Φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να επαναδραστηριοποιηθούν τα… μπλε παπαγαλάκια!!!

Τώρα που στριμώχθηκε η Νέα Δημοκρατία και το «Μητσοτακεϊκο» με την υπόθεση του εγγράφου για τις «στενές σχέσεις» της Siemens με την περίφημη Mayo και την ροή μεγάλων ποσών προς το κυβερνών κόμμα στην περίοδο 1990-1994, επιστρατεύονται τα μπλε παπαγαλάκια με αποκλειστικό στόχο να υποβαθμίσουν το θέμα.

Πρώτος και καλύτερος ο… Πρετεντέρης που στο δελτίο του MEGA μίλησε απαξιωτικά για την υπόθεση παραλληρίζοντας την με τον…Επιτάφιο, που-όπως είπε-τον θυμόμαστε κάθε Mεγάλη Παρασκευή. Διόρθωσε, μάλιστα, επιτιμητικά τον συνάδελφο του Μανώλη Καψή, λέγοντας πως η υπόθεση της Mayo αφορά την περίοδο 1990 και έχει παραγραφεί.

Μην ανησυχείς μεγάλε. Δεν θα πάει κανένας από τα νέα σου αφεντικά στην φυλακή. Ακόμη και όταν το ΠΑΣΟΚ αναλάβει την εξουσία.Μόνο που τα έχεις μπερδέψει λιγάκι. Τι σχέση έχει η παλιά υπόθεση Mayo με το νέο έγγραφο που την εμφανίζει «μεσάζοντα» στην στενή σχέση Siemens-ΝΔ; Και το ζήτημα είναι αν έχει παραγραφεί το θέμα; Και εδώ ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό;

συνέχεια »

(κάντε "κλικ" για να μεγεθύνετε την εικόνα) συνέχεια »

Το κρυπτογραφημένο σήμα της ελληνικής Πρεσβείας στην Ουρουγουάη για τον Χρ. Καράβελλα έφτασε με κλητήρα του Υπουργείου Εξωτερικών στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, την Τετάρτη 27 Μαΐου 2009 στις 14:30 και όχι την Τρίτη 26 Μαΐου 2009, όπως είχε ανακοινώσει αρχικά το υπουργείο Εξωτερικών. Αυτό ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Δένδιας, αδειάζοντας κανονικά την κ. Μπακογιάννη.
Σύμφωνα εξάλλου με πληροφορίες μας στην αποψινή συνέντευξη στον κ. Χατζηνικολάου, ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής ερωτάται αν είχε ενημερωθεί για το σήμα και απαντά «όχι».
Στο μεταξύ, η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη έδωσε εντολή για την πραγματοποίηση Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης, από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών Πρέσβη Αριστείδη Αγαθοκλή, για την καθυστέρηση στη διεκπεραίωση του τηλεγραφήματος της Πρεσβείας Μοντεβιδέο. Με την ΕΔΕ όμως το υπουργείο Εξωτερικών είναι σαν να παραδέχεται την ευθύνη του και τώρα σπεύδει να την επιμερήσει σε κατώτερο προσωπικό. Ενώ το ερώτημα είναι μόνο ένα: έφτασε ή δεν έφτασε το σήμα στο γραφείο της κυρίας υπουργού;
Προθεσμία για την Τετάρτη πήραν τελικά οι δύο κατηγορούμενοι για την υπόθεση της Ζήμενς Σκαρπέλης και Γεωργίου σε βάρος των οποίων έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης. Και οι δύο παραμένουν κρατούμενοι μέχρι να απολογηθούν.
Ερώτηση: η ΝΔ εναντίον του ΠΑΣΟΚ αγωνίζεται ή του εαυτού της ;

antinews

ΥΓ: Οι φωτοτυπίες απο το ΑΝΤΙ η κυκλοφορία του οποίου στο συγκεκριμένο τεύχος είχε απαγορευθεί! Μόνο που η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ιστορία του "σκανδάλου Κοσκωτά" δεν έχει γραφτεί ακόμη(εννοούμε ΟΛΟ το στήσιμο απο την CIA και όλο το...σόϊ της).

