(Κάντε "κλικ" στο δημοσίευμα για να το μεγεθύνετε και να το διαβάσετε - και ύστερα μιλάμε για...μισθούς!!) συνέχεια »

(κάντε "κλικ" στο δημοσίευμα για να το μεγεθύνετε - επιπλέον: Για να μείνει η εφημερίδα "στη ζωή" θα πρέπει κατ' απαίτηση του Θόδωρου Αγγελόπουλου να μπαίνει μέσα το μήνα.....το ένα τρίτο απο ο,τι σήμερα. Γι αυτό και κατ' αρχην θα μείνουν ΜΟΝΟ οι μισοί απο όσους εργάζονται τώρα, πέρα απο τις μειώσεις κατα 10% στο μισθό τους....- με άλλα λόγια, η εγχείρηση "πέτυχε"(δηλαδή ο ΕΤ παρέμεινε εν ζωή), αλλά ο ασθενης...απέθανε. Πάντως εδω που τα λέμε, πέρα απο συναισθηματισμούς και κουραφέξαλα, απο την αρχή ήταν καταδικασμένο όλο το εγχείρημα σε παταγωδη αποτυχία....Λάθος πρόσωπα, λάθος ιδέες, λάθος πολιτική,Λάθος....). συνέχεια »

(απο το κατα Μάρκον (Μουζάκη) Ευαγγέλιον Νο2 - Κουίζ και διαπιστώσεις - κάντε "κλικ" για να μεγεθύνετε τα δημοσιεύματα) - Ποιοί είναι;

συνέχεια »

(απο το κατα Μάρκον (Μουζάκη) Ευαγγέλιον Νο 1 - Ποια είναι "η...παλλακίδα" -το λαμόγιο του κοινού ποινικού δικαίου;) - κάντε "κλικ" να μεγεθύνετε το δημοσίευμα συνέχεια »

Μου λένε- και δεν θέλω διαψεύσεις- ότι στο πρώτο τετ-α-τετ του κ. Ι.Παπαθανασίου με τον κ. Χ.Αλμούνια στο γραφείο του δεύτερου, που έγινε τον Ιανουάριο, δεν επικράτησε η συνήθης διπλωματική ανταλλαγή απόψεων.

«Εσείς και ο κ.Αλογοσκούφης μας λέγατε ότι οι προκάτοχοί σας έστελναν πλαστά στοιχεία και εσείς στέλνετε τρεις και πέντε φορές περισσότερο πλαστά στοιχεία» ξεκίνησε τον βομβαρδισμό ο επίτροπος.

«Κανονίστε να συμμαζευτείτε,να μαζέψετε τις δαπάνες,να παγώσετε μισθούς,να αλλάξετε το Ασφαλιστικό,γιατί αν χρεοκοπήσετε μπορεί να γλιτώσετε το ΔΝΤ,αλλά θα έλθουμε εμείς και θα σας φορέσουμε το κοστούμι του ΔΝΤ».

«Αν τα κάνουμε όλα αυτά θα πέσουμε» σχολίασε ο κ. Παπαθανασίου.

«Αδιαφορώ αν θα πέσετε,θα έλθουν οι άλλοι και θα τα κάνουν» αντέτεινε ο επίτροπος. «Και οι άλλοι θα πέσουν αν τα κάνουν» απάντησε ειρωνικά ο υπουργός Οικονομίας. «Τότε κανονίστε να τα κάνετε μαζί» ήλθε η αναιδής απάντηση. Ισως είναι σύμπτωση, αλλά από τότε ο κ. Κ.Καραμανλής μιλάει για... «συναίνεση».

ΒΗΜΑτοδότης

συνέχεια »

(Κατά τη γνώμη μας οι δύο πρώτες σελίδες του Σαββατοκύριακου που "τα λένε όλα". - Καταρχήν, όπως ήδη σας είχαμε προαναγγείλει το σημαντικό εύρημα της δημοσκόπησης της RASS στο "Π" δεν είναι ότι το ΠΑΣΟΚ είναι 3,4% μπροστά και 2,&% στις ευρωεκλογές όσο οτι το...μισό ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ θέλει εκλογές αλλά...συναίνεση για να βγούμε απο την κρίση και να πάμε μπροστά - προφανώς ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ διαβλέπει τους κινδύνους και τα παιχνίδια που παίζονται και ποιοί θέλουν "κάλπες" και αντιδρά - και όπως τονίζουν στην "Αξία" οι δημοσκόποι μας (που θα αρχίσουν να εισπράττουν και...αγωγές και μυνήσεις σε λίγο! όπως προαννήγγειλε ο Π.Δούκας) το αποτέλεσμα των εκλογών είναι εντελώς...ανοιχτό. Στο σημείο αυτό να συμπληρώσουμε εμείς οτι όσοι απο το σύστημα επιδιώκουν εκλογές ΔΕΝ θέλουν την αυτοδυναμία αλλά τις...διαδοχικές πολλές συμμαχικές κυβερνήσεις - "κυλιόμενους πρωθυπουργούς και υπουργούς".....).

ΟΤΑΝ λοιπόν οι 2 στους3 ελληνες ΔΕΝ θέλουν εκλογές αλλά "συναίνεση" στη λογική ΟΛΟΙ μαζί να βγούμε απο την τρικυμία σωοι, καταλαβαίνετε τα υπόλοιπα....

