Και μετά τον θάνατο του δημοσίου υπαλλήλου, ο θάνατος του εμποράκου: ο στραγγαλισμός του «αυτοδημιούργητου» και του μικρομεσαίου επιχειρηματία από τη λιτότητα. Οι κυβερνήσεις είναι πια φανερό πως είναι δεμένες χειροπόδαρα. Περιμένουν τη σωτηρία να έρθει ως διά μαγείας από τις αγορές. Στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία. Και στην Ελλάδα. Ύστερα από αλλεπάλληλα πογκρόμ λιτότητας στον δημόσιο τομέα, με μοναδικό στόχο την ελπίδα πως θα βρουν αγοραστές και για την επόμενη έκδοση των κρατικών ομολόγων τους. Και ας περιορίζονται συνεχώς τα έσοδα του ιδιωτικού τομέα από τη μείωση των δημόσιων δαπανών και από τη βαριά άμεση και έμμεση φορολογία των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, των μαγαζιών της διπλανής πόρτας και των νοικοκυριών. Μετά τη χρεοκοπία των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, λένε οι οικονομολόγοι, θα πρέπει να περιμένουμε τη χρεοκοπία των απασχολούμενων στον ιδιωτικό. Μετά την έκρηξη του δημόσιου χρέους, η έκρηξη του χρέους του ιδιωτικού. Γιατί αυτό ακριβώς είναι το «παράδοξο της λιτότητας»: τα μέτρα για τη συγκράτηση του δημόσιου χρέους φέρνουν την έκρηξη του ιδιωτικού χρέους. Κάτι ξέρουν γι΄ αυτό οι Ιρλανδοί. Γράφει ο Μπιλ Μίτσελ: «Η ιρλανδική κυβέρνηση αφαίρεσε δισεκατομμύρια ευρώ από την οικονομία, επιβάλλοντας περικοπές στους μισθούς του δημόσιου τομέα, στις συντάξεις και στα επιδόματα. Και τι απέγινε; Τα φορολογικά έσοδα του Ιανουαρίου βούλιαξαν πάλι κάτω από τις προβλέψεις. Τι λέει γι΄ αυτό η κυβέρνηση; Χρειαζόμαστε κι άλλες περικοπές. Η διεθνής αγορά ομολόγων είναι περήφανη για την Ιρλανδία. Ίσως φτάσουμε έτσι να συναγωνιζόμαστε την Κίνα στους μισθούς και στα φορολογικά κίνητρα προς τις πολυεθνικές».
Ένα τέτοιο...
... μέλλον περιμένει τις χώρες που ακολουθούν αυτές τις πολιτικές, λένε οι οικονομολόγοι Μάρσαλ Όερμπακ και Ρομπ Παραντό: «Την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Βρετανία, ίσως ακόμη και τις ΗΠΑ σε έναν χρόνο. Γιατί, καθώς τα μέτρα λιτότητας μειώνουν τα ιδιωτικά εισοδήματα, μειώνουν και τα φορολογικά έσοδα. Για να τηρηθούν οι ανειλημμένες δεσμεύσεις έναντι των αγοραστών κρατικών ομολόγων, επιβάλλονται και νέες περικοπές δαπανών, οι οποίες με τη σειρά τους φέρνουν νέα αύξηση των φόρων». Και το εισόδημα που αφαιρείται από τον δημόσιο τομέα συμπαρασύρει στο βάραθρο και τον ιδιωτικό. Καμιά οικονομία δεν μπορεί να αντέξει για πολύ αυτό το παράδοξο. Τι μπορεί να κάνει, λοιπόν, μια κυβέρνηση; Να σπάσει αυτόν τον φαύλο κύκλο, λένε οι δυο οικονομολόγοι, ανοίγοντας τον δρόμο της ανάπτυξης χρηματοδοτώντας την εργασία και όχι τους τοκογλύφους. Γιατί μονάχα η εργασία ήταν, είναι και θα είναι η μοναδική πηγή πλούτου στον κόσμο. Ναι, αλλά πώς;
Οι Ισλανδοί...
... έδειξαν πώς, όταν αρνήθηκαν να πληρώσουν αυτοί χρέη που δεν ήταν δικά τους αλλά των τραπεζών τους. Η αρκτική Λιλιπούτη των 320.000 ψυχών έδειξε πως οι διεθνείς αγορές ομολόγων στέκονται ανίσχυρες μπροστά σε λαούς που δεν εννοούν να καταντήσουν δουλοπάροικοι των τοκογλύφων.
Ρούσσος Βρανάς
Απόψεις »
Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι και οι Ανήθικοι Κατήγοροί τους
του Γιώργου Κακαρελίδη, Καθηγητού εφαρμογών , ΤΕΙ Πατρών( gkakarel@gmail.com)
Παρατηρήσαμε τους τελευταίους μήνες, μια συνεχή και ανοίκια επίθεση της κυβέρνησης και των εξαρτώμενων "παπαγάλων" εναντίον των Δημοσίων Υπαλλήλων.
Μια επίθεση που ευχαρίστως , σαδιστικά θα έλεγε κανείς, αναπαρήγαγαν τα τηλεπαράθυρα. Μιά επίθεση που αυξανόταν συνεχώς μαζί με το ... έλλειμα.
Το πιό περίεργο ότι αυτή επίθεση σταμάτησε ως εκ θαύματος (!!) με την ανακοίνωση των περικοπών στους ... μισθούς.