συνέχεια »

By PAUL KRUGMAN

“This bill is the most important legislation for financial institutions in the last 50 years. It provides a long-term solution for troubled thrift institutions. ... All in all, I think we hit the jackpot.” So declared Ronald Reagan in 1982, as he signed the Garn-St. Germain Depository Institutions Act.He was, as it happened, wrong about solving the problems of the thrifts. On the contrary, the bill turned the modest-sized troubles of savings-and-loan institutions into an utter catastrophe. But he was right about the legislation’s significance. And as for that jackpot — well, it finally came more than 25 years later, in the form of the worst economic crisis since the Great Depression.For the more one looks into the origins of the current disaster, the clearer it becomes that the key wrong turn — the turn that made crisis inevitable — took place in the early 1980s, during the Reagan years.Attacks on Reaganomics usually focus on rising inequality and fiscal irresponsibility. Indeed, Reagan ushered in an era in which a small minority grew vastly rich, while working families saw only meager gains. He also broke with longstanding rules of fiscal prudence. On the latter point: traditionally, the U.S. government ran significant budget deficits only in times of war or economic emergency. Federal debt as a percentage of G.D.P. fell steadily from the end of World War II until 1980. But indebtedness began rising under Reagan; it fell again in the Clinton years, but resumed its rise under the Bush administration, leaving us ill prepared for the emergency now upon us.The increase in public debt was, however, dwarfed by the rise in private debt, made possible by financial deregulation. The change in America’s financial rules was Reagan’s biggest legacy. And it’s the gift that keeps on taking.

Η συνέχεια στα σχόλια

συνέχεια »

Ο Παντελής Οικονόμου* έκανε την ακόλουθη δήλωση :

Προ ημερών, η απόσυρση του κυρίου Χριστοφοράκου προκάλεσε την αποστροφή και την αηδία ακόμα και των πιο κυνικών. Και την οργή, των πολύ περισσότερων, που δεν έχουμε ακόμα αποφασίσει να συμβιβαστούμε με την βαρβαρότητα, την χρεωκοπία και την διαφαινόμενη ολοκληρωτική κατάλυση του όποιου πλαισίου συνύπαρξής μας, έχει απομείνει. Το δημόσιο αυτό αίσθημα όχι μόνο δεν έγινε σεβαστό, αλλά περιφρονήθηκε βάναυσα : επακολούθησε η απόσυρση και του κυρίου Καραβέλα !
Αποδεικνύεται ότι η οργή μας, από μόνη της, δεν έφτασε. Δεν παραιτήθηκε κανείς, δεν ανέλαβε την ευθύνη του κανείς, δεν νοιάστηκε για το δημόσιο (και εθνικό πια) συμφέρον κανείς. Οι κύριοι και κυρίες που έκλεισαν την Βουλή και άνοιξαν τα σύνορα, προσποιούνται ότι «δεν τρέχει τίποτα». Με πράξεις και παραλείψεις τους, συνεχίζουν κανονικά την παροχή υπηρεσιών στην κλεπτοκρατία και τους υπαλλήλους της.
Είναι η ώρα της δημοκρατικής αντίστασης στα όσα απίστευτα συμβαίνουν. Ώστε να δικαιωθεί ο καλός αγώνας, αφού :

- Παραιτηθεί η κυβέρνηση, μετά τις ευρωεκλογές, και ανεξαρτήτως της έκβασής τους

- Προσαχθούν στις αρμόδιες αρχές του ελληνικού κράτους, το ταχύτερο δυνατόν, Χριστοφοράκος και Καραβέλας

- Κινηθεί η ελληνική δικαιοσύνη αμέσως και με αμάχητα εχέγγυα μη επηρεασμού της

- Εξοστρακιστούν όσα και όποια πολιτικά πρόσωπα αποδειχθεί ότι πρόδωσαν την εντολή τους.

*Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ., πρώην Βουλευτής Α Αθήνας

συνέχεια »

Ενα μήνα πριν από την απαγόρευση του καπνίσματος στους κλειστούς χώρους, τα στατιστικά για το κάπνισμα στη χώρα μας παραμένουν απογοητευτικά, με το 58,1% των Ελλήνων και το 32,2% των Ελληνίδων να δηλώνουν ότι καπνίζουν καθημερινά.

Η φωτεινή πλευρά, στο κλίμα και της χθεσινής Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Καπνίσματος, είναι οι ιστορίες ανθρώπων που «έσπασαν τα δεσμά» της νικοτίνης. Ενίοτε, η κατάλληλη αφορμή είναι αρκετή. Μία σχολική έκθεση - «κραυγή αγωνίας» του 8χρονου γιου του οδήγησε το 46χρονο οικοδόμο Γιώργο Τζελά στο Ιατρείο Καρδιακής Αποκατάστασης του νοσοκομείου «Αττικόν».

«Ο μπαμπάς μου θα πεθάνει από το τσιγάρο», ήταν οι λέξεις που έκαναν τον κ. Τζελά, 30 χρόνια καπνιστή, να περιορίσει τα τσιγάρα του από 60 σε 5 την ημέρα. «Είναι σημαντικό να βρεθεί το κίνητρο της διακοπής. Υπάρχουν άνθρωποι που υπέστησαν καρδιακό επεισόδιο και το έκοψαν την επόμενη ημέρα. Καλό είναι όμως να μη φτάσει κανείς εκεί», τονίζει η καρδιολόγος του ιατρείου, κυρία Καλλιρρόη Κουρέα. Το Ιατρείο άρχισε να λειτουργεί πιλοτικά τον Ιανουάριο. Μέσα σε 5 μήνες έχει δεχθεί ήδη 120 ασθενείς, που παρακολουθούνται από καρδιολόγο, ψυχολόγο και διατροφολόγο. «Το κάπνισμα είναι εξάρτηση από τη νικοτίνη και οφείλουμε να το διαχειριστούμε όπως την εξάρτηση από οποιαδήποτε άλλη ουσία, το αλκοόλ ή το χασίς», σημειώνει ψυχολόγος του Ιατρείου, κυρία Αθηνά Στεφανάτου.

«Γι' αυτό στόχος μας δεν είναι η μείωση του τσιγάρου αλλά η πλήρης διακοπή του», προσθέτει. Ο βαθμός της εξάρτησης του ασθενούς αξιολογείται με ερωτηματολόγιο, με πιο ενδεικτική την ερώτηση «πότε κάνεις το πρώτο σου τσιγάρο;». «Ξυπνάω στις 8 κι ένα από τα πρώτα πράγματα που κάνω είναι να καπνίσω. Οσο περισσότερο είμαι εκτός σπιτιού τόσο περισσότερο θέλω να καπνίσω. Πολλές φορές ακόμα και την ώρα που οδηγώ το τσιγάρο μού είναι αναγκαίο και το έχω συνέχεια στο μυαλό μου!», εξομολογείται ο 38χρονος γραφίστας και μουσικός Κώστας Μιχαλός. Απεξάρτηση βήμα βήμα «Ακτινογραφούμε» τα βασικά βήματα για τη διακοπή του καπνίσματος, με τη βοήθεια της καρδιολόγου κυρίας Καλλιρρόης Κουρέα. Ενημέρωση του ασθενούς, χάραξη στρατηγικής, προετοιμασία: «Ο ασθενής πρέπει να προετοιμάσει τον εαυτό του και το χώρο του. Να εξαφανίσει τασάκια κι αναπτήρες, ώστε ξυπνώντας την ημέρα που ορίζουμε να βρεθεί σ' ένα διαφορετικό χώρο από αυτόν που είχε ως καπνιστής». 2. Βοηθήματα - Υποκατάστατα νικοτίνης (τσίχλες, υπογλώσσια δισκία, αυτοκόλλητα, εισπνεόμενα σπρέι): «Οι τσίχλες και τα υπογλώσσια δισκία χρησιμοποιούνται κάθε φορά που ο καπνιστής έχει ανάγκη από ένα τσιγάρο. Χορηγούνται για περιορισμένο διάστημα (όχι πάνω από 12 εβδομάδες). Περιέχουν νικοτίνη, όχι όμως τις άλλες βλαβερές ουσίες του τσιγάρου. Τα αυτοκόλλητα (πατς) νικοτίνης τοποθετούνται στο θώρακα το πρωί και αφαιρούνται το βράδυ. Παρέχουν σταθερή ποσότητα νικοτίνης όλο το 24ωρο».