συνέχεια »

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΡΗΓΟΡΗ ΡΟΥΜΠΑΝΗ*

-Μία ακόμα κρίση, κ. υπουργέ, έστω με διεθνή χαρακτηριστικά, γιατί να πέσει πάλι στις πλάτες του πολίτη; Γιατί πάλι να έχουμε αντιδημοφιλή μέτρα και οι τράπεζες να κλείνουν το νερό;

«Αλλο "αντιδημοφιλή" μέτρα κι άλλο "αντιλαϊκά". Υπάρχουν περιπτώσεις μέτρων που μοιάζουν "αντιδημοφιλή", αλλά στην πραγματικότητα είναι κατ' εξοχήν φιλολαϊκά. Στην περίπτωσή μας, ένα τουλάχιστον μέτρο που προκάλεσε αντιδράσεις -η κατάργηση του αφορολόγητου ορίου για τους επαγγελματίες- ήδη αναιρέθηκε. Και το αφορολόγητο αποκαταστάθηκε. Κατά τη γνώμη μου, το μέτρο αυτό κακώς πάρθηκε και καλώς αναιρέθηκε. Συνεπώς, κι αν υπήρξε μια "αστοχία" διορθώθηκε. Από κει και ύστερα, η ίδια η κυβέρνηση έχει ασκήσει κριτική στις τράπεζες. Και ίσως δεν μείνει στην κριτική. Εν πάση περιπτώσει, ο Καραμανλής έχει δείξει ετοιμότητα και αποφασιστικότητα να υπερασπιστεί το δημόσιο συμφέρον».

-Η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης είναι θέμα στο οποίο η Ε.Ε. μάλλον δείχνει μπερδεμένη πια. Εσείς τι πιστεύετε; Μήπως με τη δημοσιονομική πολιτική τους το έχουν παρακάνει Αλμούνια και Μπαρόζο;

«Η αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, κι όχι τόσο η Κομισιόν, ήταν απόλυτα μπερδεμένη μέχρι τις αρχές του περασμένου φθινοπώρου. Σας θυμίζω ότι μόλις τον περασμένο Ιούνιο κι ενώ η κρίση της αμερικανικής αγοράς ακινήτων είχε ξεκινήσει και τα αμερικανικά επιτόκια έπεφταν από το φόβο της επικείμενης ύφεσης, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανέβαζε τα επιτόκια (τότε από το 4% στο 4,25%) γιατί φοβόταν λέει τον... πληθωρισμό! Είχα τότε διαφωνήσει. Και ακόμα νωρίτερα, ενάμιση χρόνο πιο πριν, είχα έλθει στην Ευρωβουλή σε πλήρη σύγκρουση με τον κ. Τρισέ για τη μονεταριστική του πολιτική, σε μια συγκυρία που όλα έδειχναν ότι οδεύαμε σε ύφεση. Ομως, νομίζω ότι από τον περασμένο Οκτώβριο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατάλαβε το προηγούμενο σφάλμα της, κι ας μη το ομολόγησε επισήμως, και αντέστρεψε την πολιτική της. Ηδη έχει μειώσει τα βασικά επιτόκια στο 2% κι επίκειται νέα μείωση.Οσον αφορά τον κ. Αλμούνια, αυτά που είπε πριν από λίγες μέρες δεν ήταν λάθος. Σωστά είπε ότι η Ελλάδα δεν έχει "υπερβολικό έλλειμμα", ότι η δημοσιονομική της διαχείριση δεν είναι από τις χειρότερες στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αφού το έλλειμμά μας, ακόμα κι αν ξεπερνά οριακά το 3%, βρίσκεται κοντά ή κάτω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, γιατί οι περισσότερες άλλες χώρες ξεπερνούν το όριο πολύ περισσότερο. Μας είπε, όμως, ότι στο μικροσκόπιο δεν μας έχει η Κομισιόν, αλλά οι διεθνείς αγορές λόγω του υψηλού δημοσίου χρέους. Κι αυτό δεν είναι ψέμα. Αλήθεια είναι...».

-Μια και μιλάμε για οικονομία, ποιος πιστεύετε ότι μπορεί να είναι ο παραγωγικός προσανατολισμός της Ελλάδας; Υπηρεσίες, σύγχρονη αγροτική οικονομία, πράσινη ανάπτυξη ή κάτι άλλο;

«Χρειαζόμαστε όλα αυτά που είπατε - και κάποια που δεν είπατε. Ομως, ένα μοντέλο ανάπτυξης δεν στηρίζεται σε ένα ή δύο τομείς μόνο. Οι οικονομικές "μονοκαλλιέργειες" έχουν πεθάνει. Χρειαζόμαστε τις συνέργειες και τη συμπληρωματικότητα πολλών τομέων μεταξύ τους και με τη διεθνή αγορά. Με δυο λόγια, χρειαζόμαστε νέο μοντέλο ανάπτυξης. Οχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη συνολικά. Αλλά αυτό είναι τεράστιο θέμα, που κάποτε πρέπει να το συζητήσουμε κατά προτεραιότητα...».

