Στην ανάκληση του διορισμού του ειδικού γραμματέα ΔΕΚΟ, Ανδρέα Κουτούπη, προχώρησε η κυβέρνηση. Η σχετική ανακοίνωση:
«Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επέλεξε να στελεχώσει τις θέσεις ευθύνης στις Γενικές και Ειδικές Γραμματείες των Υπουργείων μέσα από ανοιχτές διαδικασίες, απευθυνόμενη στο σύνολο των Ελλήνων πολιτών, που επιθυμούν να συμβάλουν στην υλοποίηση των στόχων της. Χωρίς αποκλεισμούς, με απολύτως αντικειμενικά κριτήρια.
Ο κ. Ανδρέας Κουτούπης, συμμετείχε με δική του πρωτοβουλία στην ανοικτή διαδικασία επιλογής στελεχών με την κατάθεση του βιογραφικού του σημειώματος.
Το βιογραφικό του κρίθηκε αντικειμενικά και αξιοκρατικά ως αξιόλογο και για το λόγο αυτό ο Υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου -ο οποίος δεν τον γνώριζε προσωπικώς- τον κάλεσε δύο φορές σε συνέντευξη.
Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας επελέγη για τη θέση του Ειδικού Γραμματέα ΔΕΚΟ.
Δυστυχώς όμως, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων από τα στοιχεία που περιήλθαν σε γνώση της κυβέρνησης, ο κ. Κουτούπης έχει έως και το πρόσφατο παρελθόν εκφραστεί συνεχώς και επωνύμως μέσω του διαδικτύου με χυδαίους, υβριστικούς και ακραίους χαρακτηρισμούς για την Κυβέρνηση την οποία ζήτησε να υπηρετήσει από θέση ευθύνης.
Οι προσωπικές του στοχεύσεις, όπως αυτές προκύπτουν από τις δημόσιες τοποθετήσεις του, βρίσκονται σε πλήρη απόκλιση από τις αρχές και τις αξίες του ΠΑΣΟΚ.
Η στάση αυτή αποδεικνύει πως, ανεξάρτητα των τυπικών του προσόντων, ο κ. Κουτούπης όχι μόνο στερείται των στοιχείων της εμπιστοσύνης και του ήθους που είναι απαραίτητα για να υπηρετεί Έλληνας πολίτης σε δημόσια θέση αλλά είναι επίσης, έκθετος και υπόλογος. Για το λόγο αυτό δεν μπορεί να αναλάβει αυτή ή άλλη δημόσια θέση.
Ο τρόπος επιλογής που ακολουθεί η Κυβέρνηση, αποδεικνύει ότι, τηρούνται όλα τα κριτήρια της αντικειμενικότητας και της αξιοκρατίας, χωρίς να ληφθούν υπόψη κομματικές ή άλλες σκοπιμότητες.
Το σημαντικότερο προσόν που θέτει ως απαρέγκλιτη προϋπόθεση η παρούσα Κυβέρνηση, για την ανάληψη δημόσιας θέσης από οποιονδήποτε συμπολίτη μας, είναι το ήθος, η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός της εντολής του Ελληνικού λαού.
Η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στην ανοικτή διαδικασία επιλογής στελεχών για τις θέσεις κρατικής ευθύνης, χωρίς καμία έκπτωση στα στοιχεία της αξιοσύνης και του ήθους που είναι απαραίτητα για δημόσιους λειτουργούς.»
συνέχεια »
Σίγουρα όλοι όσοι είδατε αυτόν τον τίτλο, σκεφτήκατε πως σε 17 χρόνια θα υπάρχουν ακόμα τα ίδια πρόσωπα. Τελικά, έχετε δίκιο. Επίσης σκεφτήκατε πως θα δείτε αυτά τα πρόσωπα, όπως θα είναι σε 17 χρόνια. Προφανές. Πάμε να δούμε μερικές στιγμές ντοκουμέντο από τη μηχανή του χρόνου. Η συνέχεια εδώ
συνέχεια »
Το τελικό αποτέλεσμα των εσωκομματικών εκλογών έδωσε στη δημοσιότητα η ΝΔ. Στις κάλπες προσήλθαν 782.136 πολίτες.
Έλαβον επί των εγκύρων ψηφοδελτίων:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ 386.400, ποσοστό 50,06%
ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ 306.625, ποσοστό 39,72%
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΨΩΜΙΑΔΗΣ 78.870, ποσοστό 10,22%
Σημειώνεται ότι:
Πρώτον, ένα εκλογικό τμήμα δεν λειτούργησε.
Δεύτερον, συγχωνεύθηκαν στην έκδοση των αποτελεσμάτων δεκαπέντε (15) εκλογικά τμήματα.
Σε δύο εκλογικά τμήματα αναμένεται ο έλεγχος των καταστάσεων.
συνέχεια »
Τη σύσταση των θεσμών του «Συνηγόρου του Δημότη» και του «Συνηγόρου της Επιχείρησης στο Δήμο και στην Περιφέρεια» προανήγγειλε ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης από το βήμα του συνεδρίου του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου με θέμα «Η ώρα της ελληνικής οικονομίας».
Το όραμα της κυβέρνησης για «μια πολιτεία διαφάνειας και λογοδοσίας» απέναντι σε όλους όσους μοχθούν, «σε όσους περιμένουν από εμάς να λειτουργούμε δίκαια, γρήγορα και αποτελεσματικά», ανέφερε ο κ. Ραγκούσης.
Έκανε επίσης λόγο για «μία κοινωνία παραδομένη στη λογική 'ο σώζων εαυτόν σωθήτω' μια λογική που μοιραία επικράτησε αφού αυτό ήταν το παράδειγμα που εξέπεμπε η κορυφή μέχρι πρότινος» και σημείωσε ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να καταστήσει την παραβίαση των κανόνων ζημιογόνα για όποιον το αποτολμά.
Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών, για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να ξεκινήσουμε από το κράτος, ένα κράτος που σήμερα έχει πλευρές οι οποίες αποτελούν εμπόδιο για την ανάπτυξη της οικονομίας και της ανταγωνιστικότητας.
Χαρακτήρισε μάλιστα ως «υπ' αριθμόν ένα» πρόβλημα τη γραφειοκρατία και επανέλαβε ότι χρειαζόμαστε ένα κράτος φιλικό προς τον πολίτη, τον επαγγελματία και την επιχείρηση, ένα κράτος που να λειτουργεί με διαφάνεια και αξιοκρατία.
Μεταξύ άλλων, επεσήμανε ότι «η πρώτη μείζονα νομοθετική πρωτοβουλία αφορά την αναμόρφωση του συστήματος των προσλήψεων και την καθολική υπαγωγή τους στον πλήρη έλεγχο του ΑΣΕΠ βάζοντας τέλος στις πελατειακές σχέσεις που επικρατούν στις προσλήψεις του Δημοσίου, επαναφέροντας την αξιοκρατία, σταματώντας την ομηρία χιλιάδων συμβασιούχων».