συνέχεια »

Από το 1979, όταν έγιναν για πρώτη φορά, η αποχή στις ευρωεκλογές δεν έπεσε ποτέ κάτω από το 37% (ενώ έφτασε μέχρι και 54%). Οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αυξήθηκαν, όπως και η εκλογική του βάση (495 εκατομμύρια Ευρωπαίων πολιτών σήμερα, έναντι 184 εκατομμυρίων πριν από 30 χρόνια). Παρ΄ όλα αυτά, οι ευρωεκλογές παραμένουν αδιάφορες όπως συνήθως. Γιατί;

Η ελπίδα πως κάποτε θα βρεθεί ένας τρόπος μαγικός που θα κάνει τις ψήφους των Ευρωπαίων πολιτών ισότιμες μεταξύ τους δεν έχει εκλείψει. Όμως, η ψήφος των Σλοβένων δεν παύει να εκλέγει μόλις το 1% των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ των Γερμανών εκλέγει το 13,5%. Δεν είναι αυτό αρκετό για να δώσει μια αίσθηση ασημαντότητας και ματαιότητας σε έναν λαό; αναρωτιέται ο Σερζ Χαλιμί στην «Μοντ Ντιπλοματίκ».

Γιατί αν δεν είναι, υπάρχει κι αυτό: οι ευρωκράτες αγνόησαν επιδεικτικά την καταψήφιση του Ευρωσυντάγματος από τρεις λαούς, ύστερα από τρία δημοψηφίσματα τα οποία προκάλεσαν τόσο ενδιαφέρον όσο δεν θα προκαλέσουν ίσως ποτέ οι ευρωεκλογές (τουλάχιστον όπως τις ξέρουμε σήμερα).

Η νομιμότητα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αμφισβητείται από γεννησιμιού του, έρχεται εδώ να συμφωνήσει με τον Χαλιμί η δημοσιογράφος Αν-Σεσίλ Ρομπέρ. Και μας υπενθυμίζει πως «από την αρχή, ο Ζαν Μονέ είχε ορίσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως κεντρικό όργανο λήψης των αποφάσεων»- δηλαδή τους τεχνοκράτες και όχι τους λαούς. Έτσι, όλοι μιλάμε σήμερα για το περίφημο «δημοκρατικό έλλειμμα».

Από πού αντλεί σήμερα δημοκρατική νομιμότητα η Ευρωπαϊκή Ένωση; Από το κρατικό ή από το υπερεθνικό επίπεδο; Όταν ο γαλλικός, ο ολλανδικός ή ο ιρλανδικός λαός απορρίπτουν με τις ψήφους τους μια ευρωσυνθήκη την οποία εγκρίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ποιος έχει δίκιο;

Και όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί να αγνοηθούν αυτές οι εθνικές ψήφοι, ποιος έχει την πραγματική νομιμότητα;

Ο ψόγος του απολιτικού ας μην πέφτει λοιπόν στους λαούς που σνομπάρουν τις ευρωεκλογές. Γιατί συναντάμε σήμερα απολιτικούς ακόμη και εκεί που εξ ορισμού δεν θα έπρεπε να υπάρχουν: στους δύο μεγαλύτερους πολιτικούς σχηματισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η «σύγκρουση» Κεντροδεξιάς - Κεντροαριστεράς δεν παίζει πια παρά έναν περιθωριακό ρόλο.

