πρώην αρχηγός της CIA Τζιμ Γούλσεϊ, επέμεναν ότι Ελληνες κυβερνητικοί αξιωματούχοι ή πολιτικοί ήταν αναμεμιγμένοι στη «17Ν».
Πίστευα ότι ο Τζιμ Γούλσεϊ διέπραττε μεγάλο λάθος όταν έκανε εκείνη τη δήλωση. Δεν υπήρχε ποτέ απτή απόδειξη ότι οποιοσδήποτε από την ελληνική κυβέρνηση είχε σχέσεις με τη «17 Ν». Κάποιες περιστασιακές ενδείξεις μάς είχαν κάνει να πιστεύουμε ότι ορισμένοι Ελληνες κυβερνητικοί αξιωματούχοι ήταν ίσως «λιγότερο εναντίον της 17 Νοέμβρη» απ' ό,τι άλλοι. Αλλά δεν υπήρξε ποτέ μια σοβαρή πληροφορία που να υπεδείκνυε ότι υπήρχε συνωμοσία μεταξύ κυβέρνησης και «17 Νοέμβρη». Πιστεύω ότι ο Γούλσεϊ είχε κακή πληροφόρηση όταν έκανε τη δήλωσή του.

Οι έρευνες
Ξέραμε για Γιωτόπουλο, όχι για Οικονόμου

Κάνετε αναφορά στο βιβλίο σας ότι κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του προέδρου Κλίντον στην Αθήνα η τότε ελληνική κυβέρνηση δεν υπέγραψε τη συμφωνία για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Αργότερα αποφάσισαν να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ, τι άλλαξε;

Αυτό που κατάλαβα ήταν ότι εκείνη την εποχή, στα τέλη του 1999, η ελληνική κυβέρνηση είχε αντιρρήσεις σχετικά με αρκετά σημεία της αντιτρομοκρατικής συμφωνίας, επειδή ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης πίστευε πως αυτά τα σημεία θα έπλητταν την ελληνική κυριαρχία. Θυμάμαι πως η υπουργός Εξωτερικών, Ολμπράιτ, ήταν πολύ αναστατωμένη με αυτήν την εξέλιξη, όπως ήταν και ο πρεσβευτής Νίκολας Μπερνς. Ομως ο Λευκός Οίκος έδειξε υπομονή και προσπάθησε να καθησυχάσει τους ελληνικούς φόβους. Ημασταν αισιόδοξοι ότι η καθυστέρηση θα ήταν μικρή και ότι η ελληνική κυβέρνηση θα υπέγραφε τη συμφωνία, όπως κι έκανε λίγο αργότερα.

Ξέρατε τα μέλη της «17Ν»;

Ξέραμε τα μισά από τα μέλη της. Ξέραμε τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, δεν ξέραμε όμως το όνομα που χρησιμοποιούσε στην οργάνωση, το «Μιχάλης Οικονόμου». Ξέραμε επίσης αρκετούς από τους υπόλοιπους, τα παλαιότερα μέλη. Μέρος του προβλήματος που αντιμετωπίζαμε ήταν ότι είχαμε τόσες πληροφορίες, που ήταν δύσκολο τελικά να ξεχωρίσουμε ποιοι ανήκαν στη «17Ν» και ποιοι στον «ΕΛΑ». Πολλές από τις πληροφορίες ήταν αντιφατικές. Δεν ξέραμε επίσης και πολλά από τα νεότερα μέλη της «17Ν».

Είναι κάποια από αυτά τα νεότερα μέλη ακόμα ελευθέρα; ΄Η έχουν αφομοιωθεί σε άλλες οργανώσεις;

Πιστεύω πως τα νεότερα μέλη είναι ακόμα ελεύθερα. Τώρα είναι μάλλον 30 με 40 χρόνων. Οι νεότερες οργανώσεις ακολουθούν διαφορετικές τακτικές και πιστεύω πως τα νεότερα μέλη έχουν εγκαταλείψει τον αγώνα.

Ηταν οι συλλήψεις έκπληξη για τη CIA;

Οι συλλήψεις ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για τη CIA. Οι πρώτες αναφορές που λάβαμε ήταν από τον ελληνικό Τύπο. Οταν επιβεβαιώθηκε η πληροφορία ότι η Ελληνική Αστυνομία είχε βρει τη γιάφκα της «17Ν» και είχε αρχίσει τις συλλήψεις, άνθρωποι έξω από τη CIA χοροπηδούσαν πάνω - κάτω από τη χαρά τους, φώναζαν και επευφημούσαν. Αμέσως στάλθηκαν συγχαρητήρια μηνύματα στην ελληνική κυβέρνηση. Ηταν μια ευτυχισμένη μέρα για όλους μας.

Γιατί ήταν τόσο καταλυτική η δολοφονία Μπακογιάννη στην αλλαγή της ελληνικής κοινής γνώμης;

Ο Μπακογιάννης ήταν ένας πολύ κακός στόχος για τη «17 Νοέμβρη». Ηταν δημοφιλής ως άτομο σε ολόκληρη την Ελλάδα και πέρα από τις κομματικές γραμμές. Ηταν εναντίον της χούντας. Η δολοφονία του σηματοδότησε την αλλαγή της ελληνικής κοινής γνώμης για τη «17 Νοέμβρη». Ο ελληνικός λαός ήταν οργισμένος με τον φόνο και το έλεγε στα μέσα ενημέρωσης.

ΕΘΝΟΣ συνέχεια »

Το σχετικό "κουίζ" απο την εφημερίδα "Αποκαλύψεις" (Σερ.Κοτρώτσος).Τι...εννοεί άραγε ο ποιητής; Ποιος επιχειρηματίας ήταν τελικά "πίσω" απο το troktiko; (και μισθοδοτούσε λένε οι φήμες και όλη την ομάδα; - και μετά αγόρασε και την...αντίπαλη ομάδα με περισσότερα χρήματα;). Και με πόσα αλήθεια χρήματα; Λένε οτι βρέθηκαν κάπου 6,5 εκ.ευρώ (μόνο) στον...μπλογγερ!!! Μιλάμε για πολλαααα λεφτά, αν ισχύει...Περίεργα πράγματα. Μήπως καμμια κρατική αρχή μπορεί να μας διαφωτίσει; συνέχεια »

Μετά τη δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια το μπλογκ troktiko ανακοίνωσε ότι κλείνει. Ανεξάρτητα από το αν είναι τελεσίδικη αυτή η απόφαση, δεν θα μείνουν παραπονεμένοι οι φανατικοί καθημερινοί επισκέπτες του μπλογκ, μια και το έργο του συνεχίζουν όχι μόνο άλλα παρόμοια μπλογκ, αλλά και πολλοί σχολιαστές στα δελτία ειδήσεων, εκπομπές λόγου στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση και αρκετές εφημερίδες. Η δημοσιογραφία της «μεγάλης των κίτρινων σχολής» με τις βίαιες ή ροζ «αποκαλύψεις», το διασυρμό προσώπων, τις αλληλοεκσφενδιζόμενες απειλές και τους ποικίλους εκβιασμούς έχει δυστυχώς αγκαλιαστεί από μεγάλη μερίδα των καταναλωτών στο χώρο των μέσων ενημέρωσης. Και όσοι τόλμησαν να εκφράσουν διαφορετικές γνώμες για το είδος της «δημοσιογραφίας» του troktiko (και όχι φυσικά για τη δολοφονία), διαπομπεύτηκαν, στοχοποιήθηκαν και εξευτελίστηκαν από τους θαυμαστές της σχολής του troktiko είτε ήταν φίλοι είτε ήταν εχθροί του εκλιπόντος. Από την άλλη μεριά, πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν άλλοτε σε σκάνδαλα εκλήθησαν να μιλήσουν για τον δολοφονημένο, ξεπλένοντας έτσι και τη δημόσια εικόνα τους, ενώ επιχειρηματίες των ΜΜΕ επικαλέστηκαν ζητήματα ηθικής και δεοντολογίας, όταν οι ίδιοι στις εκπομπές και στις εφημερίδες τους ανάγουν το σεξισμό και την πατριδοκαπηλία σε κινητήρια δύναμη της ενημέρωσης.

Γέμισαν τα φύλλα της προηγούμενης Κυριακής με πολυσέλιδα αφιερώματα στον Σωκράτη Γκιόλια. Πιο πολύ όμως γέμισαν με τις παράξενες διαδρομές στον «κόσμο των ΜΜΕ» και με πολλά υπονοούμενα είτε για τον ίδιο και τους συνεργάτες του είτε για τους κρυμμένους και φανερούς εχθρούς του.

Αναλόγως με την τοποθέτηση της κάθε εφημερίδας (φιλο-τρωκτική ή αντι-τρωκτική) έρρεαν και τα αποκαλυπτικά τους ρεπορτάζ στο ίδιο τέμπο που έρρεαν και ρέουν οι ποταμοί των «ειδήσεων» στα ανώνυμα μπλογκ.

Πολυσέλιδα αφιερώματα

Στο φιλο-τρωκτικό «Πρώτο Θέμα» (μέλος της οικογένειας του οποίου ήταν ο εκλιπών) το αφιέρωμα των 10 σελίδων ακολουθούσε ένα δισέλιδο για τα media, αφιερωμένο κι αυτό στις ενδο-αποκαλύψεις. Μαζί και το ανυπόγραφο -φυσικά- λιβελογράφημα κατά της δημοσιογράφου που τόλμησε να έχει μια διαφορετική άποψη. Δέκα σελίδες για την αδέσμευτη και ελεύθερη φωνή Γκιόλια που οι κακοί προσπαθούσαν να φιμώσουν κι αμέσως μετά μια σελίδα πρότυπο για το τι σημαίνει βρόμικη, απειλητική και αδίστακτη μαφιόζικη δημοσιογραφία.

Στο ρεπορτάζ «δίνουν» κανονικά τους αντι-τρωκτικούς: «Προσοχή δεν θέλω να πω ότι εκείνοι που ήθελαν να κλείσει το troktiko είναι κατ' ανάγκη εκείνοι που δολοφόνησαν το Γκιόλια, αλλά αν δεν αρχίσει από αυτούς η έρευνα από ποιους θα αρχίσει;» Το αφιέρωμα αρχίζει με τον προβληματισμό για το ποιοι σκότωσαν τον Γκιόλια (τρομοκράτες ή εκτελεστές συμβολαίων), περνάει στην κόντρα Μάκη-Θέμου-Γκιόλια κ.λπ., δημοσιεύοντας αναλυτικά τις περιπτώσεις που ο Τριανταφυλλόπουλος απείλησε ακόμα και τις ζωές του Αναστασιάδη και του Γκιόλια, περιγράφει πώς ξεκίνησε ο Σωκράτης πουλώντας σκόρδα και μετά ανέβηκε ένα ένα τα σκαλιά της «ερευνητικής» δημοσιογραφίας δίπλα στο Μάκη και μετά δίπλα στο Θέμο αλλά πάντα κοντά στη φτωχολογιά, προσηλωμένος στις ιδέες του και στην ενημέρωση. Για τις περίφημες «αποκαλύψεις» και «έρευνες» του εκλιπόντος το ρεπορτάζ αφιερώνει μόνο ελάχιστες αράδες.

*Η «Real» σε 4σέλιδο αφιέρωμα αναφέρεται με τις «απαραίτητες αποστάσεις» στους εμπνευστές του «πετυχημένου» troktiko (Γκιόλια-Νιφλή) που ξεκίνησαν από τον Μάκη αλλά στην πορεία χώρισαν οι δρόμοι τους. Οταν μάλιστα έγινε αυτό, σημειώνει η εφημερίδα, οι αναρτήσεις στο troktiko αναφέρονταν σε δημοσιογραφικά παιχνίδια, γκάνγκστερ και υπόκοσμο. Το 2009 που επίσημα ο Γκιόλιας ανήκει στον όμιλο Κοντομηνά «ανοίγει πλέον το troktiko τα μέτωπα προς όλες τις κατευθύνσεις», γράφει η «Real». Αναφέρεται και στο περιστατικό της σύλληψης Γκιόλια, ενώ η όλη σχέση του Γκιόλια με το σκάνδαλο Τζέκου-Κεντέρη περιγράφεται περίπου σαν αγάπη στον αθλητισμό. Το βάρος του δημοσιεύματος γέρνει κυρίως στην παρουσίαση της Σέχτας και των διαφαινόμενων κατά την εφημερίδα σχέσεών της με τον αντεξουσιαστικό χώρο που διατύπωνε απειλές κατά του δημοσιογράφου αλλά και στους υπερασπιστές του πανεπιστημιακού ασύλου. Παραλείπει φυσικά η εφημερίδα τα ξεκατινιάσματα των άλλοτε φίλων και άλλοτε εχθρών του εκδότη της με όλα τα αισχρά σχόλια για τον ίδιο από «ανώνυμους» τωρινούς συνεργάτες του.