Αναφέρθηκε ακόμη στις πρωτοβουλίες που θα λάβει η κυβέρνηση και ειδικά το υπουργείο Εσωτερικών για την επίτευξη των παραπάνω στόχων, καθώς και για τη δημιουργία ισχυρών δήμων με οικονομική αυτοτέλεια, ενώ στάθηκε και στη νέα αρχιτεκτονική διοίκησης και αυτοδιοίκησης, η οποία θα έχει δύο χαρακτηριστικά: Πρώτον θα είναι σχεδιασμένη συνολικά χωρίς αποσπασματικές λύσεις και δεύτερον θα είναι σχεδιασμένη από τη σκοπιά του πολίτη.
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην απόφαση της κυβέρνησης για τη δραστική περιστολή της σπατάλης και το σχέδιο νόμου για τα κρατικά αυτοκίνητα το οποίο θα προστατεύσει παράλληλα το περιβάλλον.
Σε ό,τι αφορά τέλος την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, υπογράμμισε ότι θα συμβάλλει στην ανάπτυξη και τη διαφάνεια, φέρνοντας ως παράδειγμα την ανάρτηση στο Διαδίκτυο κάθε απόφασης, κάθε πολιτικής, διοικητικής ή άλλης Αρχής, με πρώτες εκείνες που συνεπάγονται δαπάνες σε βάρος του Έλληνα φορολογούμενου.
συνέχεια »
Βελτιώνεται η κατάσταση της υγείας του νομάρχη Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Ψωμιάδη. Σύμφωνα με το απογευματινό ιατρικό ανακοινωθέν, οριστικοποιήθηκε πως ο κ. Ψωμιάδης δεν πάσχει από τη νέα γρίπη.
Σύμφωνα με την πρωινή ενημέρωση, η αναπνευστική λειτουργία του ασθενούς είναι στάσιμη, ενώ τα ζωτικά του σημεία βαίνουν συνεχώς βελτιούμενα. Η οξεία λαρυγγίτιδα είναι σε ύφεση.
Ο κ Ψωμιάδης θα παραμείνει για νοσηλεία μέχρι τα εργαστηριακά και κλινικά ευρήματα των εξετάσεων, οι οποίες έχουν προγραμματιστεί για τις επόμενες ημέρες, πιστοποιήσουν τη βελτίωση της κατάστασης του.
naftemporiki
συνέχεια »
«Η πορεία μας έχει χαραχθεί, οι επιλογές έχουν οριστικοποιηθεί και οι αποφάσεις έχουν ριζωθεί στις καρδιές μας. Είμαστε κομμάτι του αέναου πολέμου, του πολέμου της συνείδησης και σε αυτόν τον πόλεμο έχουμε πάρει θέση καιρό τώρα. Η επίθεση , αναπόστατο κομμάτι της ζωής μας, πέρα απο “πρέπει” , όρια , συμβιβασμούς. Το σωστό και το λάθος, το νόμιμο και το παράνομο έχουν μείνει πίσω. Κινούμενοι στα μαγευτικά μονοπάτια της ανομίας ορίζουμε τους αξιακούς μας κώδικες μόνο με βάση ό,τι μας προσφέρει στιγμές ελευθερίας.
Το αντάρτικο πόλης είναι μια διαδικασία που συνεχώς εξελίσσεται και μεταβάλλεται και αυτό ειναι που το κάνει πραγματικά ασύγκριτο, πραγματικά απειλητικό. Είναι μια συνειδητή επιλογή, ικανή να ισοπεδώσει κάθε αρχή και εμπόδιο. Και είναι αυτά τα χαρακτηριστικά του που το κάνουν πραγματικά ουσιαστικό.
Η εξέγερση του Δεκέμβρη έχει αποτυποωθεί στο μυαλό πολλών από εμάς ως το σημείο όπου άτομα με ρηξιακή προς το υπάρχον συνείδηση συναντήθηκαν και ένωσαν τις αρνήσεις τους. Και εάν η διάχυτη οργή και η ακατάπαυστη βία σας προκαλούν φόβο, η εξέλιξη, τόσο η ατομική όσο και ατή των δομών μας, η στρατηγική και η οργάνωση , σας κάνουν να χάνετε τον ύπνο σας. Η καταστροφική μανία των ανταρτών δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο στο πέρασμά της, και κανέναν εχθρό ήσυχο και ασφαλή.
Δουλεύουμε ακατάπαυστα πάνω στη διάπλαση του επαναστατικού σχεδίου. Μηδενίζουμε καθημερινά ακόμα και τους ίδιους μας τους εαυτούς για να αναγεννηθούμε πιο δυνατοί, πιο ανελέητοι. Αφήνουμε οριστικά πίσω μας τους φόβους και τα απομεινάρια που μας συνδέουν με αυτή την πραγματικότητα για να τα βρούμε ξανά και ξανά μπροστά μας και να τα εκτελέσουμε χωρίς κανέναν δυσταγμό.
Στους κύκλους των άνομων που περιφέρονται στις παρυφές του ερέβους, ο χρόνος, ο καιρός, σαν μύλος περίστροφο γυρνά ακατάπαυστα, όπου σφαίρα και εξέλιξη. Και αν επιλέξαμε αυτή τη φορά να χτυπήσουμε προσωπικά είναι επειδή τα κατα τ' άλλα τσιτωμένα, κοινωνικά, μάτια μας εστιάζουν πίσω από τις καταστάσεις όπου και βλέπουν άτομα τα οποία συνδιάζουν πάνω τους το ρόλο του αφέντη και του δούλου, αφέντη και δούλου προς τους άλλους αλλά ταυτόχρονα και προς τον ίδιο τους τον εαυτό καθώς και ως προς τις συνθήκες. Ειδικά όταν ένα τέτοιο δίπολο εκφυλίζεται και γίνεται συγκεκριμένο είναι λογικό να δεχτεί και συγκεκριμένα χτυπήματα από κάθε άτομο, κατά μόνας αλλά και συλλογικά-οργανωμένα, που εντοπίζει σε αυτό τον δημιουργό, τον “υλοποιητή” αλλά και τον συντηρητή εχθρικών καταστάσεων.
Οι σχεδόν ανεπαίσθητες, λυσσασμένες όμως, μορφές μας επιλέγουν να κραυγάσουν κάθε φορά που θέλουν να εκφοβίσουν τους καιρούς. Οι ιαχές του πολέμου ηχούν στα αυτιά όσων δεν εθελοτυφλούν αλλά μετέχουν σε αυτόν. Από την μία οι περιηγητές του χάους, όσοι πρεσβεύουν το έρεβος, οι φέροντες τη φωτιά παράλληλα με τη γαλήνη της μάχης και από την άλλη το υπάρχον και οι εκφραστές του που βαδίζουν σε μία τρομολαγνική πασαρέλα: μοντέλα με χειροκροτητές τους ίδιους τους τους εαυτούς.