Με σκανδαλώδη ευκολία, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα παραμερίζουν τις πολιτικές διαφορές τους και ψηφίζουν από κοινού τις ευρωπαϊκές οδηγίες. Σοσιαλιστές, φιλελεύθεροι, συντηρητικοί, μπορεί να «ξεσκίζονται» στις εθνικές εκλογές, αλλά συγκυβερνούν στην Ευρώπη (με έξι «υπουργεία» στα χέρια των σοσιαλδημοκρατών).

Για το μαγειρείο του απολιτικού είχε πει κάτι πολύ εύστοχο ο Βάσλαβ Χάβελ στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» (αν και αναφερόταν τότε στον ΟΗΕ): «Φανταστείτε να γίνουν εκλογές που τα αποτελέσματά τους θα είναι σε μεγάλο βαθμό γνωστά προκαταβολικά και με ένα σωρό υποψηφίους γνωστούς για την ανικανότητά τους. Τέτοιες υποτιθέμενες δημοκρατικές εκλογές δεν θα μπορούσαν παρά να χαρακτηριστούν φάρσα». Θα ήταν απολιτικοί όσοι δεν θα επιθυμούσαν να τις νομιμοποιήσουν με την ψήφο τους;

Ρούσσος Βρανάς

συνέχεια »

συνέχεια »

Στην πρωινή του συνέντευξη στο MEGA και απαντώντας σε ερώτημα για το χρόνο των πρόωρων εκλογών, ο κ. Γ. Παπανδρέου εκτίμησε ότι η κυβέρνηση δεν θα αντέξει έως τον Μάρτιο του 2010 και επανέλαβε τη θέση του ότι η χώρα πρέπει να πάει σε εκλογές. Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι το κόμμα του θα αποφασίσει τι θα κάνει όταν έρθει η ώρα της προεδρικής εκλογής. Όπως είπε, συγκεκριμένα,
το ΠΑΣΟΚ θέλει να στηρίξει τον Κάρολο Παπούλια, εφόσον θα είναι εκ νέου υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά η τελική απόφαση θα ληφθεί αφού αξιολογηθούν όλες οι παράμετροι.
Έχω την εντύπωση ότι ο κ. Παπανδρέου δίνει παράταση στο χρόνο ζωής της κυβέρνησης, ή κάνω λάθος;
Επειδή μέχρι τώρα ο κ. Ραγκούσης μας έλεγε ότι όπου νάναι πέφτει η κυβέρνηση και πάμε για εκλογές. Σήμερα ο κ. Παπανδρέου μας είπε ότι το Μάρτιο του 2010 θα αποφασίσει αν θα πάμε σε εκλογές. Αν όμως δεν αντέξει μέχρι τότε η κυβέρνηση, όπως πάλι δηλώνει ο ίδιος, τι θα κάνει; Θα την στηρίξει; Η μπορεί και να μην πέσει η κυβέρνηση, οπότε έχουμε μπερδευτεί τελείως;
Η άλλη είδηση που έβγαλε η σημερινή συνέντευξη του κ. Παπανδρέου είναι ότι άφησε ανοικτή την πιθανότητα συνεργασίας με το ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και στην περίπτωση αυτοδυναμίας. Αλλά «για το τανγκό, χρειάζονται δύο» όπως είπε.
Τόνισε τέλος ότι η κυβέρνηση τελεί υπό καθεστώς ομηρίας και πιθανού εκβιασμού από εμπλεκόμενους στις υποθέσεις διαφθοράς.

antinews

Με άλλα λόγια(προσθετικά): Επιβεβαίωσε ο ΓΑΠ απολύτως το i-R που έχει γράψει εδώ και πολύ καιρό ακριβώς αυτό. Οτι το πιθανότερο ειναι να πάμε σε "τριπλές" κάλπες τον Οκτώβριο του 2010 μετά ΚΑΙ την συναινετική εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Είτε είναι ο Κάρολος Παπούλιας είτε άλλος(και ξέρουμε 2-3 ονόματα που έχει αποφασίσει ο πρωθυπουργός να "βολιδοσκοπήσει" τότε), ΚΑΙ ο νέος Πρόεδρος θα προέρχεται απο το χώρο του ΠΑΣΟΚ (και φυσικά ο Γιώργος θα τον ψηφίσει).