*Το αντι-τρωκτικό «Veto» σε 4σέλιδο αφιέρωμα συμμαζεύει τα «ασυμμάζευτα» παρουσιάζοντας τον Γκιόλια σαν θύμα επιχειρηματικών κατεστημένων που τον χρησιμοποιούσαν για εντεταλμένη υπηρεσία. «Το σύστημα θεσμικής μαφίας χρησιμοποίησε το Σωκράτη». Η εφημερίδα ισχυρίζεται ότι έγιναν προσπάθειες εξαγοράς σιωπής ανθρώπων που γνώριζαν για το παραεκκλησιαστικό-παραδικαστικό σκάνδαλο μέσω δημοσιογράφων. Αμέσως μετά το σύστημα χρησιμοποίησε το Σωκράτη για το ζήτημα της θεσμικής ντόπας, όπου ο δημοσιογράφος και κουμπάρος του Κεντέρη διαδραμάτισε ρόλο στη θωράκιση του τριδύμου Τζέκου-Κεντέρη-Θάνου και τέλος το ίδιο σύστημα οδήγησε τον Γκιόλια που ήταν παιδί του Εφραίμ στο να γίνει υπάλληλος του Κοντομηνά, δηλαδή του καναλιού που κατά κύριο λόγο «ξετύλιξε» το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Η εφημερίδα συνεχίζει με την υπόθεση Ζαχόπουλου και την οριστική ρήξη Γκιόλια-Μάκη, που οδήγησε τον Σωκράτη στη δημιουργία του troktiko σαν συνδετικού κρίκου των συμφερόντων Μπόμπολα και Κοντομηνά. «Ο Σωκράτης επωμίζεται ρόλους που δεν είναι σε θέση αλλά ούτε έχει και το λογισμικό (sic!) για να τους φέρει σε πέρας», γράφει το «Veto», «συσσωρεύοντας εχθρούς διαφορετικών αποχρώσεων και φυσικά διαμετρήματος»...

*Τέλος το ουδέτερο «Βήμα» επισημαίνει, μεταξύ άλλων, με «μπηχτή» ότι ο «συγκρουσιακός» Γκιόλιας έγινε γνωστός όχι ως δημοσιογράφος αλλά ως ο άνθρωπος του Μάκη, περιγράφει τους σταθμούς της καριέρας του ενώ αναφέρεται τέλος σε «πηγές» που υποστηρίζουν ότι πίσω από τους εκτελεστές μπορεί να βρίσκονται «άλλα συμφέροντα».

Σκοτάδι στο τούνελ του τύπου

Οταν κάποτε η «Αυριανή» «γκρέμιζε τον καραμανλισμό», ελάχιστοι είχαν καταλάβει ότι έμπαιναν και στον ελληνικό τύπο τα γερά θεμέλια της μεγάλης των κίτρινων σχολής. Η διαδρομή ήταν γρήγορη. Από τις εφημερίδες το ρεύμα αυτό πέρασε κατά κύριο λόγο στην ιδιωτική τηλεόραση και πρόσφατα ξεχύθηκε στα «ενημερωτικά» μπλογκ. Σε ένα απίθανο μείγμα νεοπουριτανισμού, μισαλλοδοξίας, ρατσισμού, πατριδοκαπηλίας και διασυρμού ανθρώπων και θεσμών, οι τηλεοπτικές συχνότητες με τις μεσημεριανές και βραδινές εκπομπές τους και τα αντίστοιχα ρεπορτάζ των εφημερίδων τους έδωσαν το απόλυτο στίγμα αυτής της «ερευνητικής», κατά τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ, δημοσιογραφίας.

Πολλοί παρουσιαστές των σοβαρών δελτίων, αποφεύγοντας να εμπλακούν άμεσα στο ανθρωποφάγο είδος αυτής της δημοσιογραφίας, θεσμοθέτησαν τα «παράθυρα» και με τη βοήθεια των επιχειρηματικών ομίλων που έχουν αγοράσει τα κανάλια, προχώρησαν και στην έκδοση εφημερίδων υποστήριξης αλλά και στην έμμεση ή και άμεση στήριξη διαφόρων χαμηλού κόστους ιστότοπων για τα πολύ σκοτεινά «ερευνητικά» πλοκάμια.

Με τον τρόπο αυτό, μια «είδηση» ανακυκλώνεται εύκολα παντού, χωρίς περιστροφές, με τις κατάλληλες «νομικές» αποστάσεις και με πηγή -τι άλλο;- ας πούμε το «ανώνυμο» troktiko! Τα ίδια πρόσωπα αναμεταδίδουν την «αποκάλυψη» στα παράθυρα των δελτίων, στις εφημερίδες και στις βραδινές τους εκπομπές. Μια κορυφαία στιγμή που αποκάλυψε όλο αυτό το πλέγμα της «ερευνητικής» δημοσιογραφίας με τα συγκοινωνούντα δοχεία ήταν φυσικά η υπόθεση Ζαχόπουλου και το ξεκατίνιασμα των πρωταγωνιστών - πρυτάνεων του «ερευνητικού» κατεστημένου.

Τότε έγινε μια νέα ανακατανομή στις περσόνες των ΜΜΕ και ξαναχωρίστηκαν τα στρατόπεδα επιχειρηματιών και δημοσιογράφων. Το Βατοπέδιο έφερε την επόμενη θύελλα και έπεισε πλέον και τον πιο άτολμο μεγαλοεπιχειρηματία ότι δεν φτάνει να κατέχει μια ομάδα ποδοσφαίρου αλλά χρειάζεται κι ένα κανάλι, μια εφημερίδα και οπωσδήποτε ένα «ανώνυμο» μπλογκ. Ο πρωτοπόρος Κοσκωτάς χάραξε το δρόμο και το πεδίο της δόξας ακολούθησαν και ακολουθούν τα σημερινά βαριά ονόματα της μυκονιάτικης τάξης.

Στη zougla των «αποκαλύψεων»

Μέχρι το θάνατό του ο Σωκράτης Γκιόλιας αρνούνταν τη σχέση του με το troktiko. Το ίδιο έκανε παλιά με το Press.gr ο Ανδρέας Καψαμπέλης, αλλά και πολλοί άλλοι δημοσιογράφοι κατά καιρούς για τα δικά τους μπλογκ (Παπαγιάννης, Ζήσης, κ.λπ.). Ακόμα και τα επώνυμα (όπως η zougla του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου) νιώθουν την ανάγκη να περιλαμβάνουν «ανώνυμες» στήλες (Αλ Κάιντα). Ο λόγος είναι προφανής. Η ανωνυμία όχι μόνο δίνει το δικαίωμα σε καθένα να γράφει ό,τι θέλει χωρίς να δίνει λογαριασμό, αλλά χτίζει και το μύθο των «ανώνυμων» πηγών που δήθεν γνωρίζουν τα πάντα. Ομως ταυτόχρονα όλοι κλείνουν το μάτι. Δεν παραδέχονται τη σχέση τους αλλά και δεν την αρνούνται εντελώς. Και στο σημείο αυτό ξεχωρίζουν αυτά τα επαγγελματικά μπλογκ δημοσιογράφων από τα ιστολόγια απλών ανωνύμων πολιτών.

Οσο για τη μεγάλη επισκεψιμότητα των μπλογκ αυτών, δεν μπορεί να διακρίνει κανείς αν οφείλεται στις αναρτήσεις για την Τζούλια, ή τις άπειρες παραδοξολογίες που διασκεδάζουν τον επισκέπτη. Βέβαια, είναι αλήθεια ότι πολλές ειδήσεις αναρτώνται πρώτα σε αυτούς τους ιστοτόπους. Αλλά αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν απαιτούν καμιά διασταύρωση, όπως συμβαίνει στις έγκυρες δικτυακές εφημερίδες. Και για το λόγο αυτό αναρτώνται καθημερινά πολλές κατασκευασμένες ειδήσεις ή απλές μπούρδες και απειλές.

Παρόμοιες μεθόδους ακολουθούσε η «Αυριανή» με ανώνυμα σχόλια ή ψευδώνυμες επιστολές τη δεκαετία του '80. Πρώτοι διδάξαντες και οι μεγάλοι ρεπόρτερ της μεταπολίτευσης (Καρατζαφέρης, Κακαουνάκης, Τράγκας) που έβγαλαν στη συνέχεια δικά τους έντυπα με ανώνυμα άρθρα, ανώνυμες πηγές, κύκλους και ψευδώνυμα.

Η «αποκαλυπτική» δημοσιογραφία αυτού του είδους αναβαθμίστηκε με τους Αναστασιάδη - Τριανταφυλλόπουλο, το «Πρώτο Θέμα» και την μπανιέρα τους. Η εφημερίδα αξιοποίησε την πείρα από τις τηλεοπτικές εκπομπές των δύο φίλων, υιοθέτησε τα ψευδώνυμα και τα ανώνυμα άρθρα και εγκαινίασε τη φοβερή στήλη «κουίζ» με τις ακατανόητες για τους αναγνώστες μπηχτές και απειλές που καταλάβαιναν μόνο οι ενδιαφερόμενοι: «Ποιος είναι ο αρχηγός της συμμορίας στο λιανικό εμπόριο; Πάντως ένα πουλάκι στην Καραγιώργη Σερβίας τιτιβίζει» (8.1.2006). «Αποστολή στο Βελιγράδι ετοιμάζει ο "πρόεδρος". Θα έχει μήπως και ωραίες Σέρβες στο μενού ή θα μείνει στις αγαπημένες του Αλβανίδες;» (11.3.2007). «Ποιος εφοπλιστής έδιωξε κακήν κακώς το γαμπρό του από το σπίτι επειδή είχε το θράσος να απατήσει την κόρη του;» (29.7.2007).

Στις εκπομπές, στα σχόλια και στις εφημερίδες της σχολής αυτής εκτοξεύονται κατά καιρούς έμμεσες και άμεσες προειδοποιήσεις για «αποκαλύψεις» κατά επιχειρηματιών, πολιτικών και τηλεπερσόνων, βασισμένες σε φήμες, κύκλους και άλλα «ερευνητικά» όπλα. Συχνά τα «ρεπορτάζ» ξαφνικά σταματούν. Απλώνεται αμέσως μετά την «αποκάλυψη» μια σιωπή και το θέμα εξαφανίζεται. Επιπλέον ανυποψίαστοι αναγνώστες διαβάζουν σαλόνια ολόκληρα εφημερίδων που εκθειάζουν -πάλι «ξαφνικά»- την εξαίρετη επιχειρηματικότητα κάποιου εφοπλιστή ή εμπόρου ή τραπεζίτη, την άψογη εικόνα ενός υπουργού κι όλα αυτά με τις αντίστοιχες πάντα διαφημιστικές καταχωρίσεις.

Αλλοι πάλι ανυποψίαστοι τηλεθεατές ακούν στις «ερευνητικές» εκπομπές υπαινιγμούς για κάποιο επόμενο καυτό θέμα που δεν βγαίνει ποτέ στον αέρα. Γιατί άραγε; Αυτοί οι ίδιοι λοιπόν τηλε-πρωταγωνιστές, μέσα στα μπλογκ αποκαλύπτουν, ο ένας για τον άλλον και όλοι μαζί για όλους, τις χαριτωμένες μεθόδους που καταλήγουν σε παρασκηνιακούς «συμβιβασμούς» με το αζημίωτο, όπως οι ίδιοι καταγγέλλουν. «Ο Ελληνας είναι έξυπνος και καταλαβαίνει τα παιχνίδια που παίζει ο καθένας στο χώρο των media. Εμείς απλά καταγράφουμε τι παίζεται στο παρασκήνιο. Διαβάστε την εμπλοκή του troktiko στην αγωγή για το διαζύγιο της Γιάννας Αγγελοπούλου και τις κατηγορίες του troktiko για σκάνδαλο σεξ του Μάκη», έγραφε το μπλογκ fimes.

Τα απειλητικά «δημοσιογραφικά» σχόλια στα μπλογκ ξεκινούν πάντα με ένα ερωτηματικό (κουίζ) και δίπλα κείμενο: «Ποιον υπουργό έκανε τσακωτό απατημένος σύζυγος και του έσπασε τα δόντια;», «Ποια βουλευτής παντρεμένη εθεάθη περίπατο χέρι χέρι με νεαρό;», «Σε λίγο θα αποκαλύψουμε τις σχέσεις της ΚΥΠ με επιχειρηματία» (σ.σ.: αυτό δεν το μάθαμε ακόμα). Επειτα από μερικές αναρτήσεις κάποιος αποφασίζει ή δεν αποφασίζει να ξεφωνίσει τον «ένοχο». Τι μεσολαβεί φυσικά δεν το γνωρίζει κανείς, πλην των εμπλεκομένων!

Ανθολογία «αποκαλύψεων»

Οποιος επιμένει να μιλά για «ερευνητική» δημοσιογραφία ας ρίξει μια ματιά σε ένα μικρό απάνθισμα αναρτήσεων των πιο δημοφιλών δικτυακών ιστοτόπων:

- «Μάκη γιατί δεν έγραψες σε ποιον ανήκει το πλοίο-σκυλοπνίχτρα που λένε οι Γερμανοί; Μήπως στον κουμπάρο σου; Γιατί το απέκρυψες; Βαρδινογιάννης, σου θυμίζει τίποτα; Η έκθεση το λέει. Εσύ όμως όχι» (troktiko).

- «Ζορίζεται τώρα ο Κοντομηνάς, γιατί είναι σίγουρο ότι ο troktikoς απατεώνας δεν μπορεί πλέον να του προσφέρει καμία στήριξη» (zougla).

- «Εφθασαν το έσχατο σημείο σαπίλας και διαφθοράς, εκβιάζοντας τον Μπόμπολα μέσα από το troktiko τους. Δώσε μας την εφημερίδα σου -τρελά πράγματα- και εμείς θα σε θεωρούμε καλό εργολάβο, θα μπορείς να κάνεις ό,τι γουστάρεις και δεν θα σε ενοχλούμε!» (zougla).