-Ας γυρίσουμε, λοιπόν, σε ζητήματα πιο πολιτικά. Ορισμένοι πιστεύουν ότι το πρωθυπουργικό μοντέλο, μαζί με αυτό που λέγεται «μοντέλο της μεταπολίτευσης», έκλεισε τον κύκλο του και δίνει μόνο παθητικό. Το πιστεύετε; Εχετε κάτι άλλο να προτείνετε;

«Πολύ εύστοχο το ερώτημά σας, αλλά δεν μπορεί να απαντηθεί με λίγες λέξεις ή σε λίγες γραμμές. Πριν σας ανέφερα ότι πρέπει να συζητήσουμε κατά προτεραιότητα για ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης για όλη την Ευρώπη και για την Ελλάδα. Τώρα προσθέτω ότι πρέπει να συζητήσουμε αντίστοιχα και για ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, ειδικά για την Ελλάδα: με περισσότερη ανταποδοτικότητα για τις δημόσιες δαπάνες, αυστηρό ρυθμιστικό έλεγχο στα καρτέλ, καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών, περισσότερη έμφαση στη δημοκρατία, δηλαδή στη θέληση της πλειοψηφίας, και περισσότερη θωράκιση απέναντι στα ισχυρά ιδιωτικά συμφέροντα και τις ιδιοτελείς μειοψηφίες που προσπαθούν είτε να αλώσουν το κράτος είτε να το εκβιάσουν είτε να το κρατούν σε ομηρία.Είναι προφανές σε όλους, πέρα και πάνω από κόμματα, ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν δουλεύει πολύ καλά. Αλλά δεν είναι προφανές τι χρειάζεται για να διορθωθεί. Δεν υπάρχει ένα μέτρο -οσοδήποτε θεαματικό ή ριζοσπαστικό- για να "φτιάξει". Χρειάζεται μάλλον ένα πακέτο μέτρων, μια αλυσίδα μεταρρυθμιστικών τομών. Κι αυτό χρειάζεται συζήτηση επίσης. Είναι κάτι που έχει εισηγηθεί κι έχει ξεκινήσει η Νέα Δημοκρατία. Αλλά, σίγουρα, δεν το έχει εξαντλήσει...».

-Και στην εξωτερική πολιτική; Τι καλό μπορεί να περιμένει κανείς αν ο Ομπάμα μεταφέρει τον πόλεμο από το Ιράκ στο Αφγανιστάν; Και, τέλος πάντων, γιατί να περιμένει κανείς πάντα κάτι μόνο από τον όποιο πρόεδρο των ΗΠΑ;

«Δεν ανήκω σε εκείνους που περίμεναν να μας "σώσει" ο Μπαράκ Ομπάμα. Αλλά χάρηκα για την εκλογή του... Ασφαλώς δεν περιμένω "τα πάντα" από τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Ομως η εκλογή Ομπάμα προσφέρει μια ευκαιρία για την αναθεώρηση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων κι αρκετοί ουσιώδεις που μας αφορούν άμεσα. Κι αυτή την ευκαιρία πρέπει να την αξιοποιήσουμε. Και να επωφεληθούμε».

-Γράφτηκε ότι τα Σκόπια είναι ενοχλημένα με την είσοδό σας στην κυβέρνηση. Εχετε εσείς κάποια πληροφορία;

«Διάβασα ό,τι διαβάσατε κι εσείς στον Τύπο. Δεν έχω άλλες πληροφορίες. Ούτε δίνω καμιά σημασία...».

-Λέγεται ότι είναι στο απυρόβλητο ο πολιτισμός, αλλά δεν μακροημέρευσαν οι τελευταίοι υπουργοί. Εσείς τι ξεχωριστό θέλετε να κάνετε;

«Αν επεκτείνουμε τον συλλογισμό σας, θα δείτε ότι υπάρχουν κι άλλα "καυτά" ή "μοιραία" υπουργεία. Αλλά δεν ασχολούμαι με το τι έκαναν άλλοι, σε άλλες περιόδους. Κοιτάω τι μπορώ να κάνω εγώ σήμερα. Πιστεύω ότι όλοι όσοι πέρασαν από το υπουργείο Πολιτισμού προσέφεραν. Αλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο. Αλλού έγιναν και λάθη. Κάποια πράγματα ξεκίνησαν σωστά, αλλά κόλλησαν στη συνέχεια. Εγώ προσπαθώ να συνεχίσω ό,τι ξεκίνησαν οι προηγούμενοι, να διορθώσω όσα πιθανά σφάλματα έγιναν και να ξεκολλήσω όσα είναι σωστά αλλά έχουν βαλτώσει. Κι όλα αυτά με περιορισμένους πόρους και σε περίοδο "ισχνών αγελάδων"...Οι προτεραιότητες είναι πολλές και τα "αγκάθια" περισσεύουν. Μερικά παραδείγματα: στη σύγχρονη τέχνη θα πρέπει να βοηθήσεις κυρίως νέους δημιουργούς και ταυτόχρονα να ξεκολλήσεις την παλιά υπόθεση του ΦΙΞ. Στα μουσεία θα πρέπει να προωθήσεις νέες εκθέσεις, αλλά και να δώσεις ζωτικό χώρο στο πρώτο Αρχαιολογικό μας Μουσείο που ασφυκτιά... Στην αρχαιολογία θα πρέπει να εγκαινιάσεις ένα μουσείο αντάξιο της λάμψης της Ακρόπολης, αλλά και να πληρώσεις τους αρχαιολόγους όσα το ίδιο το κράτος τούς χρωστά... Βλέπετε, το εύρος είναι πολύ μεγάλο και τα προβλήματα ατελείωτα. Ηδη σε πολλά βρίσκουμε λύσεις. Κι εγώ βλέπω το ποτήρι πάντα μισογεμάτο...».

