Την υποψηφιότητά του για την προεδρία της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΟΑΣΕ υπέβαλε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ και ήδη αντιπρόεδρος του Οργανισμού, Πέτρος Ευθυμίου. Οι εκλογές θα γίνουν το Σάββατο 10 Ιουλίου, στο Όσλο της Νορβηγίας. Η εκλογική αναμέτρηση του επόμενου Σαββάτου, η οποία θα γίνει με μυστική ψηφοφορία από 320 βουλευτές μέλη της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης, θα κριθεί ανεξαρτήτως άλλων υποψηφιοτήτων ανάμεσα στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, Πέτρο Ευθυμίου, που έχει υποδειχθεί από τη Σοσιαλιστική Ομάδα και τον Καναδό γερουσιαστή, Consingo di Nino, από την Ομάδα του PPE, των Συντηρητικών. Η υποψηφιότητα του κ. Ευθυμίου, με την ενεργή υποστήριξη, όχι μόνον των Σοσιαλιστών, αλλά και μέρους των Συντηρητικών, όπως και ανεξάρτητων κοινοβουλευτικών ομάδων, φαίνεται να αποκτά ιδιαίτερη δυναμική μεταξύ των 56 χωρών μελών του ΟΑΣΕ.
Μια πολυεπίπεδη μάχη, διπλωματική και κοινοβουλευτική, βρίσκεται σε εξέλιξη, ενόψει των εκλογών για την προεδρία της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), στις 10 Ιουλίου, στο Όσλο της Νορβηγίας, καθώς η Ελλάδα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. "Είναι πολύ θετικό ότι οι εκλογές δεν είναι κομματικοποιημένες και κρίνονται σε σχέση με την πορεία και τη συνεισφορά των υποψηφίων. Θα είναι μια δύσκολη αναμέτρηση, αλλά αισιοδοξούμε. Είναι μια καλή στιγμή για την Ελλάδα. Το ενθαρρυντικό και ταυτόχρονα υποδειγματικό, είναι η στήριξη της υποψηφιότητΆς μου, όχι ως προσώπου, αλλά ως χώρας, που υπάρχει από όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα", επισήμανε μεταξύ άλλων ο κ. Ευθυμίου.
Πολιτική »
ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕΜΕ, αλλά ένα πράγµα δεν µπορώ να καταλάβω. Τι πάει να πει ότι η κυβέρνηση κάνει το ένα ή το άλλο επειδή «το λέει το Μνηµόνιο». Εξ όσων γνωρίζω, οι δηµοκρατικές κυ βερνήσεις δεν προασπίζουν κανένα Μνηµόνιο. Προασπίζουν το δηµόσιο συµφέρον. Τελεία, παράγραφος.
ΜΕΑΛΛΑ λόγια, υπάρχουν πράγµατα δυσάρεστα και δύσκολα, αλλά αναγκαία και χρήσιµα για το συµφέρον του τόπου. Αυτά οφείλει να τα κάνει η κυβέρνηση ανεξαρτήτως κόστους και ασχέτως αν τα αναφέρει ή δεν τα αναφέρει το οιοδήποτε Μνηµόνιο. ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. Χρειάζεται η χώρα να πετσοκόψει το δηµό σιο έλλειµµα; Ούτε συζήτηση. Να περιορίσει τον δηµόσιο το µέα στα ελάχιστα όριά του, να µειώσει δραστικά τον αριθµό των δηµοσίων υπαλλήλων, να κλείσει δηµόσιους οργανισµούς, να κυνηγήσει µε φανατισµό τη σπατάλη του δηµοσίου χρήµατος.
Αυτές είναι υποχρεώσεις που δεν απορρέουν από το Μνηµόνιο (ακόµη κι αν περιέχονται στο Μνηµόνιο), αλλά από τη στοιχει ώδη προάσπιση του δηµοσίου συµφέροντος.
ΘΑΜΠΟΡΟΥΣΑ να πολλαπλασιάσω τα παραδείγµατα. Το άνοιγµα, ας πούµε, των κλειστών επαγγελµάτων. Η αναγκαία µεταρρύθµιση του Ασφαλιστικού. Ο απαραίτητος εκσυγχρονισµός των εργασιακών σχέσεων.
ΟΛΑΑΥΤΑ θα έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και καιρό. Μακάρι να γίνουν τώρα. Οχι επειδή το λέει το Μνηµόνιο. Αλλά επειδή το χρειάζεται ο τόπος. Κι αυτό είναι που ζητάει κανείς από την κυβέρνησή του.
ΤΑΥΠΟΛΟΙΠΑ δεν τα καταλαβαίνω. Δεν ξέρω τι δεσµεύσεις έχει αναλάβει η κυβέρνηση µε το Μνηµόνιο (και κάθε µέρα που περνάει µού εδραιώνει την υποψία πως ούτε η ίδια έχει σαφή εικόνα) αλλά οι µόνες από αυτές που µας αφορούν είναι όσες προ ωθούν ουσιαστικά το δηµόσιο συµφέρον.
ΠΟΙΟΔΗΜΟΣΙΟ συµφέρον, όµως, εξυπηρετεί η περικοπή της 13ης και 14ης σύνταξης; Ποιο δηµόσιο συµφέρον εξυπηρετεί η περικοπή των αποζηµιώσεων απόλυσης; Ποιο δηµόσιο συµ φέρον εξυπηρετεί η µείωση των εισοδηµάτων ή το πάγωµα των µισθών στον ιδιωτικό τοµέα;
ΚΙΑΝ τίποτα από αυτά δεν υπηρετεί το δηµόσιο συµφέρον, γιατί τα προωθεί η κυβέρνηση; Επειδή περιέχονται στο Μνηµόνιο; Αλλά τότε πώς µπόρεσε µια κυβέρνηση να υπογράψει και να ψηφίσει ένα Μνηµόνιο το οποίο εµπεριέχει διατάξεις που αντιτίθενται στο δηµόσιο συµφέρον;
ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙΟΤΙ το Μνηµόνιο ήταν µια απαραίτητη προϋπόθεση για να εξασφαλιστεί ο δανεισµός της χώρας. Αλλά δεν είναι και το ιερό Ευαγγέλιο. Είναι ένα κείµενο το οποίο προέ κυψε από µια διαπραγµάτευση κι από έναν συσχετισµό. Από ένα αλισβερίσι.
«ΣΙΓΑΤΗ διαπραγµάτευση!» ίσως πουν µερικοί. Ενδεχοµένως.
Πάνω στον πανικό, τι διαπραγµάτευση να κάνεις. Αλλά για ποιο λόγο να δεχτώ ότι ο πανικός των ολίγων µπορεί να καταστεί θεοµηνία για τους πολλούς;
Γιάννης Πρετεντέρης