- «Αυτός είσαι Μάκη Τ. που εκτελείς εντολές και συμβόλαια επιχειρηματιών όπως του Κουρή, του Βγενόπουλου και... των άλλων ανθρώπων που είναι πίσω σου και φορτώνουν με χρήμα» (troktiko).

- «Κάθε επιχείρηση ΜΜΕ υποτίθεται ότι εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα αλλά εδώ φαίνεται ότι... όλοι μαζί εξυπηρετούν του Ψυχάρη [...] Μην ξεχνάμε ότι στον ίδιο όμιλο είναι και ο Νίκος Χατζηνικολάου που συνεταιρίζεται με τον γιο του Κουρή. Ολοι το ίδιο στον κουβά...» (troktiko).

Οι καλοί συνάδελφοι

- «Πω, πω χοντράδα του Μάκη. Εμπλέκεται σε μια ιστορία που έγραψε το "Πρώτο Θέμα" για την Πετραλιά και λέει ότι το κάνει για να στηρίξει τον Βαρβιτσιώτη. Βέβαια, όλος ο κόσμος ξέρει ότι ο Μάκης με τον Νίνο (σύζυγος της Αλεξάνδρας Πετραλιά) έχουν αδερφικούς δεσμούς» (troktiko).

- «Το blog adiakritos.gr, που σύμφωνα με τα γραφόμενα στο troktiko είναι του Στ. Χίου και με χρηματοδότη ...(όπως λένε γνωστό τηλεμαϊντανό) που έχει σχέση με το ΛΑΟΣ κάνει επίθεση στο Σ. Γκιόλια και τον κατηγορεί ότι είχε σχέση με το περιβόητο τροχαίο Κεντέρη-Θάνου» (papatzides).

- «Ο Μπάμπης (Χαράλαμπος) Παπαδημητρίου, ο βραδινός απρόσκλητος προπαγανδιστής του ΔΝΤ, ήταν και παραμένει γνωστός με το προσωνύμιο "Χλωμό Πρόσωπο". Ο άνθρωπος παντός καιρού για κάθε αφεντικό, βασιλικότερος του βασιλέως που προκειμένου να σώσει το τομάρι του δεν διστάζει να καρφώσει, να διαστρεβλώσει, να συκοφαντήσει, να ρίξει λάσπη» (troktiko).

- «Σε μια κίνηση που μόνο σε χαφιεδισμό παραπέμπει προχώρησε ο Νίκος Χατζηνικολάου κατά των μπλογκ. Ρε συ Χατζηνικολάου, πόσες ανακρίβειες έχεις γράψει και έχεις πει στο ραδιόφωνο; Πόσες μηνύσεις και αγωγές έχεις φάει;» (troktiko και papatzides).

- «Το ρεσιτάλ των αθλιοτήτων με τον υπάλληλο της Real News Παπαγιάννη συνεχίζεται... Ουρά του ο θλιβερός τρωκτικός ...» (zougla).

- «Το "κουρηστάν" έχει τελειώσει και να τους χαίρεται όλους μαζί ο Νίκος Χατζηνικολάου που δεν παίζει το θέμα με τα εικονικά τιμολόγια. Τα 2 εκατ. ευρώ τα θέλεις σε μετρητά ή με δόσεις ρε Κουρή; Μήπως να στα πληρώσουν σε περγαμόντο; Αν θέλεις τα δύο εκ. μπορούν να στα κάνουν τρία...» (troktiko).

- «Μικρέ τυφλοπόντικα του διαδικτύου, μάθε ότι η μετεξέλιξή σου σε ενεργούμενο του εργολάβου και του κλέφτη δεν πρόκειται να προστατέψει ούτε εσένα ούτε τα αφεντικά σου... Ούτε καν τους μπάτσους και τους υπόδικους ηγούμενους, που εξυπηρετούν το βρώμικο ιστοεξάμβλωμά σου» (zougla).

Αλληλοκαταγγελίες και απειλές

- «[Αγαπητέ Μάκη...] Πριν 11 μήνες πήρες ένα πιστόλι να πας στο γραφείο στο "Πρώτο Θέμα" για να σκοτώσεις τον Θέμο όπως ο ίδιος είπες σε μένα και στον δικηγόρο σου Γ. Αγιοστρατίτη. Είχες μαζί σου το όπλο. Προσπάθησα να σε σταματήσω. Ο Θέμος πράγματι δεν ήταν στο γραφείο. Μην επιχειρήσεις να κάνεις το ίδιο με μένα. Αδικός κόπος. Δεν με νοιάζει. Τζάμπα... μάρτυρα θα με κάνεις» (Σ. Γκιόλιας).

- «Ο επιχειρηματίας και ο υποτακτικός του, διαχειριστής του trash-blog troktiko, έχουν προφανώς χάσει την ψυχραιμία τους... Είναι αλήθεια, τον βρωμιάρη του troktiko θα τον πάμε μέχρι το τέλος, όχι για την ίδια τη μίζερη ζωή του, αλλά για τα κοπρόσκυλα που κρύβονται από πίσω» (zougla).

- «Αυτό το λέμε στον εκβιαστή Μάκη Τριανταφυλλόπουλο και τον φίλο του Νίκο Χατζηνικολάου που είναι ο σπόνσορας και ο επίσημος διαφημιστής του συκοφάντη. Θα μάθετε τον ρόλο του Παναγιωτόπουλου στο Mega στην προσπάθεια του να στηρίξει τον Νίκο Χατζηνικολάου, τις απειλές του Alter και του διευθυντή του όταν δημοσιογράφος αποφάσισε να φύγει από το κανάλι του, τις καταδίκες εκδοτών και mediaρχών στον ΑΝΤ1 και στο Alter. Εκεί όπου εργάζονται οι συκοφάντες και οι σπόνσορές τους αλλά και οι ορντινάτσες τους. Θα γίνει πανικός!» (troktiko).

Το βάθος του ουρανού είναι φαιό

Ολη αυτή η παραδημοσιογραφική λογόρροια έχει σαφές πολιτικό περιεχόμενο. Με κάθε ευκαιρία προβάλλονταν στο troktiko οι θεωρίες του ΛΑΟΣ και υιοθετούνταν όλες οι «εθνοσωστικές» καμπάνιες κατά βιβλίων και ανθρώπων. Χωρίς δεύτερη σκέψη καταγράφονταν τα πιο παρανοϊκά αντισημιτικά σχόλια και ειδήσεις όπως ότι οι Εβραίοι της Ελλάδας δεν φορολογούνται! Και φυσικά, για τα κόμματα της αριστεράς το troktiko επιφύλασσε μόνο υβριστικές αναρτήσεις: «Είναι ξεφτίλα και ντροπή και αηδία από τους ψευτόμαγκες του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ να πάνε να καταλάβουν την Ακρόπολη. Ανανδροι και προδότες μιας χώρας με πολιτιστική και όχι μόνο ιστορία. Δεν υπάρχει όμως δικαιοσύνη στην Ελλάδα για να τους συλλάβει και να τους μπουζουριάσει», ζητούσε το μπλογκ που κατά τα άλλα υπερασπιζόταν την ελευθερία της έκφρασης!


Στοχοποίηση κατά βούληση!

Για στοχοποίηση μίλησε πρώτος ο Νίκος Χατζηνικολάου στο δελτίο του Alter όταν ενημερώθηκε κι αυτός ότι τα όπλα δεν ανήκαν στον αθέατο κόσμο της νύχτας και των κοινών κακοποιών αλλά στους εκτελεστές της «Σέχτας». Πριν από τη βαλλιστική και ενώ η αστυνομία δεν είχε ακόμα ανακατέψει στον τόπο του εγκλήματος την Αντιτρομοκρατική, κανείς δεν μιλούσε για στοχοποίηση, αν και οι απειλές προς τον Γκιόλια εκτοξεύονταν για μήνες, ακόμα και από σχολιαστές του ίδιου καναλιού. Σχεδόν ανακουφίστηκε λοιπόν το καστ της ηλεκτρονικής ενημέρωσης μόλις έφτασαν τα «χαρμόσυνα» νέα ότι η δολοφονία έγινε διά χειρός «Σέχτας».

Τότε ήταν που επιστρατεύτηκε η στοχοποίηση και μάλιστα από το σύνηθες ύποπτο Indymedia. Εκτός από τους παρουσιαστές, έσπευσε, όπως συνηθίζει, να καταδικάσει την «ντροπή» του Indymedia και η Ντόρα Μπακογιάννη (που όμως έχει υπάρξει κι αυτή θύμα στοχοποίησης από mainstream ερευνητές). Είναι γνωστό ότι στο μυαλό ορισμένων η ελευθερία του τύπου και του λόγου οδηγεί σε δολοφονίες και πρέπει να περιοριστεί κάπως. Τα πράγματα όμως εκτροχιάστηκαν και οι σχολιαστές άρχισαν να μιλούν ακόμα και για σκύλευση νεκρού από «κρατικοδίαιτους» (Στρατάκης στον Flash, 21.7.2010), όταν η Ρίκα Βαγιάννη τόλμησε να γράψει ένα κείμενο για την υποκρισία των όψιμων υπερασπιστών του δημοσιογραφικού έργου του troktiko. Αυτοί λοιπόν που μιλούν για στοχοποίηση ή ακόμα και σκύλευση, κάνοντας ότι αγνοούν τη σημασία της έννοιας, πώς άραγε χαρακτηρίζουν το κείμενο που δημοσιεύτηκε για τη Βαγιάννη στο troktiko την επομένη και κυρίως το άθλιο ανώνυμο άρθρο στο «Πρώτο Θέμα» (25.7.2010), όπου με αισχρά υπονοούμενα αποφάσισαν να τη στοχοποιήσουν μόνο και μόνο για την άποψή της.

Η ρατσιστική μισογύνικη αντιμετώπιση της δημοσιογράφου, όπως παλιότερα πολλών άλλων γυναικών, αλλά και οποιουδήποτε τελικά έχει μια διαφορετική άποψη από το συρμό των δελτίων, αυτό είναι στοχοποίηση! Τα σχόλια για την εμφάνιση, τις συνήθειες και τις ιδιαιτερότητες ανθρώπων μαζί με τις ολόσωμες γυμνές φωτογραφίες τους με αφορμή την άποψή τους, αυτό είναι στοχοποίηση! Ειδικά ο εκδότης του «Θέματος» που στο ανώνυμο άρθρο του για τη Βαγιάννη επικαλείται την ηθική και τη δεοντολογία, ενώ την ίδια ώρα «προάγει» στις εκπομπές του τα κορίτσια με τα μεγάλα ντεκολτέ που ζητούν δημοσιότητα. Συνεργάτες του, μαζί με ακροδεξιούς μόνιμους θαμώνες των εκπομπών τους γελούν κοροϊδεύοντας τα παιδιά που καλούν να επιδείξουν τα ταλέντα τους, ενώ σε άλλες εκπομπές εκτοξεύουν προσωπικές απειλές και εμετικά σχόλια για ανθρώπους με άλλη άποψη. Πολλές φορές λοιπόν τα επώνυμα αλλά τυπικά ανώνυμα μπλογκ, οι «αποκαλυπτικές» εκπομπές και οι τηλε-εφημερίδες υιοθετούν ένα εκφοβιστικό στυλ, με στόχο να πείσουν για την ορθότητα του «ρεπορτάζ» αλλά και να προκαλέσουν αντιδράσεις. Εκβιαστικοί συλλογισμοί, αποκαλύψεις αυθαίρετες μέσα από κλειδαρότρυπες, μισαλλόδοξα σχόλια, συμπεράσματα όπως «όλοι είναι διεφθαρμένοι πλην ημών» και άλλα τέτοια του συρμού. Παρακρατικές και μαφιόζικες δράσεις που έρχονται και κουμπώνουν στα ρυπαρά ανώνυμα δημοσιεύματα παντός τύπου. Αυτή άλλωστε η «αποκαλυπτική» δημοσιογραφία των επώνυμων και «ανώνυμων» και το τσουβάλιασμα οδηγεί σε συνθήματα, όπως το «να καεί το μπουρδέλο η Βουλή», σε καψίματα βιβλίων, σε χειροδικίες, σε μαχαιρώματα μεταναστών, σε στοχοποιήσεις πολιτικών ακόμα και επιστημονικών απόψεων και ιδεολογικών τάσεων.

Αρκεί ένα δείγμα μιας κόντρας μεταξύ αυτών των δημοσιογράφων για να κλειδαμπαρωθεί ο ανυποψίαστος αναγνώστης σε καταφύγιο με προμήθειες. Ετσι φτάσαμε και στον ανοιχτό βίαιο πόλεμο των ανώνυμων-επώνυμων μπλογκ. Εκεί όπου όλα επιτρέπονται και πολλές φορές με το αζημίωτο. Η ελευθερία του λόγου πήρε την πλέον τρομακτική της διάσταση στη ροή της «απειλητικής ενημέρωσης», με αποτέλεσμα ο κόσμος να πιστεύει τα πάντα ή να μην πιστεύει τίποτα. Η ενημέρωση έπαψε να αποτελεί αντικείμενο διασταύρωσης μιας είδησης και έχει γίνει θέμα πειθούς!