Κανένα συναίσθημα δεν είναι πιο ατόφιο από τη χαρά του πολέμου, την ικανοποίηση πρόκλησης πλήγματος στον εχθρό. Μισούμε τις ζωές τους γιατί είναι βυθισμένες στον πιο απαίσιο βούρκο, καταδικασμένες στη μιζέρια. Ακόμα και οι εντονότερες στιγμές τους φαντάζουν ήπιες μπροστά σε αυτές της επίθεσης.
Σε αυτό το μέτωπο του πολέμου, αναφερόμενοι περιστασιακά στους στόχους μας, επιλέξαμε να χτυπήσουμε μπάτσους, άμεσους εχθρούς μας, μόνο που αυτή τη φορά ορίσαμε εμείς πλήρως τους όρους της επίθεσης: αιφνιδιασμός. Χτυπάμε τους απλούς στρατιώτες, την πρώτη γραμμή του στρατοπέδου του υπάρχοντος καθοδηγούμενοι μόνο από το μένος που μας διακατέχει για αυτούς.
Επιπλέον επιτιθέμεθα σε δημοσιογράφους. Άτομα τα οποία βιώνουν τον πόλεμο στο πετσί τους και όμως καθημερινά προπαγανδίζουν τις ειρηνικές συνθήκες. Αν οι ίδιοι εθελοτυφλούν , επιτηθόμαστε για να κάνουμε τα πράγματα ίσως λίγο πιο ξεκάθαρα.
Τέλος, ο χορός της φωτιάς μας δεν θα μπορούσε να μη βαδίσει πάνω στους κύκλους της δικαιοσύνης. Για ποια ηθική μιλάμε; Χτυπάμε τους υλοποιητές της και τους συντηρητές του διπόλου “αθωότητας-ενοχής”΅, “νόμιμου-παράνομου” και αυτούς που -μαζί με άλλους- θα ορίσουν το “ηθικό” και το “ανήθικο”. Εισαγγελείς, ανακριτές, δικαστές και τέλος την άθλια φάρα των δικηγόρων. Από γεννησημιού τους, εκ φύσεως, εκφραστές του θεσμού της δικαιοσύνης. Ας γίνει η επίθεσή μας αφορμή γηα την αναθεώρηση ορισμένων συντροφικών σχέσεων. Αναγνωρίζουμε βέβαια τη “συνδρομή” συγκεκριμένων δικηγόρων σε στιγμές αντιπαράθεσης και αντιμαχίας με την “δικαιοσύνη” αλλά δεν παύουμε να αντιμετωπίζουμε εχθρικά και κατα συνέπεια επιθετικά το ευρύτερο εργασιακό τους σύνολο.
Ο εχθρός στο δικό μας μυαλό δεν είναι κάτι αόριστο, κάτι άυλο , παρά έχει υπόσταση, όνομα και διεύθυνση. Τόσο εσείς και οι συνάδελφοί σας, όσο και οι “αθώοι” υπερασπιστές σας να γνωρίζετε ότι είστε γραμμένοι στα κατάστιχά μας και ότι θα κινδυνεύετε ανά πάσα ώρα και στιγμή όπως και αν βρίσκεστε. Είμαστε πολύ πιο κοντά σας απ' ότι πιστεύετε.
Καταληκτικά, και σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, επιλέξαμε την υλοποίηση των παρακάτω χτυπημάτων:
Το μεσημέρι της Δευτέρας 30 Νοεμβρίου και τα ξημερώματα της Τρίτης 1 Δεκέμβρη τοποθετήσαμε εμπρηστικούς μηχανισμούς
1.
Στο σπίτι του μπάτσου Αναγνωστόπουλου Αθανάσιου στην οδό Κεραμοπούλου 6 στην Καλαμαριά.
2.
Στην είσοδο της πολυκατοικίας-φρούριο όπου διαμένει ο ,επίσης μπάτσος, Μαυρομιχάλης Ευάγγελος, στην οδό Επιδάυρου 35 στην Τούμπα. Η πολυτελής είσοδος δεν μας ενθουσίασε ιδιαίτερα κατά τις παρακολουθήσεις μας και αποφασίσαμε να την ανακαινίσουμε.
3.
Στο σπίτι του αντιπροέδρου του Ενιαίου Δημοσιογραφικού Οργανισμού Εμπορικής Ασφάλισης (ΕΔΟΕΑΠ), Παναγιώτη Νετρολίδη (δημοσιογράφος) , στην οδό Μιαούλη 56.
4.
Στο δικηγορικό γραφείο του προέδρου της Ένωσης Συντακτών Ηλμερήσιων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης (ΕΣΗΕΜ-Θ) , Μόσχου Βοϊτσίδη στην οδό Σαλαμίνος 10. Λίγα μέτρα μόλις κάτω από το Α.Τ. Της οδού Δωδεκανήσου όπου και άραζαν ανέμελα αρκετά μέλη των ομάδων Ζήτα και Δέλτα.
5.
Στο δικηγορικό γραφείο του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Λαμτζίδη Μανώλη, στην οδό Εγνατίας 74.
6.
Στο γραφείο του προέδρου του Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης , Απόστολου Παπαγεωργίου (εφέτης) στην οδό Τσιμισκή 11.
Συνθήκη των άνομων/Πρεσβευτές του ερέβους
Υ.Γ.1: Επίσης θα θέλαμε να παραθέσουμε την απάντησή μας στο βλακώδες (τι άλλο θα μπορούσε να ήταν άλλοστε) ερώτημα της Σοφίας Ψυχογιού: γιατί να επιτίθεσαι για παράδειγμα σε ένα μπάτσο. Γιατί Σοφία έχουμε πόλεμο και λειτουργούμε πάνω σε αυτή τη συνθήκη. Γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που τους εχθρούς τους τους αναγνωρίζουν και με θράσος τους κοιτούν στα μάτια και τους επιτίθονται. Δεν εθελοτυφλούν και δεν κάνουν τις μαριονέτες στο δύασο της κοινωνικής ειρήνης. Για αυτό! Ελπίζουμε το τραύμα στην τρυφερή αυτή ηλικία να σε σημαδεύει σε όλη την σιχαμένη σου ζωή και που ξέρεις; Στο μέλλον ίσως έχουμε την “τύχη” να σε συναντήσουμε από κοντά.
Υ.Γ.2: Η επαναστατική διαδικασία είναι μια διαδικασία ολοκλήρωσης, μα συνάμα και ένας δρόμος με πολλά εμπόδια, μία πορεία επίμονη. Η φυλακή και η “παρανομία” είναι κομβικά σημεία όπου οι αποφάσεις ισχυροποιούνται και αν είσαι ταγμένος στις ιδέες σου γίνεσαι ακατανίκητος. Μια επαναστατική πορεία δεν επιδέχεται ήττας. Η μόνη νίκη του εχθρού απέναντι στο άτομο είναι όταν το δεύτερο λιποψυχεί και δηλώνει μετάνοια. Δηλώσεις μετάνοιας από εμάς δεν θα δείτε. Σκληροί και ανελέητοι, γοητευμένοι από την επίθεση, αφοσιωμένοι στην καταστροφή, μαγεμένοι από την φωτιά, εκστασιασμένοι που περιπλανιόμαστε στα μοναδικά μονοπάτια της άρνησης θα είμαστε εδώ ως το τέλος, να πολεμάμε σα σκυλιά λυσσασμένα ότι μας προδίδει. Θεωρούμε πως στη ζωή τα πάντα είναι θέμα επιλογών. Τις επιλογές αυτές που και εμείς κάνουμε και για τις οποίες είμαστε περίφανοι τις μοιραζόμαστε με όσους ακόμα συντρόφους εκτός ή εντός των φυλακών συνεχίζουν τον πόλεμο. Η αμέριστη αλληλεγγύη μας είναι δεδομένη για τα άτομα αυτά. Ας τους συντροφεύει η λύσσα μας. Η φωτιά μας, τέλος, ας σταθεί πλάι στον αναρχικό Ηλία Νικολάου που δικάζεται αύριο (2/12) για υπόθεση εμπρησμού γραφείου της Δημοτικής Αστυνομίας στον Εύοσμο.»