-Και ποια είναι η δική σας οπτική;

«Προσπαθώ να αρθρώσω μια συνολική πολιτική προτεραιοτήτων για τον πολιτισμό, σε μια χώρα όπου ο πολιτισμός είναι το ιστορικό μας "πρώτο κινούν". Αυτό δεν είναι απλή υπόθεση. Δεν θα γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Δεν θα γίνει μόνο από έναν υπουργό. Θα γίνει από την πείρα που συσσωρεύσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια και με τη συμβολή των ανθρώπων του πολιτισμού, εντός κι εκτός υπουργείου. Γιατί όσο τους γνωρίζω τόσο τους εκτιμώ περισσότερο. Και νομίζω ότι μπορούν να προσφέρουν πολλά στον τόπο. Αυτό το ανθρώπινο δυναμικό θέλω να αναδείξω για να το αξιοποιήσει η Ελλάδα. Τότε, ακόμα και αν δεν καταφέρω όλα όσα θέλω, θα έχουμε πάει πολλά βήματα μπροστά...».

-Εχει, πάντως, κι αμαρτίες το εν λόγω υπουργείο. Κυρίως με τον τρόπο τον οποίο κατανέμει τα κονδύλια... Θα αλλάξετε αντίληψη;

«Ναι. Και νομίζω ότι έχω δείξει κάποια πρώτα δείγματα. Αλλά επειδή το εννοώ σοβαρά αυτό που λέω, δεν θα πω τίποτε παραπάνω για την ώρα...».

-Για να ρωτήσω κάτι συγκεκριμένο: θα εξακολουθείτε να μοιράζετε, όπως κάποιοι από τους προκατόχους σας, επιχορηγήσεις για εκδηλώσεις, συλλόγους, εκκλησίες κ.λπ. και μάλιστα σε βάρος μνημείων ή ιστορικών κτιρίων, πολλά από τα οποία βρίσκονται υπό κατάρρευση;

«Εξαρτάται κάθε φορά από το πρόβλημα. Για παράδειγμα, ως προς τις εκκλησίες που αναφέρετε, πήρα την απόφαση στο εξής κονδύλια να δίνονται μόνο για ναούς που χρειάζονται έργα άμεσων σωστικών παρεμβάσεων. Λεφτά δεν υπάρχουν, άρα πρέπει κανείς να βάζει προτεραιότητες. Παράλληλα, το 0,5% του ετήσιου προϋπολογισμού του υπουργείου Πολιτισμού θα διατίθεται πλέον για επισκευές στα αυθεντικά οικήματα επιφανών Ελλήνων, τα οποία καταρρέουν».

-Είναι κοινό μυστικό ότι διαμορφώνετε ένα καινούργιο ηγετικό προφίλ στη Νέα Δημοκρατία. Θα διεκδικήσετε κάποια στιγμή την ηγεσία; Θα συγκρουστείτε με την Ντόρα Μπακογιάννη;

«Δεν διαμορφώνω κάποιο "νέο" ή "παλαιό" ηγετικό προφίλ. Απλά είμαι ο εαυτός μου. Πολιτεύομαι όπως έκανα πάντα. Θέμα ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας δεν συζητάω, γιατί η συζήτηση για ένα θέμα που δεν το έχει αναδείξει η συγκυρία δεν είναι πολιτική συζήτηση, είναι "ομφαλοσκόπηση". Και δεν θα είμαι εγώ που θα συντηρήσω αυτή την εσωστρέφεια. Αντίθετα, κάνω ό,τι μπορώ για να τη σταματήσω. Τέλος, δεν προτίθεμαι να "συγκρουστώ" με κανέναν. Με πολλούς συναδέλφους μου σε πολλά συμφωνώ, σε κάποια διαφωνώ, όταν είναι απαραίτητο τα συζητάμε, συνήθως συνεννοούμαστε, καμιά φορά μπορεί να μην είναι εύκολο να τα βρούμε και η ζωή συνεχίζεται. Με την κ. Μπακογιάννη βρισκόμαστε στο ίδιο κόμμα και στην ίδια κυβέρνηση. Και μας απασχολεί όλους πώς αυτή η κυβέρνηση θα πάει καλά. Δεν με απασχολεί τίποτε άλλο. Κι αν με απασχολούσε, δεν θα ήμουν ο εαυτός μου, ούτε θα προσέφερα στον τόπο εκείνα που μπορώ. Γι' αυτό κι όταν ερωτώμαι σχετικά, "κόβω" την κουβέντα για τη "διαδοχολογία". Κι αυτό θα εξακολουθήσω να κάνω...». *
*ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

συνέχεια »

Συνέντευξη στο Σταύρο Θεοδωράκη*

Τα τελευταία χρόνια κάποια σαββατιάτικα μεσημέρια τον συναντούσα στο «Φίλιον», στις παρυφές του Κολωνακίου. Και βέβαια, στα βιβλιοπωλεία. Να «ανακατεύει» λογοτεχνία, πολιτική, ιστορία, οικολογία. Τώρα που το σκέφτομαι, γι΄ αυτό τον αγαπούσαμε τότε στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας. Μας δίδασκε- αρχές της δεκαετίας του ΄80- για την ΕΟΚ, αλλά μας μιλούσε και για τον έρωτα. ΄Η «πηδούσε» από τη Μεσόγειο στην Κίνα με την άνεση του κοσμοπολίτη που δεν τον βαραίνουν τα σύνορα. Και ο λόγος του είχε πάντοτε μια απλότητα που σε γοήτευε. Ένας δάσκαλος της λογικής με απαντήσεις γεμάτες ερεθιστικά ερωτηματικά. Τους τελευταίους μήνες τον έχασα. Οι σύντροφοί του ανησυχούσαν και αυτοί. Τελικά, ήταν μόνο μια περιπέτεια. Γενικό Κρατικό, θεραπεία, φάρμακα και επιστροφή στο σπίτι. Τα παράθυρα σε έναν κατηφορικό δρόμο πίσω από του Φιλοπάππου ήταν φωτισμένα το βράδυ που πλησίαζα. Σαν να φώναζαν, «γύρισε».