Ουαί κι αλίμονο δηλαδή σε όποιον έχει διαφορετική άποψη για το «λειτούργημα» των επίσημων «ΙΕΚ» δημοσιογραφίας. Μέχρι και τον Γιάννη Πρετεντέρη πήρε η μπάλα των ανώνυμων μπλογκ με ονοματεπώνυμο, όταν έγραψε την επομένη της δολοφονίας για «τον δημοσιογραφικό υπόκοσμο που αφοσιώνεται στη δουλειά της διαβολής και της συκοφάντησης». Η απάντηση του troktiko ήταν να αναρτήσει τον Γ.Π. ντυμένο με στολή Ες Ες.

Ρίκα Βαγιάννη - «Ενας από μας»

Εύστοχο σχόλιο για την αγιογράφηση της δημοσιογραφίας του troktiko. Δημοσιεύτηκε στο www.protagon.gr στις 20.7.2010 και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από το troktiko και το «Πρώτο Θέμα». Η δημοσιογράφος υποχρεώθηκε να επανέλθει για να εξηγήσει τα ανεξήγητα σε όσους δεν θέλουν να καταλάβουν («Αυτό που πόνεσε πιο πολύ», 22.7.2010).

Στάθης Τσαγκαρουσιάνος

«Η χαμένη τιμή της ελληνικής δημοσιογραφίας» (Lifo, 21.7.2010, http://www.lifo.gr)

Σκέψεις για την εξάπλωση και εξαγρίωση των ελληνικών «ενημερωτικών» μπλογκ, με αναφορές στην προέλευσή τους από τον Τύπο και την απουσία κριτικής αντίστασης στον κιτρινισμό.

Αρης Παπάνθιμος

«Αυριανισμός, το σημερινό πρόσωπο του φασισμού» (εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα 1989)

Μαχητική αποκαθήλωση της σχολής δημοσιογραφίας του Ταύρου που ήταν στις δόξες της τη δεκαετία του '80. Εντυπωσιακές ομοιότητες με τη λεγόμενη «ερευνητική δημοσιογραφία» των σημερινών επαγγελματικών μπλογκ.

Το μπλογκ που έχει διακηρυγμένο στόχο το «ανελέητο σαφάρι κοτσάνας» αφιερώνει εδώ και χρόνια μεγάλο μέρος των αναρτήσεών του στο troktiko. Στις αναρτήσεις αυτές επιβεβαιώνεται ο αυθαίρετος, προκατειλημμένος και πολιτικά προσδιορισμένος χαρακτήρας των «ειδήσεων» του γνωστού μπλογκ. Περιλαμβάνονται ακόμα και στοιχεία για την πραγματική επισκεψιμότητα των δημοφιλών αυτών ιστοτόπων, η οποία απέχει πολύ από όσα ανακοινώνουν οι ίδιοι. Σε πρόσφατο κείμενό του το «Λες Μαλακίες» παρατηρεί ότι κάποιοι επαγγελματίες δημοσιογράφοι ήταν εκείνοι που έφεραν στην μπλογκόσφαιρα τα «ήθη» του εκβιασμού και της συκοφαντίας.

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ / Κ.Ε. συνέχεια »

Από τον καιρό του σχολείου το τέλος των διακοπών ήταν πάντα μία οδυνηρή εμπειρία. Αργότερα, που οι διακοπές έγιναν οικογενειακή υποχρέωση, ήταν ακόμα επώδυνο, αλλά με στοιχεία ανακούφισης (όσο περνούσαν τα χρόνια, περισσότερα). Τώρα, όμως, έχουμε το τέλος των αιώνιων διακοπών της Ελλάδας. Πέρσι υποπτευόμασταν, αλλά δεν ξέραμε. Φέτος γνωρίζουμε καλά τι μας ήρθε και μετράμε ήδη τις απώλειες. Πρώτη απώλεια η σιγουριά για το μέλλον. Ήδη, φέτος οι περισσότεροι κάνουμε στενόχωρες διακοπές. Πιο μικρή απόσταση, πιο φτηνό κατάλυμα, λιγότερες μέρες. Του χρόνου; Άραγε θα κάνουμε διακοπές, έστω και πιο περιορισμένες;

Μαζί με την Ελλάδα έχουμε όλοι χρεοκοπήσει. Και οι χρεοκοπημένοι δεν δικαιούνται διακοπές, ούτε πολλές-πολλές απολαύσεις. Ας χαρούμε, λοιπόν, τις φετινές ως τις τελευταίες διακοπές μία χώρας που ως τώρα έμοιαζε να παραθερίζει όλο τον χρόνο.

Γιατί εκεί ήταν το πρόβλημα. Είχαμε αναγάγει την καλοπέραση, την άνεση, τη χαλάρωση σε πρωταρχικό σκοπό της ζωής. Υπήρχαν, βέβαια, και τα λίγα θύματα που σκοτώνονταν στη δουλειά για να προχωράει το κατάστημα. (Στην Ελλάδα όλα είναι του ύψους ή του βάθους: ή κάτεργο ή ραστώνη). Για τους περισσότερους, όμως, βασική απασχόληση ήταν η εξεύρεση χρημάτων με τον μικρότερο δυνατό κόπο και η μεγιστοποίηση της καλοπέρασης. Όπως λέει η θεία Άγκελα, εκεί που ο δυτικοευρωπαίος έχει ως στόχο του την παραγωγή, την αξιοποίηση, τη δημιουργία, ο Έλληνας έχει το αραλίκι ποιότητας. Αλήθεια, δεν της είπαν οι συμπατριώτες της πως ο τόπος αυτός είναι φτιαγμένος για μόνιμες διακοπές;

Τέρμα τα πάντα. Οι διακοπές διαρκείας όλων των μονίμως απόντων συμβασιούχων, συμβούλων (π.χ. της ΕΡΤ) των άφαντων, αργόσχολων ή ημιαπασχολούμενων τελείωσαν. Οι μαϊμού και πρόωρες συντάξεις, οι επιδοτήσεις, οι δέκατοι τρίτοι, τέταρτοι (αύριο: πέμπτοι και έκτοι) μισθοί, τα επιδόματα, οι αργομισθίες, οι διπλομισθίες, τα δώρα, οι μίζες, τα «μαύρα», τα τυχερά, εξαφανίζονται. Οι βαρέως και ανθυγιεινώς εργαζόμενοι (κακώς τόσο λίγοι: όλα τα επαγγέλματα είναι βαριά και βλάπτουν - γενικώς, η δουλειά είναι ανθυγιεινή) περιορίζονται και αυτοί. Τα τριήμερα που γίνονταν εβδομαδιαίες κοπάνες, το Πάσχα και τα Χριστούγεννα όπου όλοι έλειπαν για δεκαπενθήμερο, οι άδειες από τη σημαία και οι τεράστιες αναρρωτικές (οι περισσότεροι εξαντλούσαν το νόμιμο όριο), όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν.

Οι Αιώνιες Ελληνικές Διακοπές τελείωσαν. Απολαύστε το τελευταίο, ίσως, ανέμελο καλοκαίρι (ακόμα δεν μας έχουν έρθει όλες οι επιπτώσεις) και ετοιμαστείτε για ένα δύσκολο φθινόπωρο.

Να περάσετε (όσο γίνεται) καλύτερα!

ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ / lifo συνέχεια »

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Φαίνεται όλο και περισσότερο σίγουρο πως ο κόσμος που ξέραμε τελειώνει. Και δεν εννοώ μοναχά τα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας που χτισμένη πάνω σε ένα εικονικό παράδειγμα εκτεταμένου κρατικού δανεισμού δημιούργησε ένα κόσμο ουτοπικό, στηριγμένο σε επιθυμίες και φαντασιώσεις. Θυμάμαι σαν Δήμαρχος του Πειραιά πόσο είχα ενοχληθεί από τις απαιτήσεις γονιών και παιδιών, και της πιο απόμακρης γειτονιάς, τα γήπεδα μπάσκετ που τους έφτιαχνα να είναι κλειστά, με παρκέ και όλες τις σύγχρονες, αμερικανικές κατά βάση, προδιαγραφές. Από το χωματόδρομο δηλ. και τα εγκαταλειμμένα σκουπιδαριά κατ’ ευθείαν στα σαλόνια υπερπολυτελείας και την σύγχρονη άνεση. Όλα αυτά, και πολλά άλλα, τα έβλεπα υπερβολικά, μαθημένος από μικρός στην «πολυτέλεια» των υπαίθριων γηπέδων από τσιμέντο μετά το ξεπέταγμα από τις χωμάτινες αλάνες. Αλλά έτσι είχαμε μάθει τον κόσμο. Να ζητάει και να απαιτεί σχεδόν τα πάντα δίχως προηγούμενο ανάλογο κόπο και ιδιαίτερη προσπάθεια. Το μοντέλο λοιπόν της εικονικής ελληνικής πραγματικότητας κατέρρευσε όταν οι δανειστές άρχισαν να απαιτούν «τα λεφτά τους πίσω». Αλλά κι ο κόσμος ολόκληρος βρίσκεται σε τροχιά δραματικών κι αναπότρεπτων αλλαγών. Τα οικονομικά δεδομένα είναι σκληρά και μιλάνε μόνα τους. Για τουλάχιστον δύο εκατονταετίες η Δύση κυριαρχούσε στις αγορές, στις επιστημονικές ανακαλύψεις, στην οργάνωση της οικονομίας αλλά κυρίως στην κατανάλωση και στην σώρευση κεφαλαίων Η τελευταία οικονομική κρίση που σαν επίκεντρο είχε την τραπεζική πίστη, τις κρατικές η χρηματοπιστωτικές χορηγίες και την αδυναμία της διατήρησης των πιστώσεων στο συνηθισμένο επίπεδο έριξε τις οικονομίες σε ένα σπινάρισμα κατάρρευσης που ενδεχόμενα κάπως τώρα ανακόπηκε. Αλλά το πρόβλημα δεν λύθηκε οριστικά. Η επόμενη έκρηξη είναι στην γωνία.

H Ευρώπη είχε στηρίξει την ευημερία της για χρόνια στην οικοδόμηση ενός απόλυτα περιεκτικού κράτους πρόνοιας. Οι κοινωνικές παροχές σε γενναία επιδόματα ανεργίας, συντάξεις και πλήρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη επέβαλαν οικονομικά βάρη που οι οικονομίες της Ευρώπης δυσκολεύονται πλέον να υποστηρίξουν. Η οικονομική κρίση συντάραξε συθέμελα την βιωσιμότητά τους. Το ευρωπαικό κοινωνικό κράτος συγκλονίζεται αδύναμο πλέον να αυτοσυντηρηθεί. Τα πολιτικά συστήματα εξ ΄ίσου παραπαίουν μια και οι πολιτικές αρχές δεν είναι πιά σε θέση να εξαγοράζουν ψηφοφόρους με παροχές, πιστώσεις κι’ επιδοτήσεις. Η Ευρώπη αντιμετωπίζει νέες πραγματικότητες που παλεύει να τους αντισταθεί με παλιές αντιλήψεις κι’ εργαλεία.

Ο καινούργιος κίνδυνος είναι η ανώνυμη κ. Αγορά. Ετσι απομονωμένα και ξερά η απρόσωπη πραγματικότητα που εκφράζει τις κινήσεις του διεθνούς κεφαλαίου τείνει να γίνει ο καινούργιος προαιώνιος εχθρός. Κυρίως για τους πολιτικούς. Που δεν είναι σε θέση να της επιβληθούν και να την ποδηγετήσουν. Η κ. Αγορά όμως, δηλ. οι μηχανισμοί μετακίνησης χρήματος με βάση τα δεδομένα των οικονομικών στοιχείων, δείχνει να καταλαβαίνει καλύτερα τι κρύβεται πίσω από τις βιτρίνες και τα φτιασιδώματα. Παρά τις επιθέσεις των πολιτικών η αγορά απέδειξε, βάζοντας χρήματα εκεί που άλλοι έχουν συνήθως το στόμα τους, πως γνωρίζει να εντοπίζει προβλήματα αλλά και να προωθεί ριζικές εκκαθαριστικές λύσεις. Οι αγορές αποκάλυψαν και τιμώρησαν τους απατεώνες της Enron στις ΗΠΑ ενώ εκείνες ήσαν που οδήγησαν την στερλίνα σε δραματική υποτίμηση και την έβγαλαν από κάθε προοπτική του Ευρώ, εντοπίζοντας τις ουσιαστικές της αδυναμίες. Από την κ. Αγορά κανένας δεν μπορεί να κρυφθεί.

Στις ΗΠΑ η υπόσχεση για ένα καλύτερο αύριο είχε σαν βάση την πλήρη απασχόληση και την διασπορά της κατανάλωσης σε ολόκληρη την κοινωνία. Αυτό έδινε δυναμισμό στην οικονομία. Και επέβαλε την αμερικανική αγορά σαν ηγέτη των παγκόσμιων οικονομικών εξελίξεων. Τώρα όλα σχεδόν αυτά κατέρρευσαν. Οι αναπτυσσόμενες οικονομίες της Ομάδας των 20 είναι πιά ολοφάνερο πως παίρνουν τα ηνία. Ενώ οι οικονομίες της «ανεπτυγμένης» Δύσης βαδίζουν σε δρόμους ανασφαλείς με μεγάλες πιθανότητες να κατρακυλήσουν και πάλι σε σοβαρά οικονομικά αδιέξοδα. Η Δύση δεν προσφέρει εμπιστοσύνη. Η κ. Αγορά είναι ολοφάνερο πιά πως κοιτάει προς την Ανατολή και τον Νότο.