συνέχεια »
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΡΟΝΙΚΟΛΟΣ
Τον αράπη κι αν τον πλένεις
το σαπούνι σου χαλάς. . .
ΛΑΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ
Τώρα που έκλεισαν οι προβολείς και καταλάγιασαν οι πανηγυρισμοί για τη μεγάλη δημοκρατική ετυμηγορία του κόσμου της συντηρητικής παράταξης, που με συντριπτική πλειοψηφία έστειλε στην ηγεσία του κόμματος της "Νέας Δημοκρατίας" τον Αντώνη Σαμαρά, είναι η ώρα πιστεύω να γίνουν κάποιες αληθινά πολιτικές εκτιμήσεις και αναλυτικές τοποθετήσεις, για το τι ακριβώς σηματοδοτεί, τόσο για το κόμμα της μείζονος αντιπολίτευσης, όσο και για το γενικότερα μεταπολιτευτικό σύστημα, η ψήφος των οπαδών της.
Σε όσους έζησαν ή έχουν διαβάσει την προδικτατορική πολιτική ιστορία του τόπου μας, είναι γνωστό ότι μέχρι την 21η Απριλίου 1967, η συντηρητική παράταξη, που τότε εμφανιζόταν ως ΕΡΕ και προηγουμένως ως Λαϊκό Κόμμα, με υπερηφάνεια υπογράμμιζε πως ήταν ένα σκληρό Δεξιό μόρφωμα, με κύρια ιδεολογία τον αντικομουνισμό, τον φιλομοναρχισμό, την άρνηση κάθε προοδευτικής ιδέας κι αυτού ακόμα του αστικού φιλελευθερισμού και την αρχή του κρατισμού στην οικονομία, με την παράδοση του εθνικού πλούτου σε μια στενή ομάδα φίλων βιομηχάνων ή εφοπλιστών. Το Παλάτι και το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο είχε αναθέσει το ρόλο του διεκπεραιωτή αυτής της πολιτικής στον Κωνσταντίνο Καραμανλή -τον μετέπειτα "Εθνάρχη"- και προς βοήθεια του στόχου και του έργου του τον "προίκισε" με συμμορίες παρακρατικών οργανώσεων, που κάλυπταν κάθε γωνιά της Επικράτειας, καθώς και μηχανισμούς "ημετέρων" στη Δικαιοσύνη, στα Σώματα Ασφαλείας και στο Στρατό, που με την απειλή της βίας, εξασφάλιζαν τη συνέχιση του ιδιότυπου καθεστώτος. Μια δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα. Κι όλα κυλούσαν καλά κι ωραία, ώσπου η συμμορία, που διατηρούσαν στις Ένοπλες Δυνάμεις, αυτονομήθηκε και με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 ανέλαβε αυτή, αντί γι αυτούς την εξουσία, με τη βοήθεια και κάποιων "περίεργων" αμερικάνων.
Ο Καραμανλής -ο "εθνάρχης" ντε- που ζούσε αυτοεξόριστος, τότε, στο Παρίσι, όχι μόνο δεν καταδίκασε την επιβολή του δικτατορικού καθεστώτος, αλλά και κατηγόρησε τον Γεώργιο Παπανδρέου, ως τον υπεύθυνο, επειδή μαζί με το γιό του Ανδρέα είχαν συμπτύξει λαϊκομετωπική συμμαχία με τους κομμουνιστές. . .
Παράλληλα, η συντριπτική πλειοψηφία των μελών, των οπαδών και των ψηφοφόρων της συντηρητικής παράταξης αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή τους δικτάτορες, που θεωρούσε σάρκα εκ της σαρκός της και αποτέλεσε τον μόνο και κύριο αιμοδότη της στελέχωσης του δικτατορικού καθεστώτος. Όχι μόνο σε κυβερνητικές θέσεις, διορισμένους δημάρχους και κοινοτάρχες, αλλά μέχρι και σε συμβούλια εξωραϊστικών συλλόγων και φιλόπτωχων ταμείων!. . .
Γνωρίζω και σήμερα Νεοδημοκράτες, που κάθε 21η Απριλίου σημαιοστολίζουν το σπίτι τους και αναπολούν τις «καλές ημέρες της επανάστασης», όχι βέβαια του 1821, αλλά του χουντικού πραξικοπήματος. Και δεν είναι λίγοι. . .
Βέβαια, για να είμαστε αντικειμενικοί, υπήρξαν κορυφαία στελέχη της τότε ΕΡΕ, όπως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο Γιώργος Ράλλης, ο Παναγής Παπαληγούρας και πλήθος άλλων κομματικών στελεχών, αλλά και κορυφαίων ανθρώπων του πνεύματος και του πολιτισμού, που ανήκαν στη συντηρητική παράταξη και ύψωσαν το ανάστημα τους απέναντι στους τυχάρπαστους συνταγματάρχες. Και έντιμοι στρατιωτικοί που αντιστάθηκαν στην ξενόδουλη χούντα και πλήρωσαν αυτή τους την απόφαση, με βασανιστήρια, εξορίες, φυλακίσεις και στερήσεις. Κορυφαία παραδείγματα ο Μουστακλής και οι αξιωματικοί του Ναυτικού, που διοργάνωσαν το Κίνημα του 1973και τους "πούλησαν" ο Καραμανλής -ο "εθνάρχης"- και ο Γλίξμπουργκ.
Τέλος πάντων, το καλοκαίρι του 1974 η χούντα κάτω από το βάρος των ανομημάτων της και την προδοσία της Κύπρου, κατέρρευσε. Αλλά κι αυτή την τελευταία στιγμή, λειτουργώντας καθεστωτικά, έφεραν από το Παρίσι και ανέθεσαν τις τύχες της χώρας, στον άνθρωπο που πριν λίγα χρόνια ήταν ο αρχηγός τους. Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή -τον "εθνάρχη".