Η χαρά ήταν φανερή και όταν άνοιξε η σιδερένια πόρτα.

Η Λιλή Σφήκα- 21 χρόνια στο πλευρό του- χαμογελούσε και ο Βody στα πόδια του κουνούσε συνεχώς την ουρά του. Φαίνεται ότι του έχετε λείψει. Μπα. Πάντα έτσι χαδιάρης ήταν.

-Τον έχετε πολλά χρόνια;

Από μωρό. Τον πήραμε πριν από 7 χρόνια στις Βρυξέλλες. Και όταν έγινε τριών μηνών μετακομίσαμε στην Ελλάδα. Ένας μετανάστης δηλαδή. Στην ουσία Έλληνας είναι. Όπως Έλληνες είναι και οι χιλιάδες μετανάστες που μεγαλώνουν ανάμεσά μας. Το ελληνικό κράτος δεν φαίνεται να συμφωνεί με αυτό. Εδώ αρνείται να δώσει την υπηκοότητα στα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη χώρα μας. Και γι΄ αυτό πρέπει να υπάρχει μια Αριστερά που να συγκρούεται σκληρά με αυτούς που χτυπάνε τις ελευθερίες, την ισότητα, τον ανθρωπισμό δηλαδή μιας κοινωνίας.

-Υπάρχουν πάντως κάποιοι που λένε ότι το κόμμα σας δεν νοιάζεται για τίποτε,παρά μόνο για συγκρούσεις.

Ναι, το έχει κάνει ο Συνασπισμός και είναι λάθος. Γιατί Αριστερά δεν είναι μόνο σύγκρουση. Ο Συνασπισμός έχει στο DΝΑ του τη «συνεργασία» και τον «διάλογο». Και υπάρχουν προβλήματα που για να λυθούν απαιτούν ευρύτατες συσπειρώσεις. Αν κάποια στιγμή βάλουμε μυαλό και αποφασίσουμε να αλλάξουμε τη ρότα της χώρας, θα πρέπει να συνεργαστούμε.

-Με το ΠΑΣΟΚ;

Εγώ δεν βλέπω αυτή τη στιγμή καμία δυνατότητα συνεργα σίας με το ΠΑΣΟΚ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να λες, «αποκλείω την οποιαδήποτε συνεργασία εσαεί». Είναι χαζό. Ποιο θέμα δεν μπορεί να λυθεί χωρίς ευρύτατες συσπειρώσεις; Ε, το θέμα της Παιδείας. Υπάρχουν βέβαια διαφορές, αλλά πρέπει κάποια στιγμή να τολμήσουμε.

-Εσείς από πού θα αρχίζατε;

Από την πλήρη αυτοτέλεια των πανεπιστημίων. Και από την κατάργηση της φασιστικής αντίληψης ότι η επιστήμη είναι κλεισμένη μέσα σε ένα σύγγραμμα.

-Διαβάσατε ένα άρθρο στο «Βήμα» που έλεγε ότι «η Παιδεία είναι τόσο χάλια γιατί οι καθηγητές είναι τόσο χάλια»;

Το διάβασα. Με αυτό το δυναμικό θα δουλέψουμε όμως. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Υπάρχουν πάντως δυνάμεις που είναι απογοητευμένες και κάθονται στην μπάντα. Αν ενεργοποιηθούν, θα αλλάξουν μερικές ψηφίδες.

-Πάντως,συνήθως η συζήτηση για την Παιδεία σταματάει στο θέμα του ασύλου.

Δυστυχώς. Εγώ είμαι υπέρ του ασύλου, να μη σε εμποδίζει δηλαδή κανείς να αναπτύξεις τις ιδέες σου. Δεν συμμερίζομαι όμως την άποψη ότι «το άσυλο αφορά όλη την κοινωνία» και όλες τις πράξεις. Και μερικοί που φωνάζουν υπέρ του ασύλου, το έχουν κακομεταχειριστεί πολλαπλώς. Στο Πάντειο προπηλάκισαν καθηγητές. Έχουμε τον ξυλοδαρμό του καθηγητή Πανούση. Με συγχωρείς, με ποιο δικαίωμα;

-Τον Μάη του ΄68 ήσασταν στο Παρίσι,έτσι δεν είναι;

Τον Μάη, από μία περίπου σύμπτωση βρέθηκα να είμαι πρόεδρος της κατάληψης της Νομικής Σχολής. Και κάναμε τις φοβερές διαδηλώσεις μπροστά στο Χρηματιστήριο. «Να καεί, να καεί το μπορντέλο», όχι η Βουλή αλλά το Χρηματιστήριο.

-Πετούσατε και μολότοφ;

Όχι. Η Αστυνομία πετούσε καπνογόνα και χειροβομβίδες κρότου- λάμψης της εποχής.