Οσο για το...τανγκό με τον ΣΥΡΙΖΑ, το σκέφτηκε καλά ο Γιώργος; Η ψάχνει απο τώρα άλλοθι για την ήττα;

συνέχεια »

του Αλέξη Μυρτάλη

Είναι προφανές ότι οι πολυκύμαντες σχέσεις ΠΑΣΟΚ- ΔΟΛ- ή ακριβέστερα Παπανδρέου-Ψυχάρη- μπαίνουν σε μια νέα φάση οξύτητας. Αφορμή- η μάλλον η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι- αποτέλεσε η δημοσκόπηση της Kappa-Research για το αποτέλεσμα του Debate που δημοσίευσε η ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ». Δημοσκόπηση η οποία δημοσιοποιήθηκε αμέσως μετά την τηλεμαχία των πολιτικών αρχηγών και έδειχνε σαφή επικράτηση Καραμανλή. Η δημοσκόπηση αμφισβητήθηκε εντονότατα από πολλές πλευρές και για το ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε αιτία έκρηξης- του ακήρυκτου εδώ και πολύ καιρό- πολέμου. Η ακύρωση της συνέντευξης Παπανδρέου που κατά πολλούς έχει δοθεί- σηματοδοτεί την απόφαση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ να κάνει εδώ και τώρα τη ρήξη με το Συγκρότημα που τουλάχιστον μέσω σελίδα της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» τον πετσοκόβει κυριολεκτικά. Η γραμμή αυτή, με μαεστρία πολλές φορές διατυπωμένη, που συμπυκνώνεται στο μοτό: «στηρίζουμε το ΠΑΣΟΚ, ξεσκίζουμε την ηγεσία του» δεν είναι πάντα εμφανής και εντελώς ειδικά στους ανυποψίαστους απροσδιόριστη, κάνει μεγάλη ζημιά στο ηγετικό προφίλ του Γιώργου Παπανδρέου που- όσο και αν θεωρούνται υποβολιμαία κατασκευάσματα- καταγράφεται στα αποκαλούμενα ποιοτικά χαρακτηριστικά και είναι αλήθεια ότι αν δεν διαμορφώνουν σίγουρα επηρεάζουν το συλλογικό υποσυνείδητο.
Ρήξη λοιπόν, εδώ και τώρα. Γιατί ρήξη και γιατί τώρα. Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν:
Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι απελπισμένος και αφού δεν έχει τίποτε να χάσει κάνει το απονενοημένο διάβημα και όπου βγει…
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αισθάνεται ισχυρός και εννοώντας τα όσα δημοσίως υποστηρίζει περί διακριτών ρόλων μεταξύ κυβέρνησης και επιχειρηματιών κάνει τη ρήξη.
Εκ πρώτης απόψεως ισχύει μάλλον η δεύτερη εκδοχή και εδώ αρχίζει ο πόλεμος με όρους που ο Γιώργος Παπανδρέου θεωρεί προνομιακούς για την επίτευξη των στόχων του.
«Μπραντεφερ» λοιπόν και όποιος αντέξει. Ούτως ή άλλως το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έχει λάβει χαρακτήρα προσωπικού στοιχήματος περισσότερο για το Γιώργο Παπανδρέου παρά για τον καθημαγμένο Κώστα Καραμανλή. Το στοίχημα που έχει να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ είναι επικεντρωμένο στον κ. Παπανδρέου. Ο ίδιος είναι το κεντρικό πρόσωπο της προεκλογικής καμπάνιας και με κάθε ευκαιρία στις ομιλίες και στις συνεντεύξεις του μιλάει σε πρώτο πρόσωπο -όπως έκανε και στο ντιμπέιτ της προηγούμενης Πέμπτης.