Από κει και πέρα αρχίζει η μεγάλη "Οδύσσεια" των αγνών εθνικοφρόνων, αντικομουνιστών, δεξιών ψηφοφόρων και οπαδών της συντηρητικής παράταξης. Ο Καραμανλής -ο "εθνάρχης", για να μην ξεχνιόμαστε- όχι μόνο αλλάζει την ονομασία της ηρωικής και πατριωτικής ΕΡΕ, σε Νέα Δημοκρατία, αλλά και νομιμοποιεί το ΚΚΕ, με αποτέλεσμα ο "σφαγέας" Καπετάν Γιώτης -κατά κόσμον Χαρίλαος Φλωράκης- και άλλοι "κατσαπλιάδες", τύπου Λουλέ- να βρεθούν στα έδρανα της Βουλής, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Παπαληγούρας να επιδίδεται σε σοσιαλιστικού τύπου κρατικοποιήσεις Τραπεζών και μεγάλων βιομηχανιών και -το άκρον άωτον- ο υπουργός Παιδείας Ράλλης να νομιμοποιεί τη "μαλλιαρή" δημοτική γλώσσα στην εκπαίδευση.
"Εσκίσθη το καταπέτασμα του Ναού"
Τι να κάνουν, όμως; Αυτοί Δεξιοί γεννήθηκαν, Δεξιοί και θα πεθάνουν. Κι ήρθαν τα χαστούκια το ένα μετά το άλλο. Κανείς από τους ηγέτορες τους δεν τολμούσε να ομολογήσει ότι ήταν δεξιός. Κι όταν ο Καραμανλής -ο "εθνάρχης"- τους εγκατέλειψε, για να εξασφαλίσει τη σιγουράτζα της Προεδρίας της Δημοκρατίας, ο "μελάτος" Ράλλης, παρέδωσε την εξουσία-χωρίς μια τουφεκιά- στο ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Έχει περάσει στα "ψιλά" της ιστορίας η αποκάλυψη που έχει κάνει στην αυτοβιογραφία του ο Γιώργος Ράλλης, ότι το βράδυ της 18ης Οκτωβρίου του 1981, όταν επικράτησε στις εκλογές το ΠΑΣΟΚ, κάποιοι θερμόαιμοι του είχαν προτείνει να κηρύξει δικτατορία και τους πέταξε, όπως αναφέρει, έξω από το γραφείο του με τις κλωτσιές. Όποιος γνώρισε τον άνδρα, είναι σίγουρος πως έτσι ακριβώς είχαν τα γεγονότα. Έχασαν, λοιπόν, οι αρειμάνιοι εθνικόφρονες, τότε, την ευκαιρία να γιορτάζουν μια ακόμα επανάσταση και έμειναν μόνο με παρηγοριά αυτή της 21ης Απριλίου.
Το Ράλλη, μετά την εκλογική του ήττα, διαδέχθηκε ο γεφυροποιός με τη χούντα ηγέτης της Δεξιάς Ευάγγελος Αβέρωφ. Εδώ μιλούσε η φωνή του πραγματικού Δεξιού πατριώτη. Η παράταξη άστραψε και βρόντηξε. Ειδικές ομάδες δεξιών κομάντος εφόδου δημιουργήθηκαν με τις επωνυμίες "Κένταυροι" και "Ρέιτζερς" και άρχισαν να τρομοκρατούν την επαρχία. Πολιτικός καθοδηγητής ήταν ο υπαρχηγός του Αβέρωφ, Αντώνης Σαμαράς και εκτελεστικός βραχίονας ο Βασίλης Μιχαλολιάκος. (Σας θυμίζει τίποτα το δίδυμο);
Αλλά και ο Αβέρωφ δεν είχε καλύτερη τύχη απ΄ αυτή του προκατόχου του. Το κεφάλι κι αυτού στολίζει την αίθουσα τροπαίων της οικογένειας Παπανδρέου, στο Καστρί.
Βλέποντας οι βαρόνοι της Δεξιάς ότι δεν μπορούν ούτε με τα τάγματα εφόδου και τους τραμπουκισμούς να ανατρέψουν τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ επιστράτευσαν τον Εφιάλτη της δημοκρατικής παράταξης. Τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Πλασαρίστηκε ως ο Αντιανδρέας, που θα επαναφέρει την παράταξη στην εξουσία. "Ταραχή έπεσε στο δεξιό στράτευμα και το σανίδωμα υποχώρησε από την πίεση τη μεγάλη παρακράτους". Όμως οι πάντες πείσθηκαν και παρά τη μεγάλη φρίκη που τους προκαλούσαν τα νεοφιλελεύθερα μηνύματα του νέου αρχηγού, αλλά και η προώθηση κάποιων μυστήριων σε ηγετικές θέσεις της παράταξης, τον ακολούθησαν.
Στις εκλογές του 1985, το λαϊκό σύνθημα "καλύτερα παπάκι, παρά τον Μητσοτάκη", αποδείχθηκε καταλυτικό. Η Δεξιά κι ο Μητσοτάκης χρεώθηκαν μια ακόμα εκλογική ήττα. Κι ο αποστάτης παρέμεινε στην ηγεσία της δεξιάς παράταξης, που δεν έπαυε να τον θεωρεί ξένο σώμα, χάρη στην υποστήριξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τον οποίο είχε στείλει σε πρόωρη συνταξιοδότηση ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Ο Καραμανλής -ο "εθνάρχης"- τυφλωμένος από το ρεβανσιστικό σύνδρομο, ήταν ο εμπνευστής των όσων ακολούθησαν. Συμμαχία Δεξιάς και ΚΚΕ, για να εκδιωχθεί ο Παπανδρέου. Αρρώστησαν οι απανταχού της χώρας Δεξιοί. Σάλεψαν τα μυαλά τους. Ακούς εκεί κυβέρνηση μαζί με τους κατσαπλιάδες! Έγινε κι αυτό. Και το πανηγύρισαν, γιατί γλίτωσαν από τον εφιάλτη του ΠΑΣΟΚ. Μια και καλή πίστευαν και μετά τους Κουκουέδες ήξεραν αυτοί πως θα τους λιανίσουν.
Η χαρά τους, όμως, δεν κράτησε ούτε μια τετραετία.
Το κεφάλι του Μητσοτάκη κοσμεί πλέον την αίθουσα τροπαίων στο Καστρί.
Κι ακολούθησαν άλλα πειράματα. Να ένας δικός μας. Ο Μιλτιάδης Έβερτ. Με συστάσεις. Ο πατέρας του είχε αιματοκυλήσει τους κομμουνιστές στα Δεκεμβριανά και ο ίδιος, σαν αρχιΕΚΟΦίτης, τους αριστερούς φοιτητές στα Πανεπιστήμια. Γύρω του συσπειρώθηκε ό,τι πιό δεξιό υπήρχε στην επικράτεια.
Το κεφάλι του κοσμεί την αίθουσα τροπαίων του Κώστα Σημίτη, στην Αναγνωστοπούλου 10, στο Κολωνάκι.