Πολλά ερωτηματικά γέννησε επιπλέον και το γεγονός ότι οι μεγάλες τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις –λαλίστατες, όταν υπερασπίζονται εθνοαποδομιστές, όταν κόπτονται υπέρ της αποτυχημένης πολυπολιτισμικότητας (sic) και παγκοσμιοποίησης , δεν βρήκαν τον χρόνο ή το κουράγιο, να πουν χωρίς περιστροφές στην κυβέρνηση: “1) ότι είστε πολιτικοί ψεύστες και 2) ότι εσείς είστε οι αποκλειστικοί και οι εκάστοτε προκάτοχοί σας, φταίχτες”.
Διότι:
****Ποιοί διέλυσαν την Γλώσσα (δηλαδή την βάση του παγκόσμιου πολιτισμού; Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι (Δ.Υ.) του Υπουργείου και οι δάσκαλοι και καθηγητές ή οι κυβερνήσεις δια των Ράλλη (που απολογήθηκε αργότερα) και Βαλυράκη, μαζί με τους Βουλευτές;
****Ποιοί διέλυσαν την Παιδεία; Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι του Υπουργείου και οι δάσκαλοι και καθηγητές ή οι κυβερνήσεις και βουλευτές που κατάργησαν τους επιθεωρητές, δηλαδή την αυστηρή αξιολόγηση, και τους αντικατέστησαν με συμβούλους “αμφσβητήσιμων διδασκαλικών εμπειριών” και χρόνου;
****Ποιοί διέλυσαν την ανανέωση του αγροτικού δυναμικού; Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι του Υπουργείου ή οι φαεινές των υπουργών Παιδέιας και των βουλευτών, να ανοίξουν σε κάθε χωριό Τμήμα ΤΕΙ και σε κάθε πόλη ΤΕΙ και Πανεπιστήμιο με αντικείμενο πτυχίου που το πολύ πολύ να είναι 1-2 μαθήματα εξειδίκευσης άλλων σχολών, αποσύροντας διά παντός από την αγροτική, κτηνοτροφική, αλιευτική, ναυτική ζωή χιλιάδες νέα παιδιά μετατρέποντας τα σε περιφερόμενους άνεργους;
****Ποιοί διέλυσαν την στελέχωση της δημόσιας διοίκησης; Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι ή οι υπουργοί και οι βουλευτές που διόριζαν με κριτήρια πολιτικής επανεκλογής;
****Ποιοί διέλυσαν την Δημόσια Διοίκηση; Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι ή οι υπουργοί και οι βουλευτές που έφτιαχναν του κώδικες με τέτοιο τρόπο που ακόμα και η επίσκεψη στην τουαλέττα ή το περπάτημα στο δρόμο, μπορεί να αποτελέσει πειθαρχικό παράπτωμα;
****Ποιοί πίεζαν με κάθε τρόπο τους Δημόσιους Υπαλλήλους για κάθε είδους αμφισβητούμενης νομιμότητος αποφάσεις; Μόνοι τους από μαζοχισμό το έκαναν οι Δημόσιοι Υπάλληλοι ή από κεκαλυμμένο εκβιασμό και φόβο μήπως αν αντιδράσουν, ο μέχρι τότε αφειδώς μοιραζόμενος βαθμός αξιολόγησης ‘άριστος’ γίνει, ώ του θαύματος, “μετριος ή ανεπαρκής” ή βρεθούν κάπου μακράν;
****Ποιοί παραγκώνισαν τους Δημόσιους Υπάλληλους από την ουσιαστική εργασία τους; Οι ίδοι σε μια αυτοκτονική κρίση …συνείδησης ή μήπως ο συρφετός των εγκάθετων, των “μετακλητών”, των “συμβούλων” που φέρνει η σωρεία υπουργών, υφυπουργών, γραμματέων, που όντες ‘ετερόφωτοι’ παρεμβαίνουν και διαλύουν –ανευθύνως, την τεχνοδομή, μεταφορτώνοντας έντεχνα τις ευθύνες τους;
****Ποιοί έδωσαν εντολή για “παραποίηση” στοιχείων; Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι σε μια κρίση…αυτοθυσίας ή οι πολιτικοί προϊστάμενοί τους , που όμως, όπως και σε κάθε προηγούμενη παρέμβαση, αιδημόνως αναβαπτίζονται ως άμωμες παρθένες μετά την εκάστοτε διάλυση της Βουλής;
****Ποιοί μετέτρεψαν μία περήφανη χώρα αγωνιστών, ναυτικών, αγροτών, κτηνοτρόφων, δασκάλων, διανοουμένων και δραστήριων εμπόρων και εν γένει πολιτών με μετρημένη κατανάλωση, με σωστό φαί , χαμόγελο και φιλότιμο, σε απαθείς, αμαθείς, απαίδευτους, φυγόπονους και πλαδαρούς καφενόβιους, χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας, που βλέπουν την χώρα τους να απογυμνώνεται από κάθε παραγωγικό συντελεστή (γεωργία, κτηνοτροφία, βιομηχανία, τουρισμό, αλιεία, μεταλλεία και εμπορία);
Ενώ συστηματικά βιάζονται τα τελευταία 35 χρόνια από εγχώριους και εξοχώριους “πολιτικούς”, παραμένουν νεκρικά απαθείς στην μετατροπή μιας πανέμορφης χώρας σε ξερότοπο, απογυμνωμένο από κάθε ίχνος ;
Tο δράμα αυτής της χώρας είναι ότι το όνειρο, η φιλοδοξία, των περισσοτέρων νέων εξαντλείται στο να βολευτεί σε καμιά θεσούλα στο δημόσιο. Δεν κατηγορώ τους νέους γι αυτό, αλλά την πολιτική ηγεσία που φρόντισε να τους καλλιεργήσει αυτό το πνεύμα.
Τ 15% του πληθυσμού της Ελλάδας είναι Δ.Υ.