-Τις καταλήψεις εδώ τις δικαιολογείτε;

Γενικώς όχι. Θα ήθελα όμως να τις κουβεντιάσουμε μία μία. Προφανώς υπάρχουν καταλήψεις που έχουν νόημα. Και υπάρχουν κι άλλες που γίνονται από μόδα ή από αλληλεγγύη. Ε, δεν μπορείς να εξευτελίζεις τόσο σοβαρά πράγματα. Δηλαδή τι ζητάνε όλες αυτές οι καταλήψεις; . Και πώς θα γίνει αυτό, αύριο το πρωί; Και πού θα εφαρμοστεί αφού είναι κατειλημμένα τα πανεπιστήμια; Αυτά είναι αδιέξοδα. Καλό θα ήταν, όλοι αυτοί που βράζει το αίμα τους, να προβάλλουν διεκδικήσεις που θα μπορούσαν να τις κερδίσουν.

-Παρακολουθήσατε τις διαδηλώσεις του Δεκεμβρίου;

Ναι, από μακριά, από το Γενικό Κρατικό δηλαδή. Ήμουν εντυπωσιασμένος από τη μαζικότητα, που δείχνει ότι είχε συσσωρευτεί πολλή τσαντίλα, αλλά δεν σου κρύβω πως είμαι και απογοητευμένος λιγάκι. Ξεφούσκωσε το πράγμα, δεν άφησε ένα ίχνος, ένα αποτύπωμα.

-Το «μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι»δεν αρκεί;

Αστεία πράγματα. Κάποιοι σύντροφοί σας πάντως είπαν ότι προέχει η αντίσταση στο αστυνομικό κράτος. Κάτι πιο σοβαρό μπορούμε να πούμε;

-Πώς βλέπετε την επανεμφάνιση των «επαναστατικών οργανώσεων»;

Καλλιεργούν μια αντίληψη της βίας χωρίς στόχο. Η οποία θα κάνει τι; Θα δώσει κουράγιο στο μαζικό κίνημα; Αυτές είναι παλιομοδίτικες θεωρίες. Ελπίζω όλα αυτά που βλέπουμε, οι πυροβολισμοί, τα γκαζάκια και τα κείμενα με τις αμερικανιές για «τα donuts που έχουν μια τρύπα», ότι είναι ένα είδος επίδειξης που όπου να ΄ναι θα υποχωρήσουν. Για φαντάσου να αρχίσουν να σκοτώνονται άνθρωποι χωρίς να ξέρεις γιατί. Όχι ότι άμα ήξερες θα ήταν καλύτερα, αλλά εν πάση περιπτώσει θα μπορούσες να καταλάβεις πού πάει το πράγμα.

-Στο παρελθόν πάντως η δράση της 17Ν είχε βρει αρκετούς σιωπηλούς υποστηρικτές.

Δεν νομίζω ότι ζούμε κάτι ανάλογο σήμερα. Αυτή η διάχυση της βίας δημιουργεί μικρά γκέτο. Όλοι ψάχνουν σεκιουριτάδες, με αυτοκίνητο, χωρίς αυτοκίνητο, μέσα στο σπίτι, έξω από το σπίτι. Και γίνεται αυτό που οι Γάλλοι λένε banalization, δηλαδή κοινότοπο θέμα. Ση κώνεσαι το πρωί και ακούς το δελτίο εκρήξεων. Αυτό όμως δεν είναι καλαμπούρι, δημιουργεί ένα γενικό κλίμα φόβου. Βία, φόβος, αποχή από τα κοινά. Αυτή είναι η πορεία.

-Κομμουνιστής υπήρξατε ποτέ;

Με την έννοια που μας κατηγορούσε η Ασφάλεια, σίγουρα. Αλλά κομμουνιστής στα χρόνια μου ήταν συνώνυμο του φιλοσοβιετικός.

-Και εσείς δεν μαγευτήκατε ποτέ από τον «υπαρκτό σοσιαλισμό»;

Όχι. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 έκανα ένα ταξίδι στη Μόσχα και γυρνώντας είπα στους καθοδηγητές μου, «παιδιά με συγχωρείτε, εγώ δεν θέλω να έχω σχέση με όλα αυτά».

-Φτώχεια;

Δεν ήταν μόνο η φτώχεια. Υπήρχε παντού μιζέρια. Αυτά που λένε, για τα κορίτσια και τις νάιλον κάλτσες, δεν είναι ψέματα. Ο άλλος πούλαγε την ψυχή του για ένα τζιν. Εμένα έτυχε να με σταματήσει άνθρωπος στον δρόμο και να μου ζητήσει την μπλούζα μου.

-Τόσο μοντέρνα ήταν;

Μπα, ήταν μια μπλούζα που είχε πλέξει η μακαρίτισσα η μάνα μου και της είχε βάλει ένα κομμάτι δέρμα μπροστά στο στήθος. Και με παρακαλούσε να του την πουλήσω. Μετά πήγα στη Ρουμανία. Με κάλεσε ένας πανεπιστημιακός να φάμε και στο τραπέζι είχε μια κονσέρβα τουρσί και μια γεμιστή ντομάτα. Μία. Εντάξει, δεν λέω, η Σοβιετία απέκτησε υποδομές και έγινε βαριά βιομηχανική δύναμη, αλλά με τι κόστος; Πόσοι θυσιάστηκαν και τι οικολογικές καταστροφές έγιναν;

-Τι τίτλο θα βάζατε σήμερα στην ιδεολογία σας;

Σοσιαλδημοκράτης. Παλιά το έλεγα για να πειράξω τους συντρόφους μου, αλλά τελικά αυτό είμαι. Εξάλλου, αν εξαιρέσουμε ίσως την μπολσεβίκικη επανάσταση, ό,τι άλλο έχει γίνει, έγινε από σοσιαλδημοκρατική παρέμβαση. Γιατί μη μου πει κανείς ότι ήταν κοινωνική αλλαγή η δημιουργία ανελεύθερων καθεστώτων από τον Κόκκινο Στρατό. Άλλο τι ταμπέλα τούς έβαζαν από πάνω. Δείτε τώρα το μίσος που έχουν εκεί οι λαοί για οτιδήποτε σοσιαλιστικό. Πάντα είχατε αυτές τις απόψεις;

-Ή γερνώντας γίνατε πιο...σοσιαλδημοκράτης;

Νομίζω ότι γερνώντας έγινα λίγο πιο εξτρεμιστής.