Και οι Δυτικοί πολιτικοί πασχiζουν να επιβάλουν νέους κανόνες πάνω στις αγορές! Για να πετύχουν τι ακριβώς; Οι ίδιοι προκάλεσαν την κατάρρευση με τις παρεμβάσεις τους στα δημοσιονομικά των οικονομιών τους. Τώρα πιά ουδείς τους χρειάζεται. Και δεν τους δίνουν ιδιαίτερη σημασία.

andrianopoulos.gr συνέχεια »

Η κρίση στην Ελλάδα δεν μπορεί να περιγραφεί με νούμερα και στατιστικές. Είναι λάθος να περιγραφεί με γραφικά και πίνακες. Η κρίση (και η χρόνια θολωμένη κρίση μας) φαίνεται στα καθημερινά μικρά νούμερα. Όταν στηθείς στην ουρά δύο ώρες για δυό λίτρα βενζίνης , αντί να πεις πάω με το τραίνο ή το λεωφορείο. Όταν πληρώνεις έναν καφέ 4 ευρώ επειδή θεωρείς δικαιολογημένο πως τόσο πρέπει να κάνει αφού, ο μαγαζάτορας πληρώνει ενοίκιο στον ιδιοκτήτη ,το ποσό που χρειάζεται για να ζει χωρίς να δουλεύει. Αυτή η αυταπόδεικτη φυσικότητα του καθιερωμένου παραλογισμού. Πού βρίσκεται όλος εκείνος ο παραλογισμός, πώς γεννιέται. Σίγουρα τον γεννά πρωτίστως το πολιτικό σύστημα. Αλλά πώς γίνεται και το σύστημα να μην αλλάζουμε και τον παραλογισμό να αναπαράγουμε; Τρομάζω στην ιδέα πως μπορεί ο Καραμανλής (ο κανονικός) να είχε δίκιο λέγοντας πως είμαστε ένα απέραντο φρενοκομείο. Φρόντιζε να ξεχνάει βέβαια πως το έχτισε με τα χεράκια του, (τη συνεργασία με το παλάτι, τις εκλογές της βίας και νοθείας, το παρακράτος,τα οικογενειακά δημόσια έργα), αλλά και εμάς να μας αρέσει τόσο πολύ να ζούμε σε φρενοκομείο;

Πάρτε την επικαιρότητα της τελευταίας βδομάδας. Η ΣΕΧΤΑ κάποιων αυτοπροσδιοριζόμενων επαναστατών, με μια προκήρυξη που βρίθει από ζοριλίκι και ΖΟΡΟιλίκι, απειλεί να σκοτώσει τον εχθρό του λαού Πέτρο Κωστόπουλο. Το ότι η προκήρυξη έχει πολύ ΚΛΙΚάρικη γλώσσα, πράγμα που σημαίνει πως οι συγγραφείς της μεγάλωσαν ίσως με τα άρθρα και την αντίληψη Κωστόπουλου είναι ίσως μια σύμπτωση. Ο Κωστόπουλος πρέπει να πεθάνει, τέλος...Σε άλλο σημείο της προκήρυξης, οι ΣΕΧΤΑριστές απειλούν να χαρακώσουν (νέα μέθοδος που αφήνει μακράν πίσω Ερυθρές Ταξιαρχίες, Μπααντερ Μάινχοφ, 17 Νοέμβρη) κάποιον κύριο τον οποίο δεν γνωρίζω, αλλά είναι γνωστός ως συνοδός της κυρίας Έλενας Ράπτη. Και μένα δεν μ' αρέσει η κυρία Ράπτη, αλλά δεν σκοτώνω για αυτό. Διότι άλλο λόγο δεν μπορώ να βρω για τον οποίο ένας τηλεοπτικός δικηγόρος, που βγαίνει κάθε μέρα στην τηλεόραση κατά τι μαυρισμένος κάθε μέρα, ενόχλησε την αντισυστημική αντίληψη της ΣΕΧΤΑΣ. Ποιός ξέρει ίσως η Ελλάδα να έχει τους τρομοκράτες που της αξίζουν. Οι οποίοι αν ποτέ συλληφθούν θα απαιτούν να εφαρμοστούν όλα τα συνταγματικά τους δικαιώματα. Τα οποία βεβαίως δεν αναγνώρισαν στα θύματά τους.

Το άλλο θέμα της εβδομάδας ήταν η αντιπαράθεση για το αν πρέπει ή όχι να υπάρχουν μπλογκς. Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον και το άρθρο της φίλης μου της Ρίκας, η οποία ξέχασε πως «αν δεν υπήρχαμε εμείς δεν θα υπήρχανε οι άλλοι». Πως αν εμείς κάναμε τη δουλειά μας, όπως πρέπει να την κάνουμε, δεν θα υπήρχαν ανώνυμοι «λαοφιλείς» σχολιαστές. Ούτε νεκροί σχολιαστές. Οι δημοσιογράφοι είμαστε ηθικοί αυτουργοί για την επιτυχία αυτού του είδους των μπλογκς. Πολλά μπλογκς, στιγμάτισαν ανθρώπους, χτύπησαν άδικα υπολήψεις, απαξίωσαν αντιλήψεις που στάθηκαν απέναντί τους. Αλλά δεν θυμάμαι τα επίσημα ΜΜΕ να έκαναν κάτι άλλο. Με αυτό μάλλον θα συμφωνεί ο Κορκολής. Και θα αισθάνεται πολύ άσχημα ο συντάκτης της πολύ σοβαρής εφημερίδας που έγραψε ρεπορτάζ (ακόμη και περιγραφή χαμόγελων) για μια επίσκεψη του Ερτντογκάν που δεν έγινε ποτέ. Αν διαφωνούμε πάνω από το πτώμα ενός δημοσιογράφου, αφήνοντας την ΣΕΧΤΑ να πανηγυρίζει, είναι γιατί θάψαμε εδώ και καιρό τη δημοσιογραφία και την αξιοπρέπειά μας.

Από την μεριά της η κυβέρνηση, αποφασισμένη να τελειώνει με τα κλειστά επαγγέλματα, πήρε την απόφαση να προχωρήσει σε πολιτική επιστράτευση των ιδιοκτητών φορτηγών. Αναρωτιέμαι τι θα γίνει αν στην «εφευρετικότητα» της κυβέρνησης, οι φορτηγατζήδες, αντιτάξουν ένα μπουκάλι κρασί. Αν αποφασίσουν να πιουν δηλαδή και να δηλώσουν μεθυσμένοι. Οι οποίοι φορτηγατζήδες απαιτούν να μην ανοίξει το επάγγελμα και να διατηρήσουν τις άδειες αποκλειστικότητας. Οι περισσότερες απ αυτές δόθηκαν από την χούντα (ευνόητο σε ποιούς) και πουλήθηκαν στη συνέχεια με μαύρο αφορολόγητο χρήμα. Το οποίο απαιτούν από το κράτος να το αναγνωρίσει ως καλώς γενόμενο! Όχι πως αν ανοίξει το επάγγελμα θα γίνουν πιο φτηνές οι μεταφορές. Δεν θα γίνουν, όπως δεν έγινε πιο φτηνή η βενζίνη ή τα ακτοπλοικά εισητήρια με την απελευθέρωση, αλλά είναι παραλογισμός να κάνεις νόμο του κράτους την συντεχνιακή αντίληψη.

Εντυπωσιακή είναι η θέση του ΚΚΕ που θεωρεί πως το άνοιγμα του επαγγέλματος θα ευνοήσει μεγάλες μονοπωλιακές εταιρείες. Προφανώς και μπορεί να συμβεί, αλλά στους νόμους του καπιταλισμού αντιτάσσεις αυτούς της συντεχνίας ή της υγειούς λειτουργίας; Όπως δείχνει άλλωστε η λειτουργία της ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗΣ (επιχείρησης του ΚΚΕ), μονοπώλιο μπορείς να κάνεις και με, και χωρίς απελευθέρωση. Με ποιό κριτήριο άραγε κάποια επαγγέλματα μπορούν να είναι κλειστά και κάποια ανοιχτά; Να μπορείς να ανοίξεις ας πούμε ιατρείο δίπλα σε άλλο, αλλά όχι φαρμακείο;

Μέσα σε όλα αυτά, ο Ανδρέας Λοβέρδος, ανακοίνωσε την απαγόρευση αυξήσεων και στον ιδιωτικό τομέα. Πού αυτό συμφέρει τη λειτουργία του κράτους και γιατί αντιμετωπίζει το δημοσιονομικό πρόβλημα; Αν ο εργαζόμενος πάρει μεγαλύτερο μισθό από τον επιχειρηματία, θα πληρώσει μεγαλύτερο φόρο στο κράτος και μεγαλύτερη ασφαλιστική εισφορά. Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση αποφάσισε πως δεν θέλει χρήματα; Ή για να το πω χοντρά,γιατί αποφάσισε να δώσει λεφτά στους επιχειρηματίες; Ως κίνητρο; Τα δικαιούνται όλοι; Και αυτοί που χρωστάνε στο ΙΚΑ και αυτοί που χρωστάνε στην εφορία και αυτοί που κλέβουν το κράτος;

Για να τελειώνω. Ζούμε σε μια χώρα που για πολιτικούς ή για άλλους λόγους, ο παραλογισμός έχει τη θέση νόμου. Και είναι μεγάλη τέχνη, οι πολιτικοί εκπρόσωποι του παραλογισμού να καταφέρνουν με αυτόν να φιλοτεχνούν την καθημερινότητά μας. Μπορούμε να κουβεντιάζουμε ώρες για το πρωτεύον ή το δευτερεύον, για το αν είναι αναγκαίο να αλλάξει η πολιτική για να αλλάξουν τα υπόλοιπα ή αντίστροφα. Είμαι απ αυτούς που θεωρώ ως πρωτεύον την πολιτική αλλά πρέπει να δούμε το θέμα της προσωπικής ευθύνης απέναντι στα πράγματα. Στην Ελλάδα «οραματιζόμαστε» μεγάλες αλλαγές (πάνε με τις μεγάλες κουβέντες) αρκεί να μην αγγίξουν την σφαίρα του ιδιωτικού συμφέροντος. Αρκεί να πληρώσουν δηλαδή οι άλλοι και όχι εμείς. Έτσι δεν φτιάχνεις δίκαιο κράτος. Έτσι οικοδομείς τον παραλογισμό, τον οποίο ναι, χρειάζεται η κακή πολιτική.

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης / www.koutipandoras.gr συνέχεια »

Tου Αλεξη Παπαχελα

Το φθινόπωρο θα είναι σκληρό και ενδεχομένως απαρχή πολιτικών εξελίξεων. Μέχρι τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει καταφέρει να περάσει πολύ σημαντικά μέτρα και τομές, υπό την πίεση της τρόικας, και χωρίς πραγματικά να εκδηλωθούν μεγάλες αντιδράσεις. Ορισμένοι, μάλιστα, στην κυβέρνηση κάνουν το λάθος να επαναπαύονται και να θεωρούν πως τα δύσκολα έχουν περάσει. Είναι όμως έτσι; Η κυβέρνηση θα βρεθεί σύντομα απέναντι στις πιο σκληρές συντεχνίες που έχουν εδραιώσει τη δύναμή τους τα τελευταία 30 χρόνια, με πρώτη τη ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ που αποτελεί ένα αμιγώς πασοκικό δημιούργημα, το οποίο κανείς δεν έχει τολμήσει να ακουμπήσει. Ενα μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει καταλάβει πως η χώρα δεν μπορεί να επιβιώσει με τέτοιου τύπου ισχυρές συντεχνίες να εκβιάζουν την εκάστοτε κυβέρνηση και να απορροφούν πολύτιμους κοινωνικούς πόρους. Αν κάτι έχει πραγματικά αλλάξει τους τελευταίους μήνες στην Eλλάδα είναι πως έσπασαν πολλά ταμπού και ο κόσμος άρχισε να καταλαβαίνει τι είναι αυτά τα περιώνυμα «κεκτημένα» ορισμένων συντεχνιών. Μέσα από τη συλλογική ψυχοθεραπεία στα καφενεία και τις τηλεοράσεις, η κοινή γνώμη έχει αντιληφθεί πλήρως γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Είναι πιθανό κάποια στιγμή να επικρατήσει μια κόπωση από τις πολλές και ραγδαίες αλλαγές στο ασφαλιστικό και σε άλλους τομείς. Προς το παρόν πάντως ένα ζωτικό κομμάτι της μεσαίας τάξης δεν ανέχεται τις εκβιαστικές κινητοποιήσεις και τον συνδικαλιστικό αυτισμό διαφόρων ομάδων. Και αυτό γιατί καταλαβαίνει πια πως προκαλούν τεράστια οικονομική ζημία στις τσέπες όλων.

Το αν η κυβέρνηση θα επιβιώσει των συγκρούσεων που έρχονται θα εξαρτηθεί όμως και από τους πολιτικούς της χειρισμούς, το πώς θα πάει η πραγματική οικονομία το φθινόπωρο και -ως συνήθως- τον παράγοντα της τύχης... Ενα μικρό ή μεγάλο σκάνδαλο μπορεί εύκολα να τινάξει όλη την προσπάθεια στον αέρα. Tο ίδιο μπορεί να συμβεί αν ο κ. Παπανδρέου επιχειρήσει ανεπιτυχώς να περάσει από τη Βουλή τη σημαντική αλλαγή του εκλογικού συστήματος που έχει εξαγγείλει. Ο πρωθυπουργός διατρέχει επίσης κίνδυνο να αρχίσει να φαίνεται απόμακρος και ενδεχομένως εκκεντρικός στον μέσο Ελληνα με τα συνεχή του ταξίδια και άλλες συνήθειες που μέχρι τώρα αντιμετωπίζονται με κατανόηση. Η ελληνική κοινή γνώμη έχει μια εκπληκτική ικανότητα να «κόβει κομματάκια» τους ηγέτες της και να τους βάζει σε στερεότυπα του καφενείου, όπως συνέβη με το μυθώδες playstation και τώρα ολίγον με το... κανό. Τα στερεότυπα αυτά μπορεί να είναι άδικα, δύσκολα όμως αποδομούνται όταν σχηματισθούν.