Η πίεση, η απειρία αλλά και ο ενθουσιασμός συνέβαλαν στη διαμόρφωση της αυτοκτονικής αντίληψης ότι τυχόν διαφορά κάτω από 3 μονάδες δεν θα είναι νίκη για το ΠΑΣΟΚ. Η αντίληψη αυτή συνεπικουρούμενη από την έπαρση των δημοσκοπικών ευρημάτων περί 7 μονάδων διαφοράς, εγκλώβισε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ που αργά κατάλαβε ότι «κάποιο λάκκο έχει η φάβα». Έτσι η αρχικά πλαδαρή προεκλογική εκστρατεία βασισμένη στη συλλογιστική της διατήρησης της μεγάλης διαφοράς άρχισε σταδιακά να γίνεται πιο επιθετική και πιο πολιτική αλλά ίσως είναι αργά καθώς οι 5 στους 10 ψηφοφόρους μάλλον δεν γνωρίζουν την ακριβή ημερομηνία των ευρωεκλογών και πολλοί από αυτούς- με την γκρίζα υπόδειξη κάποιων μέσων ενημέρωσης- έχουν αποφασίσει να πάνε για μπάνιο…
Αυτό σημαίνει ότι εάν η διαφορά μεταξύ ΠΑΣΟΚ- Ν.Δ. ξεπεράσει το κατώφλι των εξελίξεων: ήτοι το3% , οι προβολείς θα πέσουν στο ποσοστό της αποχής. Εάν και αυτή είναι μικρή, η τρίτη γραμμή άμυνας είναι το ποσοστό του πρώτου κόμματος.
Εάν όλα τα σενάρια ακυρωθούν, ο Γιώργος θα είναι ο απόλυτος κυριάρχος και ο αυριανός πρωθυπουργός. Σε περίπτωση όμως που έστω και μια από τις προϋποθέσεις νίκης δεν ισχύσει ο Γιώργος Παπανδρέου θα μπει στο στόχαστρο. Και θα αμφισβητηθεί έντονα. Το ΠΑΣΟΚ θα επιστρέψει στην ομφαλοσκόπησή του, οι δελφίνοι θα ξαναβγούν στο προσκήνιο και η δυναμική (παράσταση νίκης) θα εξανεμίζεται. Έτσι, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έχει μικρή σημασία για τον Κ. Καραμανλή και τεράστια για το Γ. Παπανδρέου Η διαφορά μεταξύ ΠΑΣΟΚ- Ν.Δ θα εμφανιστεί γύρω στις 3 μονάδες.
Ακούγονται και λέγονται πολλά για το παρασκήνιο των ημερών. Ότι δηλαδή όσο υποτονική είναι η προεκλογική εκστρατεία, τόσο λυσσαλέες και αδυσώπητες είναι οι υπόγειες συγκρούσεις των ημερών. Ίντριγκες, συμμαχίες, εξαγορές και συναλλαγές συνθέτουν αυτό το ερεβώδες τοπίο των υπόγειων διαδρομών. Οι τυφλοπόντικες γεμίζουν με εκρηκτικά τις στοές και περιμένουν.
‘Όλα αυτά είναι γνωστά, βεβαίως, στην Ιπποκράτους και κάποιο- δυστυχώς- αντί να ετοιμάζονται για τη διαχείριση της -κουτσουρεμένης κατά τις δικές τους προσδοκίες- νίκης, πουλάνε εξουσία.
Ακόμη και σε αυτές τις κρίσιμες και καθοριστικές ακόμη και για τους εαυτούς τους στιγμές, προσπαθούνε- όπως με πληροφορούν- να στήσουν τους δικούς τους, προσωπικούς μηχανισμούς εξουσίας. Κρίμα…

συνέχεια »

συνέχεια »