Κι έτσι μας προέκυψε ο Κωστάκης Καραμανλής. Καλός σαν όνομα, αλλά πολύ αριστερός, στην ιδεολογία και καλοπερασάκιας στην προσωπική του ζωή. Τι να κάνουν οι αληθινοί δεξιοί, που δεν κατόρθωσε να τους παρασύρει το ακροδεξιό ρεύμα του Καρατζαφέρη; Τον ακολούθησαν πιστά και χάρη στα ανοίγματα του προς τον Κεντρώο χώρο, πήραν, με σκληρούς αγώνες την εξουσία. Το παιδί, όμως, δεν τράβαγε, όπως θα έλεγε κι ο Μητσοτάκης. Το πριόνισμα της καρέκλας του από το Μητσοτακέϊκο, γινόταν σε καθημερινή βάση. Η οικογένεια και όλο το σύστημα που είχε στήσει απανταχού της Επικράτειας, βοούσε. Ήρθε η ώρα της Ντόρας. Και πράγματι έτσι έδειχναν τα πράγματα. Μετά τη συντριπτική ήττα, της 4ης Οκτωβρίου, και την παραίτηση του Κωστάκη Καραμανλή, η θυγατέρα αποτελούσε την επόμενη λύση.
Και στο σημείο αυτό χάλασε το σενάριο. Ο επανεμφανιζόμενος στην κεντρική πολιτική σκηνή Αντώνης Σαμαράς και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αποφάσισαν να διεκδικήσουν κι αυτοί την αρχηγία της παράταξης. Κι όχι μόνο αυτό, κατόρθωσαν να ακυρώσουν τις επιλογές των ελεγχόμενων από το Μητσοτακέϊκο μηχανισμών και να εξαναγκάσουν να γίνει η εκλογή του νέου αρχηγού της παράταξης από τη λαϊκή βάση του κόμματος.
Το αποτέλεσμα είχε πλέον κριθεί. Ο σκληρός πυρήνας της Δεξιάς, που ανατριχιάζει και μόνο ακούγοντας για Κεντροδεξιές και άλλα φληναφήματα, κατάλαβε ότι ήλθε πλέον η ώρα "να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση" και να εκλέξουν, για πρώτη φορά, μετά από δεκαετίες, έναν πραγματικό δεξιό στην ηγεσία της παράταξης τους.
Έτσι η νίκη ήταν μονόδρομος και στα σπίτια αυτών που τα σημαιοστολίζουν κάθε 21η Απριλίου, ξαναείδαμε την περασμένη Δευτέρα πάλι την γαλανόλευκη.
Δεν πιστεύω ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα ακολουθήσει μια σκληρή δεξιά πολιτική, γιατί σε τέτοια περίπτωση θα αργήσει, αν το κατορθώσει ποτέ, να φτάσει στην εξουσία, γιατί ο σκληρός πυρήνας των δεξιών ψηφοφόρων, συμπεριλαμβανομένων κι αυτών του Καρατζαφέρη, δεν ξεπερνά στην καλύτερη των περιπτώσεων το 35%, αλλά και γιατί σύντομα οι Μητσοτακικοί θα αναδιοργανωθούν και θα αρχίσουν το αγαπημένο τους παιχνίδι της υπονόμευσης.
Μέχρι τότε ο Λαός της Δεξιάς θα περιμένει το μεγάλο θαύμα ή ίσως κάποια ακόμα. . . "επανάσταση". . .
συνέχεια »
ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ Η. ΧΑΛΑΖΙΑ
Τελευταία γίνεται πολύς λόγος για το κράτος πρόνοιας και κατά πόσο μπορεί να υπάρχει στις σημερινές συνθήκες.
Το κράτος πρόνοιας, ας μην το ξεχνάμε, αναπτύχθηκε ιστορικά με τη μορφή της πρόνοιας και των αποζημιώσεων, διότι η κοινωνία δεν μπορούσε να διατηρήσει κάποια ομοιογένεια μέσω της εγγυημένης εργασίας για όλους. Γι’ αυτό και το ζήτημα της εργασίας βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο του προβληματισμού για το κοινωνικό κράτος: η ανεργία είναι η ακραία μορφή των αντιφάσεων του οικονομικού μοντερνισμού στις κοινωνίες μας. Πίσω από τη σχεδόν τεχνική συζήτηση για τη δυνατότητα μετατροπής του κόστους της επιδότησης ενός ανέργου σε μισθό ενός εργαζομένου βρίσκεται στην πραγματικότητα ο προβληματισμός για τα ίδια τα θεμέλια αυτού του μοντερνισμού.
Πέρα από αυτή τη διαπίστωση, πρέπει επίσης να τονίσουμε την κυριολεκτικά ανθρωπολογική διάσταση αυτής της κρίσης του κράτους πρόνοιας, που σχετίζεται με την είσοδο σε μια νέα εποχή της ατομικής κοινωνίας: την εποχή τού όλο και ριζικότερου διαχωρισμού ανάμεσα στον πολίτη ως μέλος της κοινωνίας των πολιτών και του πολίτη ως ατομιστική αντίληψη και διάθεση. Η δημοκρατική αρχή της ενσωμάτωσης και της ισότητας από τη μία μεριά και η αρχή της διαφοροποίησης και του αποκλεισμού από την παραγωγή από την άλλη και η ρήξη είναι πλέον κραυγαλέα. Εξ ου και η συνεχής συγκέντρωση των λειτουργιών αλληλεγγύης στο κράτος πρόνοιας, μέχρι το παράλογο σημείο η λογική των αποζημιώσεων να αυξάνεται κατά τρόπο αυτόνομο και διαχωρισμένο πέρα από τη σφαίρα των αναγκών.
Το κράτος καθηλωμένο σε μια σειρά από μονολιθικές αντιλήψεις της κοινωνικής πρόνοιας και ο πολίτης σταθερός σε μια σειρά απόψεων που λένε ότι το κράτος έχει υποχρέωση να συμπαραστέκεται. Η μη ριζική ανανέωση των όρων του κράτους πρόνοιας και των υποχρεώσεων του πολίτη οδήγησαν σε μια κρίση όπου κανείς δεν θέλει να πάρει την ευθύνη.
Με αφορμή το διάλογο του Ασφαλιστικού, θα πρέπει και οι δύο πλευρές να συζητήσουν με ειλικρίνεια τα αίτια της κατάρρευσης ή μη του συστήματος και να αναλύσουν το σύνολο των ζητημάτων που δημιουργούν τα αίτια, όπως είναι η υπογεννητικότητα, η μαύρη εργασία , τα χρέη του Δημοσίου προς τα ασφαλιστικά ταμεία κ.ά.
Με την επαναδιαπραγμάτευση και ισχυροποίηση του κράτος πρόνοιας θα λυθούν τα προβλήματα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Διαφορετικά, κάθε λίγο και λιγάκι θα επανέρχεται το πρόβλημα του κράτους πρόνοιας.
συνέχεια »
Κατά της επέκτασης της λειτουργίας της αγοράς για οκτώ Κυριακές ετησίως τάσσεται ο Εμπορικός Σύλλογος Αθήνας ΕΣΑ αντιδρώντας στην πρόταση του ΣΕΛΠΕ προς το υπουργείο Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.