Ο άλλος μεγάλος κίνδυνος είναι να φύγει ο πάτος της πραγματικής οικονομίας τους πρώτους μήνες του φθινοπώρου. Ηδη έχουν κλείσει πολλές μικρές επιχειρήσεις και μαγαζιά. Το στοίχημα για το φθινόπωρο είναι αν θα αντέξουν μεγάλες επιχειρήσεις, οι οποίες αυτή την ώρα υποφέρουν ανάμεσα σε επιτόκια που πλησιάζουν το 9% από τις τράπεζες και σε ένα Δημόσιο που δεν τους πληρώνει τις υποχρεώσεις τους. Αν αρχίσουν να κλείνουν πολλές εταιρείες και να έχουμε μαζικές απολύσεις, η ύφεση θα είναι βαθιά και ο θυμός του κόσμου μεγάλος. Κυβερνητικά στελέχη ισχυρίζονται πως ο κ. Παπανδρέου έχει πάρει τα μηνύματα της αγοράς και θα ανακοινώσει στη ΔΕΘ αναπτυξιακά μέτρα που θα δηλώνουν μια νέα εποχή φιλικής αντιμετώπισης των επιχειρήσεων. Οψόμεθα...

Το φθινόπωρο και ο χειμώνας ενδέχεται πάντως να είναι και πολιτικά δύσκολοι. Σκεφθείτε ένα Δικαστικό Συμβούλιο το οποίο, κάτω από την επιρροή του κλίματος στην κοινή γνώμη, προφυλακίζει κάποιους υπουργούς της Ν.Δ. τραβώντας στα άκρα την ερμηνεία του νόμου. Και βεβαίως αναλογισθείτε τι θα πυροδοτήσει μια τέτοια εξέλιξη.

Ολα αυτά συνθέτουν μια εικόνα δύσκολη και εύφλεκτη. Γι’ αυτό ας πάρουμε μια καλοκαιρινή ανάσα και μετά τα μέσα Αυγούστου ας ξαναβάλουμε τις ζώνες ασφαλείας και ας ετοιμασθούμε για ένα απρόβλεπτο και εκρηκτικό φθινόπωρο.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ συνέχεια »

Λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή περιέχει η κιβωτός από αλάβαστρο, την οποία ανακάλυψαν Βούλγαροι αρχαιολόγοι σε ανάσκαφες στο νησί "Άγιος Ιωάννης" κοντά στη νότια παραλία της Μαύρης Θάλασσας. Όπως δήλωσε ο καθηγητής Καζιμίρ Κωνσταντίνοφ, επικεφαλής της ανασκαφών, στη διάρκεια των οποίων έγινε η ανακάλυψη στον τόπο της αρχαίας εκκλησίας στο νησί στις 28 Ιουλίου. Κόκαλα από χέρι, από το πρόσωπο και ένα δόντι περιέχει η κιβωτός που ανακάλυψαν οι Βούλγαροι αρχαιολόγοι θαμμένη στις βάσεις της αρχαίας εκκλησίας στο νησί, με προστάτη τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, η οποία καταστράφηκε από πυρκαγιά στα αρχαία χρόνια. Τη μορφή μικρής σαρκοφάγου μήκους δεκαοχτώ και πλάτος δεκατεσσάρων εκατοστών έχει η κιβωτός με τα ιερά λείψανα, την οποία άνοιξε ο καθηγητής Κωνσταντίνοφ στον Αρχαιολογικό μουσείου της μικρής παραθαλάσσιας πόλης Σωζόπολη, ύστερα από αγιασμό του ευρήματος από τον αρμόδιο μητροπολίτη της βουλγάρικης εκκλησίας Ιωαννίκιο, παρουσία του αρμοδίου για τα θρησκεύματα, υπουργού άνευ χαρτοφυλακίου Μποζιντάρ Δημητρόφ.

Τη σπάνια τύχη να βρουν και ιδιόμορφη "συστατική επιστολή" της ανακάλυψης τους είχαν οι Βούλγαροι αρχαιολόγοι. Όπως εξήγησε στα βουλγάρικα μέσα ο καθηγητής Κωνστνατίνοφ, δίπλα στην κιβωτό με τα λείψανα βρέθηκε και μικρότερο πέτρινο κουτί, χαρακτηριστικό για τη γεωλογική δομή της Παλαιστίνης.

Στο κουτί που πιθανώς χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά των λειψάνων από τα Άγια Μέρη, όπως υποθέτουν οι Βούλγαροι αρχαιολόγοι, υπάρχουν δύο επιγραφές στα αρχαία Ελληνικά: Η μία αναφέρει "Κύριε, ελέησον το σκλάβο σου Θωμά" και η άλλη, το όνομα του Αγίου Ιωάννη.

Το μοναστήρι και η εκκλησία του στο νησί Άγιος Ιωάννης υπήρξε σημαντικό θρησκευτικό κέντρο στα χρόνια του Μεσαίωνα, όταν εκεί έγινε η τελετή του γάμου του Βούλγαρου βασιλέα Σβετοσλάφ Τέρτερ με την βυζαντινή πριγκίπησα Θεοδώρα, είπε από την πλευρά του ο Μποζιντάρ Δημητρόφ σε δηλώσεις του στη δημόσια ραδιοφωνία ΒΝΡ.

Στην Βουλγάρικη Ορθόδοξη Εκκλησία παραδόθηκαν τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, τα οποία πιθανώς θα φιλοξενήσει τοπική εκκλησία της Σωζόπολης, κατόπιν σχετικής απόφασης της Ιεράς Συνόδου. συνέχεια »

Σε εξέλιξη βρίσκεται η έκτακτη γενική συνέλευση των ιδιοκτητών φορτηγών και βυτιοφόρων Δημόσιας Χρήσης για τη συνέχιση ή μη των απεργιακών τους κινητοποιήσεων. Παρότι ο πρόεδρος των Συνδικάτων Χερσαίων Μεταφορών, Γιώργος Τζωρτζάτος, δεσμεύτηκε ότι θα προτείνει την αναστολή της απεργίας και την έναρξη νέου γύρου διαλόγου με την κυβέρνηση, δεν λείπουν οι φωνές που επιμένουν στη συνέχιση της απεργίας. Προηγήθηκαν έντοντες διαβουλεύσεις από το Σάββατο το απόγευμα, καθώς από τις παραγωγικές και επιχειρηματικές τάξεις διατυπώθηκε η πρόταση να ανασταλεί η απεργία και η κυβέρνηση να άρει την πολιτική επιστράτευση.

Την εν λόγω πρόταση υιοθέτησαν οι απεργοί, ενώ έγινε αργότερα αποδεκτή και από τον υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Δημήτρη Ρέππα, με την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει δέσμευση από την πλευρά των απεργών ότι δεν προσφύγουν σε νέες κινητοποιήσεις όσο θα κρατήσει ο διάλογος για το νομοσχέδιο το οποίο αναμένεται να ψηφιστεί στο τέλος Σεπτεμβρίου.

Μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού Mega o κ. Ρέππας ξεκαθάρισε ότι ο διάλογος θα αφορά στις προτάσεις του υπουργείου για θέματα που αφορούν τα φορολογικά και τα ασφαλιστικά ζητήματα των μεταφορέων, καθώς και την ένταξή τους στον αναπτυξιακό νόμο.

Διεμήνυσε δε ότι η θέση της κυβέρνησης για το άνοιγμα των οδικών εμπορευματικών μεταφορών δεν αλλάζει.

Την ίδια ώρα συνεχίζεται η τροφοδοσία της αγοράς με καύσιμα από τα ιδιωτικά και τα επιταγμένα βυτιοφόρα. Στην περιοχή της Αττικής ικανοποιητικός αριθμός πρατηρίων διαθέτει καύσιμα και εκτιμάται ότι σύντομα η αγορά θα ομαλοποιηθεί.

Η κατάσταση στην αγορά καυσίμων ομαλοποιείται και στο νομό Θεσσαλονίκης. Εκτιμάται μάλιστα ότι μέχρι το βράδυ ή το αργότερο αύριο το πρωί θα έχει ολοκληρωθεί ο ανεφοδιασμός των περισσότερων πρατηρίων καυσίμων στο νομό.

Γεμάτες δεξαμενές έχει το 40% - 50% των πρατηρίων στους περισσότερους νομούς της Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ κανονικά λειτουργούν και οι μεταποιητικές βιομηχανίες ροδάκινου της Ημαθίας, καθώς από χθες το βράδυ ξεκίνησε ο ανεφοδιασμός τους με μαζούτ.

Σε ό,τι αφορά την επίταξη, έχουν επιδοθεί πάνω από 700 φύλλα πορείας σε ιδιοκτήτες βυτιοφόρων και φορτηγών δημόσιας χρήσης, σύμφωνα με την νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Θεσσαλονίκης.

Από τις 29/7 μέχρι τις 7 το πρωί σήμερα, μόνο η Ελληνική Αστυνομία έχει επιδώσει 92 φύλλα πορείας για την επίταξη φορτηγών δημοσίας χρήσης και άλλα 133 για βυτιοφόρα.

Παράλληλα, στη Χαλκιδική επιδόθηκαν μέχρι χθες φύλλα πορείας για 219 φορτηγά, στο Κιλκίς για 12 βυτιοφόρα και 165 φορτηγά, στις Σέρρες για 72 βυτιοφόρα και 16 φορτηγά, στην Κατερίνη για 24 φορτηγά, στην Βέροια για 13 βυτιοφόρα και έξι φορτηγά και στην Έδεσσα για εννέα βυτιοφόρα.

Ομαλή χαρακτηρίζεται πλέον η κατάσταση και στη Δυτική Μακεδονία. Στο νομό Κοζάνης πάνω από τα μισά πρατήρια λειτουργούν πλέον κανονικά. συνέχεια »

ΤΟ 1975, η 17Ν στην πρώτη προκήρυξή της μετά τη δολοφονία του σταθμάρχη της CΙΑ Ρίτσαρντ Γουέλς έγραφε: «Αντιτάσσουμε στην αντιλαϊκή καταπιεστική βία του ιμπεριαλισμού που τρομοκρατεί τον Λαό εδώ και δεκαετίες τη δίκαιη λαϊκή επαναστατική βία». Τώρα η πιο σύνθετη «ιδεολογική» πλατφόρμα στα κείμενα των ενόπλων οργανώσεων είναι: «Το χρώμα μας είναι το μαύρο και οι ανάσες μας μυρίζουν φωτιά. Αυτός είναι ο ειλικρινής μηδενισμός,που έχει το βλέμμα και την καρδιά στο εδώ και τώρα» (προκήρυξη της «Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς»). Τα μέλη της 17Ν και του ΕΛΑ είναι πια «οι παλιοί με τις ψευδαισθήσεις για μια επανάσταση που δεν ήλθε ποτέ» και αυτοί «που κάνουν τον έξυπνο στους καινούργιους». Η «Λούμπεν Μεγαλοαστική Τάξη» πλέον έχει αντικατασταθεί ως στόχευση από τους πιστούς της «καταναλωτικής μαστούρας». Εχουν πια σταματήσει οι συνεχείς, νυχτερινοί εμπρησμοί αυτοκινήτων και των ΚΑΦΑΟ, που ήταν παραδοσιακή ενασχόληση των αντιεξουσιαστών, και έχουν υποκατασταθεί από τα διαδοχικά, ένοπλα αιματηρά χτυπήματα. Οι μολότοφ και τα γκαζάκια έσβησαν για να εκραγούν τα φορτία των ΑΝFΟ και να γαζώσουν τα Glock και τα Ζastava. Σαν να είναι το πιο εύκολο πράγμα... Οι ποινικοί, που κάποτε ήταν ανεπιθύμητοι και ορατός κίνδυνος για τη στεγανότητα των κλειστών «ένοπλων ομάδων», έχουν γίνει πια πρότυπα και καθοδηγητές των άγουρων «ένοπλων αγωνιστών».