Ένα μάτσο ταλαιπωρημένες εφημερίδες με πρώτη πρώτη την «Αυγή» μαρτυρούν ότι αυτός ο άνθρωπος δεν θέλει να είναι ποτέ απών. Η τηλεόραση παίζει Ειδήσεις αλλά στο σαλόνι ακούγεται χαμηλά μια όπερα. Το γραφείο του είναι πνιγμένο στα βιβλία, πού και πού ξετρυπώνω και μια ασπρόμαυρη φωτογραφία. Οι γιοι του, η Λιλή, οι διακοπές στη Ναύπακτο, η μητέρα του, ο πατέρας του που τον σκότωσαν στην Κατοχή. Σε μια γωνία παρατημένες και οι πίπες του και ένας φορητός υπολογιστής σε θέση standby.

-Για τους συντρόφους σας της ηγεσίας θέλετε να μιλήσουμε;Τον κ.Αλαβάνο και τον κ.Τσίπρα.

Τι να πω; Και οι ίδιοι είναι πολύ μπλεγμένοι. Δείτε τώρα τι τραβάνε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν το λένε, αλλά έχουν προβλήματα κάθε φορά πώς θα πείσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως τι να τους πω. Ας προσέχατε;

-Επιμένετε ότι ήταν λάθος η δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν έχω τίποτα με κανέναν στον ΣΥΡΙΖΑ και υπάρχουν και πολλοί που είναι και συμπαθέστατοι. Πολιτικά όμως και πολιτιστικά, τι το κοινό έχουμε; Οι περισσότεροι είναι αντιευρωπαίοι, πολλοί απ΄ αυτούς είναι εθνικιστές και κρατιστές. Όχι όλοι αλλά πολλοί.

-Αν ήταν στο χέρι σας σήμερα θα διαλύατε τον ΣΥΡΙΖΑ;

Νομίζω ότι κινδυνεύει να οδηγηθεί μόνος του σε διάλυση και όχι επειδή το θέλω εγώ. Αλλά πάντα υπάρχει η ελπίδα ότι οι διάφορες ομάδες θα μετεξελιχθούν σε κάτι πιο σύγχρονο. Κι εγώ δε θέλω να σβήνω την ελπίδα κανενός.

-Σας προβληματίζει αυτό το πάνω-κάτω στις επιδόσεις του Συνασπισμού;

Βέβαια και επιμένω ότι θέλουμε οπωσδήποτε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Πού στο διάολο πάει αυτή η κοινωνία σήμερα και τι πρέπει να αλλάξουμε. Αυτό το πρόγραμμα δεν το έχουμε. -Δεν αρκούν οι γενικές θέσεις του κόμματός σας;

Η πραγματική ζωή δεν θέλει θεωρίες, θέλει απαντήσεις.

-Μπορείτε να μου πείτε το πρώτο πράγμα που θα προωθούσατε σε μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- Συνασπισμού;

Η εισαγωγή νέων φόρων και κατάργηση άλλων. Γιατί οι φόροι είναι εκείνοι που δίνουν την πολιτική σου αντίληψη. Δηλαδή να βάλουμε πράσινους φόρους και βέβαια φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

-Ό,τι και να λέμε στην οικολογία το γυρνάτε.

Μα δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να έχει χαμηλότερες επιδόσεις από τη Γερμανία, στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, στη βιολογική γεωργία.

-Το ίδιο είπε και ο Ομπάμα. «Να οργανώσουμε αλλιώς τις ανάγκες της κοινωνίας».

Αυτά που λέει ο Ομπάμα έχουν ενδιαφέρον, ιδίως τα οικολογικά του. Δεν ξέρω αν ακούγεται banalite, αλλά εγώ θεωρώ ότι είναι πραγματικά ιστορικό, που βγήκε ένας Αφροαμερικάνος πρόεδρος. Κάποιοι λένε «δεν είναι τίποτα». Κάτσε βρε μεγάλε. Είναι εξίσου σημαντικό με την εκλογή στη Βολιβία του Έβο Μοράλες. Του Ινδιάνου που έφαγε 600 χρόνια σφαγές και τώρα βγήκε πρόεδρος.

-Πολιτικά σχέδια έχετε πια;

Ε, σιγά σιγά θα αρχίσω κι εγώ να περνάω στην εφεδρεία. Θα είμαι βέβαια πάντοτε ενεργός πολίτης.
*ΝΕΑ

συνέχεια »

Και ιδού οι πρώτες περίπολοι των αγανακτισμένων πολιτών στους δρόμους της Ρώμης, αμέσως μετά την έγκριση της σχετικής κυβερνητικής απόφασης. Με πορτοκαλί γιλέκο, καπελάκι που φέρει το έμβλημα της Δεξιάς και καυστικό σπρέι (μολονότι δεν παύει να είναι απαγορευμένο).

