Του Δημήτρη Δανίκα

Αλαλούμ του Νικόλα Δημητρόπουλου made in Greece. Γυρισμένη στο πόδι σαν από κινητό πρώτης γενιάς, το επονομαζόμενο και παντόφλα king size! Μια μεγαλοκυρία (Παναγιώτα Βλαντή) με γιγαντιαίο πρόβλημα. Ο ζάπλουτος και απατεώνας σύζυγος (Βλαδίμηρος Κυριακίδης) το δίνει στην ιδιαιτέρα του και εκείνη δεν τη φροντίζει. «Να πας με τον Ντιέγκο», τη συμβουλεύει η αδελφή της. «Μπα, είναι μεταχειρισμένος. Θέλω ψυχολόγο». «Όχι», απαντάει η αδελφούλα, «θέλεις γκόμενο». Εδώ γέλια. Ώσπου ένα βράδυ, την ώρα που λείπει οι λεγάμενος σε ταξίδι για δουλειές, μπουκάρει κλέφτης (Μιχάλης Μαρίνος) και βάζει στο χέρι πίνακα του Βαν Γκογκ αξίας δέκα εκατομμυρίων. Είναι δυνατόν! Είναι... Γιατί σου λέει ο πονηρός, άντε τώρα οι θεατές να ξέρουν ποιος ήταν ο Βαν Γκογκ. Η λεγάμενη την κοπανάει παρέα με τον κλέφτη, επιβιβάζονται σε ένα τζιπ χρώματος καναρινί που κάνει μπαμ από δέκα χιλιόμετρα μακριά και αρχίζουν να περιφέρονται ως τουρίστες στην Ήπειρο, κατά Ζαγοροχώρια αν κατάλαβα καλά. Εδώ αρχίζει τουριστική περιήγηση με ενσταντανέ με Κodak μιας χρήσεως. Έτσι να ροκανίζουμε τον χρόνο μέχρι να τελειώσει η πρέφα. Ο απατεώνας στέλνει ξοπίσω τους δύο «ντουλάπες», αλλά η κυρία με δύο γονατιές τους βγάζει νοκ άουτ. Με τούτα και με τ΄ άλλα, δεν περνάει η ώρα. Όπως συνήθως συμβαίνει με όλα εν Ελλάδι, έτσι και με το Σινεμά. Η χυδαιότητα εκλαμβάνεται ως «εμπορική ταινία». Η κακογουστιά ως δέλεαρ. Η προχειρότητα ως μαγκιά. Η ανυπαρξία ως λεφτά. Ωραία. Για να καταλάβετε τι εννοώ, ένα πράγμα θα σας πω. Δεν τηρούνται καν τα στοιχειώδη. Ούτε ο σύζυγος πείθει πως είναι πλούσιος. Ούτε τα έπιπλα πως είναι πανάκριβα. Ούτε οι φουσκωτοί πως είναι φουσκωτοί. Ούτε τίποτα. Έτσι μπας και κάνουμε την αρπαχτή. Ντροπή;

Μπα μπροστά σ΄ αυτή τη ρόμπα από τσίτι με ξέφτια, η ντροπή είναι απλώς πταίσμα!

ΒΑΘΜΟΙ=00000

(με άφθονα μηδενικά)

ΤΑ ΝΕΑ