Πρώην ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ., που διαθέτει εξαιρετική εμπειρία στη μελέτη και ανάλυση των ενόπλων οργανώσεων στη χώρα μας, λέει προς «Το Βήμα της Κυριακής»: « Οι εξηγήσεις είναι απλές.Το παλιό επαναστατικό δυναμικό είχε πλέον αποσυρθεί μετά το καλοκαίρι του 2002 και την εξάρθρωση της 17Ν και του ΕΛΑ.Οι παραδοσιακοί ένοπλοι σχηματισμοί φαίνεται να αποδεκατίστηκαν ή να αυτοδιαλύθηκαν την περίοδο 1997-2003. Και έτσι,αυτοί που ο χρόνος και μία ιδιότυπη ιεραρχία τούς έφερε στη θέση των οργανωτών του νέου αντάρτικου πόλης δεν είχαν πολλές επιλογές. Το νέο “Σιν Φέιν” του αντάρτικου κοίταξε γύρω του και είδε περιορισμένες επιλογές. Πρώτη “χρυσή εφεδρεία” ήταν η ομάδα του Νίκου Μαζιώτη, ο οποίος ήταν φανερό από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 ότι είχε την αποφασιστικότητα να δημιουργήσει νέες ένοπλες οργανώσεις με πρότυπο τον ΕΛΑ και εν μέρει τη 17Ν. Αυτός ήταν ο βασικός διάδοχος των παλιών και δημιούργησε μια κλειστή ομάδα, χωρίς καμιά εμπλοκή ποινικών και σχετικά στεγανοποιημένη. Επιπλέον υπήρχαν και άλλες οργανώσεις όπως η ΛΕΔ, η “Ενέδρα” και η “Λαϊκή Θέληση” με μικρότερης κλίμακας αλλά σχετικά παρεμφερή δράση και ιδεολογική βάση. Ομως όλα τα άλλαξαν τα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια του 2007 και κυρίως η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου και τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008...».

Σύμφωνα με τις ίδιες απόψεις, την περίοδο 2007-2008 χιλιάδες άτομα ηλικίας 17- 30 ετών άρχισαν να πλαισιώνουν μαζικά, οι περισσότεροι εκτός σχημάτων, τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Αντίστοιχα, σε υψηλότερο επίπεδο πολλοί αναρχικοί που συμμετείχαν σε ομάδες νυκτερινών εμπρηστικών επιδρομών άρχιζαν να αναβαθμίζουν τη δράση τους. Ετσι, στις αρχές του 2008 δημιουργήθηκε η οργάνωση της «Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς» η οποία προχωρούσε σε πολλές ταυτόχρονες επιθέσεις με γκαζάκια και με στόχους οχήματα της ΔΕΗ, αντιπροσωπείες πολυτελών αυτοκινήτων, υποκαταστήματα τραπεζών, ακόμη και εταιρείες security.

Τότε η οργάνωση έγραφε «είμαστε όλοι αυτοί που δεν χωράει ο κόσμος σας με τα αστραφτερά του κτίρια,τις φωτεινές διαφημιστικές επιγραφές, τις άθλιες κοινωνικές συμβάσεις,τα γρήγορα αυτοκίνητα». Δηλαδή κείμενα ιδεολογικώς ρηχά, που είχαν την ίδια ακριβώς φρασεολογία και μάλλον απλοϊκή ανάλυση με αυτά ομάδων που έβαζαν φωτιές τα βράδια σε καταστήματα και αυτοκίνητα. Τα μωρά της... φωτιάς
Οπως εκτιμούν ειδικοί αναλυτές,«το καθοδηγητικό συμβούλιο της ένοπλης δράσηςγρήγορα πρόσεξε τα...μωρά της “Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς” και αποφάσισε ότι ήταν η ιδεώδης εναλλακτική λύση για να δημιουργήσει μια νέα δύναμη πυρός στο ελληνικό αντάρτικο.Γι΄ αυτό και οργανώσεις όπως ο “Επαναστατικός Αγώνας” φαίνεται να παρέχουν τεχνογνωσία,υλικά αλλά και να αφήνουν έδαφος για δράση στην ορμή και την εσωτερική καταξίωση των μικρών της “Συνωμοσίας”»! Και όπως έλεγε άλλος ανώτατος αξιωματικός, «αν κάποιος μιλάει για το νέο φαινόμενο των πιτσιρικάδων τρομοκρατών,μάλλον δεν θυμάται καλά την ιστορία του εγχώριου αντάρτικου πόλης.O Χρήστος Τσουτσουβής,ο δημιουργός της “Αντικρατικής Πάλης” συμμετείχε σε ένοπλη επίθεση σε ηλικία 19 ετών,ενώ στη δολοφονία του σταθμάρχη της CΙΑ το 1975 από τη 17Ν,ένας από τους δράστες ήταν επίσης 19 χρονών.Πολλοί έλληνες αντάρτες πόλεων,τις δεκαετίες του 1970 και του 1980,είχαν πλήρη επιχειρησιακή δράση όταν ήταν 20άρηδες.Οταν δεν υπολόγιζαν,λόγω ηλικίας,κανένα ρίσκο...».

Η «Σέχτα» φαίνεται ότι προέρχεται και αυτή από το ίδιο αντιεξουσιαστικό μπλοκ και έχει ίδιου τύπου φρασεολογία.Οπως υπογράμμιζε στέλεχος του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη,«αν συγκρίνει κανείς το ύφος και τους αφορισμούς της προκήρυξης της “Σέχτας Επαναστατών” με αυτές ενός κειμένου μιας μικρής ομάδας που πυρπόλησε πριν από δύο χρόνια κατάστημα ρούχων στη λεωφόρο Βουλιαγμένης,θα βρει μεγάλες ομοιότητες.Μόνο που οι αφορμές αποστολής αυτών των κειμένων είναι μακάβρια διαφορετικές».

Το τρομερό καλοκαίρι του 2009
\344 Η «Σέχτα Επαναστατών» (στη φωτογραφία το οπλοστάσιό της) δίνει το πρώτο φονικό στίγμα της,με τη δολοφονία του 40χρονου αστυνομικού Νεκτάριου Σάββα.

\344 Η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία προσπαθεί να βρει την άκρη του νήματος όχι στους ανθρώπους της διπλανής πόρτας,όπως συνέβαινε παλαιότερα,αλλά ανάμεσα σε κελιά, λίστες αποφυλακισθέντων, κρησφύγετα ποινικών και σε ήδη γνωστούς αλλά εξαφανισμένους υπόπτους Το δίκτυο των «ποινικών γνωριμιών»
Ωστόσο η μεγάλη διαφορά της «Σέχτας Επαναστατών» σε σχέση με τη «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς» είναι ότι είναι ολιγομελής ομάδα και έχει προφανείς δεσμούς με τον ποινικό χώρο.Η «ώσμωση» αντιεξουσιαστών και ποινικών υπήρχε και παλιότερα, τη δεκαετία του 1980,όταν μέσα στη φυλακή είχαν στρατολογηθεί μικροκακοποιοί για να πλαισιώσουν την οργάνωση «Αντικρατική Πάλη».Μέλος της οργάνωσης αυτής βρέθηκε το 1995 να συμμετέχει με σκληρούς ποινικούς σε φονική επιδρομή στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας.Από τις αρχές του 2000,όμως,αυτές οι σχέσεις συστηματοποιήθηκαν έπειτα από πρωτοβουλίες δύο αντιεξουσιαστών που είχαν προφυλακισθεί και οι οποίοι επηρεάστηκαν στη φυλακή από την παρουσία ποινικών,όπως ο Β. Παλαιοκώστας κ.ά.

Ολα άρχισαν με την υποβοηθούμενη απόδραση του Κ.Πάσσαρη στις αρχές του 2001 από το Γενικό Κρατικό και τον φόνο των δύο αστυνομικών.Τα τελευταία χρόνια,αυτή η συνεργασία έλαβε μεγάλες διαστάσεις.Αυτό φάνηκε στην απαγωγή του επιχειρηματία Γ. Μυλωνά από την ομάδα Παλαιοκώστα και αντιεξουσιαστών, στον εντοπισμό αγοραπωλησίας όπλων και ανταλλαγής κλεμμένων αυτοκινήτων μεταξύ αναρχικών και ποινικών,σε υποκλαπείσες συνομιλίες,σε δηλώσεις ποινικών και σε κείμενα οργανώσεων.Βασικό ζητούμενο δεν ήταν πια η αποφυγή κάθε διαρροής αλλά η γρήγορη ανεύρεση ενός Βrowning και ενός Καλάσνικοφ. Αντιεξουσιαστές που συλλαμβάνονταν επ΄ αυτοφώρω δημιουργούσαν νέο δίκτυο «ποινικών γνωριμιών» μέσα στις φυλακές και αντίστροφα...Τα τελευταία χρόνια, οι ποινικοί μαζικά ιδεολογικοποιούν την παραβατικότητά τους και βρίσκουν σε αντιεξουσιαστές στηρίγματα και άλλοθι ζωής και δράσης.Και από την άλλη πλευρά οι αντάρτες πόλης βρίσκουν εύκολα «τεχνική υποστήριξη»- αν όχι και εκτελεστές- σε κακοποιούς μικρού και μεγάλου βεληνεκούς.

Β.Γ.Λαμπρόπουλος


*******

ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ παλαιοβιβλιοπώλης στα Εξάρχεια μού έλεγε ότι τον Δεκέμβριο του 2008 στη διάρκεια των γεγονότων, βλέποντας όλους αυτούς με τις κουκούλες να περνάνε μπροστά από το μαγαζί του,σκέφτηκε να φτιάξει μια βιτρίνα με βιβλία αναρχικού ενδιαφέροντος.Βρήκε
λοιπόν κάποιες παλιότερες εκδόσεις με Μπακούνιν, Νετσάγεφ, Κροπότκιν, Ντουρούτι και... περίμενε. Ενας μήνας πέρασε και ούτε ένας από αυτούς που ορκίζονται στο «άλφα στον κύκλο» δεν πέρασε την πόρτα του μαγαζιού. «Μόνον ένας δημοσιογράφος για τις ανάγκες του ρεπορτάζ κι ένας ηλικιωμένος που μάζευε παλιά βιβλία» μου είπε ο φίλος.

Δεν διαβάζουν οι τρομοκράτες; Ισως. Εξάλλου και η προκήρυξη της «Σέχτας» έχει μηδενική αναφορά σε κείμενα επαναστατών ή λογοτεχνικά κείμενα- εξαιρείται ένα λυρικό, αφελές κειμενάκι μιας ομάδας γερμανών αυτόνομων. Πού η 17Ν που διάβαζε κατά κόρον Μπαλζάκ... Φυσικά αυτό εξηγείται, τα μέλη της «Σέχτας» είναι καθαρόαιμη γενιά της τηλεόρασης, αυτήν ξέρουν, αυτήν εκδικούνται. Εξάλλου και οι στόχοι τους δεν είναι άλλοι από τηλεπερσόνες. Ομως οι πράξεις και τα κείμενά τους φέρνουν στον νου τους «Δαιμονισμένους» του Ντοστογέφσκι και τον πρότυπο του ήρωα του Βερχοβένσκι, τον μηδενιστή Νετσάγεφ.

Τα καθήκοντα του επαναστάτη

Οι αναφορές της «Σέχτας» στο πώς βλέπουν τη ζωή τους «σαν μοναχικοί λύκοι» θυμίζει πολύ τους ρώσους μηδενιστές (νιχιλιστές) και τον αρχηγό τους Νετσάγεφ. Ο Νετσάγεφ (1847-1882), γόνος μικροαστικής οικογένειας, αιώνιος φοιτητής, γνώρισε τον αναρχικό δάσκαλο Μιχαήλ Α. Μπακούνιν το 1869 στη Γενεύη. Γενικά ήταν ένα αμφιλεγόμενο πρόσωπο και πολλοί αναρχικοί τον θεωρούν μέγα προβοκάτορα. Παρά τις επιφυλάξεις άλλων εκπροσώπων του κινήματος της εποχής, όπως του Χέρτσεν, ο Μπακούνιν γοητεύτηκε και συνεργάστηκε με τον Νετσάγεφ στην έκδοση μιας σειράς ακραίων επαναστατικών μανιφέστων. Μαζί με τον Νετσάγεφυπάρχει μεγάλη συζήτηση για το ποιος ήταν ο τελικός συντάκτηςέγραψαν εκείνη την εποχή τους κανόνες του επαναστάτη με τίτλο «Η κατήχηση του επαναστάτη».

Φευ, όμως, ο Νετσάγεφ κάθε άλλο παρά το πρότυπο του καλού επαναστάτη έγινε αφού κατηγορήθηκε ως προβοκάτορας και ψεύτης. Σκηνοθέτησε την υποτιθέμενη απόδρασή του από φυλακές υψίστης ασφαλείας του τσαρικού καθεστώτος, ενώ ουδέποτε είχε συλληφθεί ως τότε και παρουσίαζε τον εαυτό του ως αρχηγό μιας ανύπαρκτης επαναστατικής ομάδας. Θεωρούσε τις γυναίκες «εργαλεία» των προσωπικών του φιλοδοξιών κτλ. Οι περισσότεροι αναρχικοί τον θεωρούν πρόδρομο του σταλινισμού.

Σημειώνουμε όμως ότι οι ρώσοι μηδενιστές απέβλεπαν σε ένα άλλο καθεστώς για το σύνολο του λαού. Αντίθετα τα μέλη της «Σέχτας» επιζητούν την αυτοπραγμάτωση, την «ανάκτηση της χαμένης αξιοπρέπειας και της εσωτερικής ελευθερίας μέσα από την ένοπλη πάλη». Οποιος παίρνει το όπλο και σκοτώνει απελευθερώνεται. Δεν υπάρχει ένα σχέδιο για το κοινωνικό σύνολο («να ξεπεράσουμε την κοινωνιστική κληρονομιά») αλλά ο καθένας για τον εαυτό του. Ως πού; Ποιος ο στόχος τους για το μέλλον; Οπως λένε στο κείμενό τους τα μέλη της «Σέχτας»: «Ως την παραλία του Δεν κάνω τίποτα »! Τόσος κόπος για αυτό; Μπορούν να το κάνουν και χωρίς φόνο.