Τονίζει δε ότι η συρρίκνωση της ιδιωτικής κατανάλωσης και όχι το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων ευθύνεται για την πτώση του τζίρου των καταστημάτων.
Στην ανακοίνωσή του ο ΕΣΑ σημειώνει ότι ο εμπορικός κόσμος της χώρας έχει επισημάνει επανειλημμένως τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μικρές και μεσαίες εμπορικές επιχειρήσεις λόγω της οικονομικής κρίσης.
«Αν και πιστεύουμε ότι η αιτία των προβλημάτων είναι η συρρίκνωση της ιδιωτικής κατανάλωσης εν τούτοις προχωρήσαμε σε μια γενναία διεύρυνση του ωραρίου καθ΄ όλη την εορταστική περίοδο», προσθέτει.
Υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι «κάθε άλλη κίνηση προς την κατεύθυνση διεύρυνσης ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών επιχειρήσεων, όχι μόνο δεν θα συμβάλει στη μεγέθυνση του τζίρου, αλλά θα προκαλέσει προβλήματα σε όλες τις εμπορικές επιχειρήσεις οι οποίες στην πλειοψηφία τους είναι ατομικές και απασχολούν το προσωπικό τους σε καθεστώς πλήρους απασχόλησης και είναι βέβαιο πως η αμφιλεγόμενη αύξηση του τζίρου θα υπερκαλυφθεί από την κάθε είδους επιβάρυνση».
συνέχεια »
Σαφές στίγμα της πολιτικής που θα ακολουθήσει η νέα ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού στον τομέα του τουρισμού έδωσε ο νέος υπουργός Παύλος Γερουλάνος από το βήμα του ετήσιου συνεδρίου που διοργανώνει το Ελληνοαμερικανικό επιμελητήριο με θέμα η ώρα της Ελληνικής Οικονομίας.
Αφού περιέγραψε με μελανά χρώμα τις πολιτικές που έλαβε η προηγούμενη κυβέρνηση στον κλάδο του τουρισμού υπογράμμισε ότι η νέα ηγεσία δεν θα επενδύσει σε ένα παρωχημένο μοντέλο τουρισμού, που μέχρι πρόσφατα ακολουθήθηκε και οδήγησε τον τουρισμό προς την «τέλεια καταιγίδα».
Η Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων και τα μηνύματα που πέρασε στον κόσμο εκείνη τη χρονική περίοδο δεν αποτυπώθηκαν στις επικοινωνιακές καμπάνιες που ακολουθήθηκαν, αντίθετα σπαταλήθηκαν χρήματα για την προσέλκυση χαμηλής οικονομικής στάθμης τουριστών από τις αγορές της Αγγλίας και της Γερμανίας, δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Γερουλάνος ζήτησε πίστωση χρόνου για την αλλαγή της επικρατούσας νοοτροπίας περί των τουριστικών πραγμάτων και σημείωσε ότι παρά τη δύσκολη οικονομική κατάσταση των οικονομικών του ΕΟΤ θα ληφθούν όλες οι απαραίτητες πρωτοβουλίες για την ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος.
Στις άμεσες πρωτοβουλίες που θα λάβει η νέα ηγεσία, είναι η ενίσχυση του κλάδου. Όπως τόνισε ο κ. Γερουλάνος, «δεν πρέπει να κρατάμε υγιείς επιχειρήσεις σε ομηρία». Επίσης, έκανε λόγο για καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, αναδιοργάνωση υπηρεσιών, ενίσχυση των εναλλακτικών μορφών τουρισμού με στόχο την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου.
συνέχεια »
Ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης απέστειλε στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά την ακόλουθη επιστολή :
«Αγαπητέ μου Αντώνη
Πανηγυρίζω κι εγώ μαζί σου στη θριαμβευτική σου νίκη που διανοίγει μια νέα προοπτική για την Ελλάδα μας!
Με αγάπη δικός σου
Μίκης
30. ΧΙ. 09». 
συνέχεια »
Ένας καλός ύπνος πριν από τη λήψη μιας σημαντικής απόφασης, βελτιώνει την υποσυνείδητη ικανότητά του ανθρώπου να κάνει τη σωστή επιλογή, σύμφωνα με νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.
Ο ύπνος μπορεί να βοηθήσει στην οργάνωση της μνήμης και στην επεξεργασία των πληροφοριών της ημέρας, κάτι που μπορεί να συμβάλει στην επίλυση των προβλημάτων.
Όμως η νέα έρευνα υπο τον Απ Ντικστερχούις του ολλανδικού πανεπιστημίου του Ράντμπουντ, πάει ένα βήμα παραπέρα και υποστηρίζει ότι υπάρχει κάτι άλλο επίσης που λειτουργεί την ώρα του ύπνου: το υποσυνείδητο. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι μερικές φορές όσο πιο συνειδητά σκεπτόμαστε και προβληματιζόμαστε ποια απόφαση να πάρουμε, τόσο καταλήγουμε σε λάθος επιλογές. Στην πραγματικότητα, όπως δείχνει και η νέα έρευνα, αυτό που χρειάζεται, είναι μια περίοδος υποσυνείδητης σκέψης, την οποία ακριβώς προσφέρει ο ύπνος.
Σε μια σειρά πειραμάτων που αφορούσαν μια απόφαση (π.χ. την αγορά ενός διαμερίσματος), αποδείχτηκε ότι όσοι εθελοντές έπαιρναν τις αποφάσεις τους μετά από μια περίοδο συνειδητής σκέψης όντας ξύπνιοι, έκαναν χειρότερες επιλογές σε σχέση με όσους αποφάσιζαν μετά από ασυνείδητη σκέψη και ύπνο.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, αντίθετα με ό,τι είναι ευρέως αποδεκτό, η υποσυνείδητη σκέψη είναι μια ενεργή και στοχο-προσηλωμένη διαδικασία σκέψης, που είναι όμως απαλλαγμένη από τις συνήθεις προκαταλήψεις που περιορίζουν και κατευθύνουν τη συνειδητή σκέψη. Στην ασυνείδητη σκέψη, οι άνθρωποι μπορούν να ζυγίσουν πιο ανεπηρέαστα και ισότιμα τη σημασία των επί μέρους παραγόντων που θα καθορίσουν την λήψη μιας απόφασης.
Οι ολλανδοί ερευνητές, κάνοντας τα σχετικά πειράματα, διαπίστωσαν ότι οι εθελοντές μπορούσαν να προβλέψουν καλύτερα τα αποτελέσματα των επόμενων ποδοσφαιρικών αγώνων μετά από υποσυνείδητη παρά συνειδητή σκέψη.
Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, η ασυνείδητη σκέψη, κατά τους επιστήμονες, επιτρέπει στους ανθρώπους να αξιοποιήσουν καλύτερα τις διαθέσιμες πληροφορίες τους και να καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.
Έτσι, αν ένας ειδικός σε έναν τομέα έχει λίγο χρόνο να σκεφτεί ποια απόφαση θα πάρει στον τομέα της ειδικότητάς του (συνειδητή σκέψη), πιθανότατα θα πάρει χειρότερη απόφαση από το αν προτιμήσει μια αστραπιαία (υποσυνείδητη) απόφαση.
