Η ανεξάρτητη επιτροπή που ορίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την διερεύνηση του πόλεμου μεταξύ της Γεωργίας και της Ρωσίας το προηγούμενο καλοκαίρι, κατέληξε, τελικά, ότι η Τιφλίδα, (σ.σ. ο εικονιζόμενος πανικόβλητος πρόεδρος Μιχαήλ Σαακασβίλι), είναι υπεύθυνη για την πρόκληση του πολέμου των πέντε ημερών. Το συμπέρασμα δεν είναι βεβαίως καινοφανές ή ανατρεπτικό, είναι ευρέως γνωστή η τραγωδία την οποία υπέστησαν οι Γεωργιανοί από την υπερχειλίζουσα αυτοπεποίθηση και την παροιμιώδη αφέλεια του προέδρου τους.

Σύμφωνα με τους διπλωμάτες οι οποίοι γνωρίζουν το περιεχόμενο της έκθεσης, οι αξιωματούχοι της Ε.Ε. αποδίδουν ευθύνες και στη Ρωσία, σε μια προφανή προσπάθεια να κρατηθούν κάποιες ισορροπίες. Η έκθεση, η οποία συντάχθηκε ύστερα από πρωτοβουλία του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών, Φρανκ Γουόλτερ Σταϊνμάγιερ, και τους ομολόγους του από τα κράτη της Μπενελούξ (Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο), επιρρίπτει ευθύνες και στη Μόσχα, γιατί κλιμάκωσε τη σύγκρουση με τη μαζική ανάπτυξη στρατευμάτων στην περιοχή.

Η επιτροπή δεν επιθυμεί τη δημοσιοποίηση της έκθεσης πριν από την επόμενη εβδομάδα, όταν το πόρισμα θα παρουσιαστεί στον Γενικό Γραμματέα του Ο.Η.Ε. Μπαν Κι Μουν. Αμέσως μετά θα ενημερωθούν όλα τα κράτη της Ένωσης.

Εύλογο παραμένει το ερώτημα, αναφορικά με τον τρόπο με τον οποίο εξήχθησαν τα παραπάνω συμπεράσματα. Το πόρισμα θα στερείται ουσίας αν επικεντρώνεται αποκλειστικά στη νομική πλευρά του ζητήματος, δηλαδή στον αυστηρό καθορισμό εκείνου ο οποίος ξεκίνησε τις εχθροπραξίες υπό τους στενούς όρους του διεθνούς δικαίου. Κι αυτό, διότι η «μικροανάλυση» αναγκαστικά θα θέσει στο περιθώριο τα ευρύτερα διακυβεύματα για τη ρωσική ασφάλεια και την αντίδρασή της στο καλπάζοντα φιλοδυτικισμό (βλ. «αντιρωσισμό») χωρών όπως η Γεωργία. Από την άλλη, είναι και πάλι οξύμωρη η κατηγορία ότι η Ρωσία φέρει μέρος της ευθύνης επειδή κλιμάκωσε την κατάσταση με τη στρατιωτική της ανάπτυξη. Απέναντι στον κίνδυνο ανάφλεξης, ποια χώρα θα κρατούσε στάση αναμονής και θα περίμενε την ολοκλήρωση των επιχειρήσεων του αντιπάλου και τη δημιουργία τετελεσμένου;

Αξιοπερίεργη είναι και η σκοπιμότητα της έκθεσης. Θα υπάρξει κάποια κυρωτική δράση εναντίον του κύριου υπεύθυνου της σύγκρουσης; Με ποια εξουσία άλλωστε; Οι Γεωργιανοί φοβούνται ότι μια καταδικαστική για εκείνους έκθεση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υποψηφιότητά τους για το ΝΑΤΟ. Αλλά η εν λόγω υποψηφιότητα είναι ήδη μετέωρη γιατί το ευμετάβλητο καθεστώς ασφάλειας στην περιοχή θέτει εν αμφιβόλω τη δυνατότητα του ΝΑΤΟ να πληροί τις υποχρεώσεις του αναφορικά με το άρθρο 5 της συμμαχίας (την στρατιωτική προστασία μέλους που βρίσκεται υπό απειλή).

Άραγε ποιες χώρες του ΝΑΤΟ θα στείλουν στρατιωτικές δυνάμεις και θα εμπλακούν σε επιχειρήσεις με τον τεράστιο σε μέγεθος ρωσικό στρατό (έστω και υποδεέστερος τεχνολογικά, αλλά με γεωγραφική γειτνίαση στο θέατρο των επιχειρήσεων…) για την προστασία της Γεωργίας; Εκ των υστέρων γνωρίζουμε ότι οι Η.Π.Α. δεν θα είναι μία από αυτές, προς μεγάλη απογοήτευση των Γεωργιανών.

Υπό το φως των ανωτέρω, το πόρισμα των ευρωπαϊκών ερευνών δεν αποτελεί καίρια συμβολή ούτε στην καταννόηση αλλά ούτε και στην πρόληψη ανάλογων συγκρούσεων στην περιφέρεια της Ρωσίας. Είναι απλώς ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα για να φανεί ότι η Ε.Ε. είναι δραστήρια στον τομέα των εξωτερικών της σχέσεων, στον οποίο (αν εξαιρέσει κανείς το θέμα της διεύρυνσης όπου κι εκεί τα παρατράγουδα είναι πολλά!) η Ένωση δεν έχει να επιδείξει καμία επιτυχία.