Η αποστολή τους;

Να ελαφρύνουν λίγο τις δυνάμεις του νόμου και της τάξεως από το βαρύ φορτίο που σηκώνουν στους ώμους τους. Για το καλό των Ρωμαίων.

Στη Βόρεια Ιταλία, τέτοια αποσπάσματα που αντλούν το προσωπικό τους από τις αστείρευτες δεξαμενές της ιταλικής Δεξιάς και της Λέγκας του Βορρά έχουν ήδη αναλάβει δράση: κάνουν νυχτερινές περιπολίες, καταγγέλλουν «υπόπτους» και ξυλοφορτώνουν όποιον δεν τους αρέσει (κατά προτίμηση μετανάστες).

«Η λαϊκίστικη Δεξιά βρίσκει στην ανασφάλεια τον κυριότερο παράγοντα για τη σταθεροποίησή της», γράφει στην εφημερίδα «Ρεπούμπλικα» ο Γκαντ Λέρνερ.

«Νέες πολιτοφυλακές, στις οποίες χωνεύονται και συγχωνεύονται άνθρωποι των κυβερνητικών κομμάτων και του κράτους. Όπως συνέβαινε και στο φασιστικό καθεστώς. Τα αποσπάσματα εθελοντών που καθοδηγούνται από πρώην αστυνομικούς αναγγέλλουν ένα κλίμα εσωτερικού πολέμου που σίγουρα δεν θα σταματήσει στους βιαστές και τους άλλους κακοποιούς».

Ακόμη και τα συνδικάτα των αστυνομικών είναι αντίθετα σε αυτές τις περιπόλους των πολιτών, που δημιουργήθηκαν με το πρόσχημα της πάταξης της εγκληματικότητας: «Αυτά τα ιδιωτικά αποσπάσματα μεταδίδουν ένα κλίμα φόβου στους πολίτες. Και κανείς δεν τρέφει την αυταπάτη πως η εγκληματικότητα θα περιοριστεί από αυτούς τους αυτοσχέδιους ασφαλίτες».

Το κλίμα φόβου δεν είναι μόνο ιταλικό. Το διαπιστώνει με πικρία ο ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον-Ας και στη Βρετανία, όπου οι κάμερες παρακολούθησης στα μεγάλα αστικά κέντρα κοντεύουν να γίνουν περισσότερες και από τους κατοίκους τους.

«Σχεδόν κάθε εβδομάδα φέρνει και μια νέα αποκάλυψη για τον τρόπο που η κυβέρνησή μας αφαιρεί ένα ακόμη κομμάτι από την ελευθερία μας, πότε στο όνομα της εθνικής ασφάλειας και πότε στο όνομα της πάταξης της εγκληματικότητας», γράφει ο Βρετανός ιστορικός στην εφημερίδα «Γκάρντιαν».

«Οι οργανώσεις για την προστασία των ατομικών ελευθεριών μάς χαρακτηρίζουν “μια κοινωνία στην οποία η παρακολούθηση είναι ενδημική”».

Την ίδια ώρα στο Παρίσι, αυτές τις μέρες μπορεί να διαβάσει κανείς μια αφίσα που γράφει: «Φυλακίστε μας! Φυλακίστε μας! Οι φυλακές σας σύντομα θα γίνουν τα καλύτερα πανεπιστήμια».

Ο παραλήπτης αυτού του μηνύματος είναι φυσικά ο Σαρκοζί, που έχει εξαπολύσει την «αντιτρομοκρατική» επιχείρηση Τάιγκα επί δικαίους και αδίκους, με προληπτικές συλλήψεις μαθητών, φοιτητών και νέων των φτωχών παρισινών προαστίων.

Τα φαντάσματα όμως που τρομάζουν πραγματικά την εξουσία δεν είναι οι τρομοκράτες.

Θα πρέπει να τα αναζητήσει κανείς στα οργισμένα θύματα της οικονομικής κρίσης που σαρώνει την Ευρώπη και τον κόσμο.

Κι όσο αυτά τα θύματα πληθαίνουν τόσο περισσότερες κάμερες παρακολούθησης τοποθετούν στις πλατείες οι κυβερνήσεις, τόσο περισσότερες περιπόλους βγάζουν στους δρόμους, που αύριο-μεθαύριο, αν χρειαστεί, μπορεί να γίνουν αποσπάσματα θανάτου.

Ρούσσος Βρανάς

Ασχετο: Με συνέντευξη του σήμερα ο "αναπληρωτής" Χ.Μαρκογιαννάκης προαναγγέλει πολλές κάμερες, περιπολίες και...ξυλοφόρτωμα στους δρόμους - ποιοί μπήκαν με... "κατσαβίδι" στο σπίτι του Α.Αλαβάνου και γιατί; (για να του πάρουν τα τρία δαχτυλίδια της γυναίκας του;).

- Με "συνομιλία του" με συντάκτη του "Π.Θ." ο Δ.Κουφοντίνας ....καρφώνει την "Σέχτα" και τους λέει να προσέχουν πολύ στη συνέχεια και να διδαχθούν απο τα λάθη εντός και εκτός Ελλάδας. - Ο Σάββας Ξηρός παντρεύτηκε με την Αλίσια Ρομέρο με θρησκευτικό γάμο γιατί "και οι επαναστατες του 1821 ήταν κοντά στον θεό"!

συνέχεια »