Αυτό συμβαίνει, επειδή όσο πιο πολύ κανείς σκέπτεται κάτι, τόσο περισσότερο επιτρέπει στις διάφορες προκαταλήψεις του να "τρυπώσουν" στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Αντίθετα, η στιγμιαία (υποσυνείδητη) σκέψη δεν έχει τέτοια "βάρη" και επιτρέπει καλύτερες αποφάσεις.
συνέχεια »
Ή περίπου έτσι, αφού τα όποια καταστροφολογικά σενάρια έχουν αξία, μόνο στο Χόλιγουντ για να κόψουν εισιτήρια. Όμως, έχει αξία να αναφερόμαστε σε Διεθνείς μελέτες και έρευνες, που μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής μας. Ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε.
Η Επιστημονική Επιτροπή για την έρευνα στην Ανταρκτική (SCAR), συστήθηκε από τα 35 μεγαλύτερα ερευνητικά ινστιτούτα παγκοσμίως. Στην τελευταία μελέτη – έρευνα, υπολογίζει ότι έως το 2100, η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει 1,4 μέτρα δηλαδή το διπλάσιο από ότι υπολογιζόταν πριν από δύο χρόνια. Και αυτό, φυσικά, αν εξακολουθήσει η άνοδος της θερμοκρασίας με τον ίδιο ρυθμό.
Μία τέτοια άνοδο της στάθμης, επισημαίνει η έκθεση, θα βυθίσει κάτω από το νερό νησιωτικά συμπλέγματα όπως οι Μαλδίβες στον Ινδικό και τα νησιά Τουβαλού στον Ειρηνικό. «Κινδυνεύουν» επίσης παράκτιες πόλεις όπως η Καλκούτα, η Ντάκα, το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη και η Σαγκάη, που πρέπει να διαθέσουν δισεκατομμύρια σε αντιπλημμυρικά έργα για να μην ερημώσουν.
Πάντως ακόμη και αν η παγκόσμια θερμοκρασία ανέβει κατά μέσο όρο, 2 βαθμούς, το οποίο αποτελεί στόχο της Παγκόσμιας Διάσκεψης στην Κοπεγχάγη, τότε το επίπεδο της θάλασσας θα ανέβει κατά 50 εκατοστά, σε διπλάσιο επίπεδο απ’ ότι προβλεπόταν έως σήμερα από τη Διακυβερνητική του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή. Η SCAR, επισημαίνει ότι οι έρευνες, υποτιμούν το λιώσιμο των πάγων της ανταρκτικής και των παγετώνων στην Γροιλανδία.
συνέχεια »
Eνας Αγιος Βασίλης από το Χονγκ Κονγκ αναδείχτηκε ο μεγάλος νικητής του ετήσιου διαγωνισμού για τον καλύτερο Aϊ-Βασίλη που διεξήχθη στη Bόρεια Σουηδία. Ο Τζίμι Τσαν, 44 ετών, κέρδισε τους άλλους οκτώ άλλους διαγωνιζόμενους από χώρες όπως το Μπουρούντι, η Νότια Αφρική και Αυστραλία και κατέκτησε τον τίτλο στους αγώνες που έγιναν στην πόλη Γκελίβαρε, κοντά στον Αρκτικό Κύκλο.
Οι διαγωνιζόμενοι συμμετείχαν σε αγωνίσματα όπως αγώνα ταχύτητας με έλκηθρα που τα έσερναν τάρανδοι και ανάβαση καμινάδας. Εκατοντάδες θεατές παρακολούθησαν τους αγώνες, παρά την πολική θερμοκρασία που επικρατούσε στην περιοχή. Ο Τσαν εργάζεται ως μάγος και Αϊ-Βασίλης εδώ και 17 χρόνια.
συνέχεια »
Μειώνονται συνεχώς τα κρούσματα από τον ιό της νέας γρίπης Α, Η1Ν1 στις ΗΠΑ για τέταρτη συνεχόμενη εβδομάδα, μετά από ένα μήνα αύξησης, σύμφωνα με τις τελευταίες ομοσπονδιακές στατιστικές που είδαν χθες το φως της δημοσιότητας.
Παρά την μείωση των κρουσμάτων σε ολόκληρη τη χώρα, ο αριθμός των επισκέψεων στους γιατρούς για γριππώδη συμπτώματα της Η1Ν1 παραμένει ακόμη υψηλή, υπογραμμίζει τα Ομοσπονδιακά Κέντρα Ελέγχου και Πρόβλεψης Ασθενειών (CDC), στο τελευταίο τους ανακοινωθέν για την εβδομάδα 15-21 Νοεμβρίου.
Κατά την περίοδο αυτή 32 πολιτείες των ΗΠΑ ανέφεραν αυξημένο αριθμό κρουσμάτων, έναντι 43 πολιτειών την περασμένη εβδομάδα και 48 τον Οκτώβριο, τονίζουν οι ίδιες πηγές.
Το ποσοστό παιδιατρικής θνησιμότητας (κάτω των 18 ετών) καταδεικνύει πως ο κίνδυνος από τη γρίππη εξακολουθεί και παραμένει αυξημένος στην περίοδο 15-21 Νοεμβρίου με 27 νέους εργαστηριακά επιβεβαιωμένους θανάτους, οι οποίοι ανεβάζουν στους 198 τους συνολικούς νεκρούς από την έναρξη της πανδημίας στις ΗΠΑ τον Απρίλιο.
Οι νοσηλείες λόγω του ιού εξακολούθησαν να είναι λίγες κατά τη διάρκεια της ίδιας εβδομάδας, με μεγαλύτερο ποσοστό στα νήπια έως τεσσάρων ετών.
«Σχεδόν όλοι οι ιοί Η1Ν1, που αναλύθηκαν έως σήμερα, συνεχίζουν να είναι ταυτόσημοι με το στέλεχος Α-Η1Ν1 που ταυτοποιήθηκε τον Απρίλιο» και «όλοι τους παραμένουν ευάλωτοι στα αντιβιοτικά οσελτεμαβίρ (Tamiflu) και ζαναμιβίρ (Relenza) εκτός από σπάνιες περιπτώσεις», τονίζουν στην ιστοσελίδα τους τα CDC, χωρίς να αναφέρουν κάποια μετάλλαξη του ιού.
Παρά την μείωση των κρουσμάτων τις τελευταίες τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες, τα Κέντρα δεν κάνουν την παραμικρή νύξη ότι ενδεχομένως η πανδημία να έχει φθάσει στο απόγειό της.
συνέχεια »
ΠΗΓΗ: yellow-reporter.livejournal.com
Επίδειξη "Ειδικής μόδας" διοργάνωσαν στη Ρωσία για τα Άτομα με αναπηρία. Για την επίδειξη διάσημοι σχεδιαστές μόδας από όλο τον κόσμο σχεδίασαν τα ρούχα τους για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Δείτε παρακάτω το φωτορεπορτάζ...
συνέχεια »