Η θεολογία του μηδενισμού

Ο φιλόσοφος Μπερντιάγεφ σε ένα πολύ ωραίο κείμενό του συνδέει το μηδενιστικό κίνημα με την Ορθοδοξία, καθώς βλέπει πολλά κοινά στοιχεία. «Κάπου καλά κρυμμένη στα βάθη του μηδενισμού υπάρχει η ορθόδοξη άρνηση του κόσμου, η αντίληψη ενός κόσμου που είναι βυθισμένος στο κακό, η παραδοχή ότι οποιοσδήποτε πλούτος και πολυτέλεια στη ζωή είναι αμαρτία». Ο Μπερντιάγεφ είναι πεπεισμένος πως «ο μηδενισμός ήταν ένα ιδιόμορφο θρησκευτικό φαινόμενο».

Στοιχεία αντλήθηκαν από τα: Σ. Γ. Νετσάγεφ, «Η κατήχηση του επαναστάτη», εκδ. Αρμός, Μετάφραση Δ. Β. Τριανταφυλλίδης. Αλμπέρτο Μοράβια, «Το Δέντρο», τεύχος 29/1982. Φ. Ντοστογέφσκι, «Οι Δαιμονισμένοι», εκδ. Ινδικτος «Η κατήχηση του επαναστάτη» και η «Σέχτα»
1
Ο επαναστάτης είναι ένας άνθρωπος καταδικασμένος.Δεν έχει δικά του ενδιαφέροντα, υποθέσεις, αισθήματα, εμμονές, ιδιοκτησία, δεν έχει καν δικό του όνομα.Ολα αυτά έχουν απορροφηθεί από το μοναδικό και αποκλειστικό του ενδιαφέρον,από τη μοναχική σκέψη, το μοναδικό του- την επανάσταση.

ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ
«Δεν έχουμε δανειστεί τίποτα από τον κόσμο σας για να νιώσουμε ότι το χάνουμε ή το χρωστάμε »
2
Στα βάθη της ύπαρξής του, και όχι μόνον στα λόγια αλλά στην πράξη,έχει διαρρήξει κάθε σχέση με το πολιτικό σύστημα,με όλον τον πολιτισμένο κόσμο, με όλους τους νόμους,τις καθωσπρέπει συμπεριφορές,τους γενικά αποδεκτούς κανόνες, την ηθική του κόσμου τούτου.Για τον κόσμο αυτόν είναι εχθρός ανελέητος και αν εξακολουθεί να ζει σε αυτόν, το κάνει μόνο και μόνο για να τον καταστρέψει καλύτερα. ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ
«Εχουμε πόλεμο με τη δημοκρατία σας»
3
Περιφρονεί την κοινή γνώμη.Περιφρονεί και μισεί την καθεστηκυία κοινωνική ηθική σε όλες τις εκφάνσεις και εκδηλώσεις της. Ηθικό για αυτόν είναι εκείνο που συμβάλλει στον θρίαμβο της επανάστασης.Ανήθικο και εγκληματικό είναι κάθε τι που στέκεται εμπόδιο στον θρίαμβο αυτόν.

ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ
«Η ανθρώπινη ζωή είναι μια μεταβλητή...»
Ο ΑΛΜΠΕΡΤΟ ΜΟΡΑΒΙΑ, Ο ΒΕΡΧΟΒΕΝΣΚΙ ΚΑΙ Ο ΑΛΝΤΟ ΜΟΡΟ

Οι «Δαιμονισμένοι» του Ντοστογέφσκι έχουν ως ήρωα τον Πιότρ Βερχοβένσκι, με πρότυπο τον μηδενιστή επαναστάτη Νετσάγεφ. Ο Ντοστογέφσκι έγραψε το μυθιστόρημά του το 1873, την περίοδο που ο Νετσάγεφ παραδόθηκε στη Μόσχα και καταδικάστηκε σε 20 χρόνια καταναγκαστικά έργα. Ο Ντοστογέφσκι αποτυπώνει στους «Δαίμονες» την κοινωνική τοιχογραφία της εποχής, τη διαφθορά, την επηρμένη αριστοκρατία, τις ιδεολογικές αναζητήσεις των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και τις αυταπάτες τους.

Ο ιταλός συγγραφέας Αλμπέρτο Μοράβια, μετά τη δολοφονία του Αλντο Μόρο, σχολίαζε την ιταλική τρομοκρατία σε αναφορά με τους «Δαιμονισμένους» του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι. Στους «Δαιμονισμένους» υπάρχει μια σκηνή όπου ο Πιότρ Βερχοβένσκι (Νετσάγεφ) δολοφονεί άνανδρα τον πρώην σύντροφο του επαναστάτη Σάτοφ (Ιβάνοφ). Ο Αλμπέρτο Μοράβια σχολιάζει: «Τι υπάρχει σε αυτή τη σκηνή; υπάρχει η βρωμιά των συνωμοτών. Η σκηνή αυτή δείχνει με συμπυκνωμένο τρόπο τη διαφορά ανάμεσα στον τρομοκράτη και στον επαναστάτη. Η επανάσταση βάζει πρώτα τη συνείδηση και μετά τη δράση. Οι θεωρίες της τρομοκρατίας είναι πολύ αδύναμες γιατί συλλαμβάνονται μετά και όχι πριν από τη δράση και οπωσδήποτε ως πόρισμα και ερμηνεία της δράσης... Η τρομοκρατία ξεκινά με το αίμα. Οι επαναστάσεις, αντίθετα, στο ξεκίνημά τους είναι πάντα μύθοι».

Επισημαίνει ότι οι ρώσοι νιχιλιστές ήθελαν να προκαλέσουν μια επανάσταση ενάντια σε ένα τυραννικό καθεστώς, ενώ οι ιταλοί τρομοκράτες ενάντια σε ένα δημοκρατικό καθεστώς. Και καταλήγει «για τον Ντοστογέφσκι η ανακάλυψή του βρίσκεται στο γεγονός ότι οι δαιμονισμένοι είναι αυτοί που θέλουν το καλό. Ο δαιμονισμένος δεν είναι αυτός που εισβάλλει στο σπίτι και σφάζει μια γυναίκα με τα παιδιά της. Αυτός είναι ένας εγκληματίας και τίποτα άλλο».

Γ.Ν.Μπασκόζος
ΒΗΜΑ συνέχεια »

Ο υπουργός Εσωτερικών δεν αποκαλύπτει σε κανέναν τι θα προτείνει εφέτος στον Πρωθυπουργό και απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε σκέψη για πρόωρες εκλογές, αν και όσοι γνωρίζουν τον τρόπο που σκέπτεται δεν την αποκλείουν. Ο κ. Ραγκούσης είναι θιασώτης της άποψης ότι το ΠαΣοΚ πρέπει να απεγκλωβιστεί από την εικόνα του «εντολοδόχου του ΔΝΤ» και επιμένει ότι «οι αλλαγές που σήμερα προωθούμε ενσωματώνουν τις αξίες της διακυβέρνησής μας, ξεκινούν από πριν και οδηγούν πολύ μετά το μνημόνιο». Ως εκ τούτου δεν θα ξένιζε κανέναν αν πρότεινε πρόωρες εκλογές, με τη λογική ότι θα ήταν ευχής έργον αν μπορούσε να «ξεπλυθεί» το μνημόνιο στην κάλπη και να μετασχηματιστούν οι «υποχρεώσεις προς την τρόικα» σε ένα νέο πρόγραμμα για την αλλαγή του τόπου. συνέχεια »

Ο...κινγκινάτος και ο...στριγκάτος!

Τάδε εφη πρωην υπουργός της ΝΔ για πολυσυζητημένο συνάδελφο του όταν του ανέφεραν την περίπτωση να προταθεί για την περιφέρεια Αττικής: «Κάποτε υπήρχε στην πολιτική κονίστρα ο Κινγκινάτος - για τους νεότερους, επρόκειτο για Ρωμαίο πολίτη που κυβέρνησε με σωφροσύνη και εντιμότητα την Ρώμη και απαρνηθηκε τα αξιώματα για να πάει στο χωράφι του. Τώρα υπάρχει ο «στριγκατος» (για τους παλαιοτέρους που ήξεραν πως οι επιδέξιοι κ... θέλουν και μεταξωτά βρακιά σημαίνει ο φέρων στρινγκ)!

Καληνύχτα....

Μην του μιλάτε του Βαγγέλη αφήστε τον να κλάψει Ήθελα να' ξερα τι πάει και του μιλάει ο Πάνος. Για τον Παναγιωτόπουλο λέω που είχε μια τυχαία συνάντηση στη Βουλή, με τον πιο δραστήριο υπουργό Αμυνας όλων των εποχών στη...βιβλιοθήκη! «Να τα πούμε» λέει ο κόκκινος Πάνος. Ο κατακόκκινος από τον ήλιο Βαγγέλης και όχι απο τον θυμό απαντάει: - Δεν μπορώ τώρα. Ακολουθεί ερωτηματολόγιο που θυμίζει ζευγάρι.
- Δεν λέω τώρα, αύριο, μεθαύριο. Επιμένει ο Πάνος
- Δεν μπορώ.
- Πότε μπορείς;
- Από Σεπτέμβριο!
Επειδή δεν διευκρίνισε το 2010 η το 2011,Πάνο μην στενοχωριέσαι, μπορείς να τον δεις τυχαία σε καμμια παραλια τον άνθρωπο που κάποτε του άρεσε να τον λένε Λαλιώτη της ΝΔ. Όπως λέμε η μέρα με τη νύχτα. Βαγγέλη Καληνύχτα....

Τα...μυστικά της ΑQUA MARINA (1)

Αίσθηση, όπως ανέμενα, δημιούργησε η αποκάλυψη που έκανα περί της τριγωνικής συνάντησης στην ΑQUA MARINA υπό του Γ.Καρατζαφέρη που έχει μεταφέρει στο ξακουστό καφε-εστιατοριο της Βουλιαγμένης το...θερινό πολιτικό του γραφείο κάτι σαν τα θερινα ανάκτορα. Σήμερα με το βιονικό αυτί που έχω, καθως ήμουν παρών το καλοκαιρινο βραδυ της προ-προηγούμενης Πέμπτης θα σας αποκαλύψω τα λεχθέντα μεταξύ των συνδαιτυμόνων που έτρωγαν τυρόπιτα, παστίτσιο και άλλα εδέσματα όπως ντομάτες γεμιστές.
Αφού επισημάνω ότι ο Βασίλης ο ιδιοκτήτης εδέχθη καταιγισμό τηλεφωνημάτων από αναγνώστες αλλά και συναδέλφους που ρωτούσαν έγραψαν αλλά δεν ανέφεραν την πηγή όπως επιβάλει το savoire vivre ήρθε η ώρα να περάσω «στο ψητό» και να τονίσω την ακριβή ώρα των συναντήσεων που αλλοιώθηκε λόγω αγωνίας και άγνοιας σε ορισμενα δημοσιευματα. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν περί την 10η βραδινή και έληξαν την 2α πρωινήν!

Τα...μυστικά της ΑQUA MARINA (2)

Πάμε πρώτα τα εύκολα. Με την όπου γέλιο και χαρά Φανή Πάλλη Πετραλιά ο Πρόεδρος Καρατζαφέρης συζήτησε την κατάσταση στη Γλυφάδα οπού επιθυμεί σφόδρα η κόρη (της) Αλεξάνδρα «το χρίσμα» και κοιτά με μισό μάτι τον Μιλτιάδη που έχει ενα προβάδισμα είναι η αλήθεια. Σειρά έχει ο δεύτερος σε βαθμό δυσκολίας Γ.Βουλγαράκης με τον οποίο έγινε ενδελεχής αναφορά στα τεκταίνομενα εις το Βατοπέδι και τη στάση του αθλητή και scuba diving Βουλγαράκη. Ταυτοχρόνως ανέκυψε η πιθανότης να είναι υποψήφιος στην περιφέρεια Αττικής. Ως γνωστον ο αρχηγός Γεώργιος ακούει, προτείνει αλλά ως αλεπού στο τέλος και μόνος αποφασίζει. Και πάμε στον τρίτο της παρέας με το μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας. Τον Χάρη Παμπούκη. Αφού ανέλυσαν την πολιτική κατάσταση, εγινε κουβέντα για το Ισραήλ! Κουφαθήκατε; Μάλιστα! Ο αρχηγός Γεώργιος του επεσήμανε την ανάγκη να πάει ο Παπανδρέου στο Ισραήλ. Και για το καλό της χώρας φυσικα ο Παπανδρεου ακολουθησε την...οδηγία Καρατζαφερη! Μέχρι το επόμενο ραντεβού SALOM!

Η εταιρεία και ο αρπάχτρας

Το άκουγα, το άκουγα και δεν τον πίστευα! Είναι αλήθεια από ό,τι μου λένε όμως. Στην Εμπορική Τραπεζα επί κυβερνήσεως ΝΔ υπήρχε τμήμα τηλεφωνικό που ήταν για τις εισπράξεις οπού απασχολούνταν περι τα 100 παιδιά άνεργα και φοιτητές για 600 ευρώ. Ένα ωραίο πρωινό απελυθησαν όλοι και την δουλειά ανέλαβε εισπρακτική εταιρεία που εκπροσωπούσε....μαντέψτε(...)συγγενής πρωην υπουργού και μεγαλοστελεχους της ΝΔ! Τίποτα δεν άφηνε να πέσει κάτω ο κοντός αρπάχτρας. Ούτε τα ψίχουλα....

απο τα παραπολιτικά της ΑΞΙΑΣ συνέχεια »