Πώς σου φαίνεται τώρα το Ιράκ; Οι δημοσιογράφοι έχουν έμμονη ιδέα με το εφήμερο, αλλάζουν θεματολογία το ίδιο εύκολα όπως αλλάζει κατεύθυνση ο άνεμος, περνούν ανενδοίαστα στο επόμενο ρεπορτάζ, στην επόμενη χώρα, στο επόμενο δράμα. Όλοι μας το έχουμε κάνει αυτό. Όλοι. Και η συνάδελφος του βρετανικού Channel 4 Λίντσεϊ Χίλσαμ που τώρα ασχολείται με την Κίνα. Γι΄ αυτό, όταν τη ρώτησαν «Πώς σου φαίνεται τώρα το Ιράκ;», πέντε χρόνια μετά την εισβολή και ενώ ετοιμάζονταν να αποχωρήσουν τα πρώτα αμερικανικά στρατεύματα, κάπως ξαφνιάστηκε. Ένιωσε σαν να της ζητούσαν να δώσει άφεση αμαρτιών, να πει πως η κατάσταση στο Ιράκ είναι τώρα μια χαρά και πως δεν υπάρχει πια λόγος ανησυχίας. Όμως δεν μπόρεσε να το κάνει αυτό.

«Αν θέλετε την προσωπική μου άποψη, τίποτα δεν είναι μια χαρά», λέει η Λίντσεϊ Χίλσαμ. «Κι ακούγοντας αυτήν την ερώτηση, νιώθω σαν να μου ζητούν να πω πως ο θάνατος τόσων και τόσων συναδέλφων μου και φίλων μου άξιζε τον κόπο». Άξιζε τον κόπο. Το ίδιο έλεγε και η γενιά των γονιών μας για τις θυσίες τις οποίες υπέστησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Φυσικά, ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να το πουν, αφού ήταν οι μόνοι που είχαν απομείνει ζωντανοί.

Ύστερα από τη θυσία 1,2 εκατομμυρίων Ιρακινών ενόπλων και αμάχων και 4.300 Αμερικανών στρατιωτών, η οργάνωση Αλ Κάιντα έχει σχεδόν ηττηθεί στο Ιράκ. Όμως, αυτή η οργάνωση δεν θα είχε υπάρξει, αν δεν είχε γίνει ο πόλεμος. «Βλέπω πως οι βομβιστικές επιθέσεις στη Βαγδάτη έχουν περιοριστεί», λέει η Χίλσαμ, «αλλά πριν από τον πόλεμο δεν γίνονταν καθόλου τέτοιες επιθέσεις».

Το σημερινό Ιράκ δεν είναι αυτό για το οποίο οι Ιρακινοί φίλοι της Χίλσαμ θα ήταν πρόθυμοι να δώσουν ακόμη και τη ζωή τους. Πιστεύετε πως θα καλυτερέψουν τα πράγματα; Εμπιστεύεστε την κυβέρνηση; Όταν τους ρωτούν, οι απαντήσεις τους είναι αντιφατικές. Βλέπουν γύρω τους την καταστροφή, αλλά λαχταρούν να ξημερώσουν καλύτερες μέρες. Ινσαλάχ! Αυτό είναι το ζήτημα: Ινσαλάχ! Αν θέλει ο Θεός, δηλαδή.

Για τους Ιρακινούς,να προβλέπει κανείς πως τα πράγματα θα πάνε κατά διαβόλου είναι σαν να λέει πως δεν πιστεύει στον Θεό. Βλασφημία. Ιεροσυλία. Η ιρακινή και ισλαμική κουλτούρα δεν χωράει τέτοια αθεϊστική ευρωπαϊκή απαισιοδοξία. «Δεν πιστεύω πως το Ιράκ θα αποκτήσει μια λειτουργική δημοκρατία τα επόμενα χρόνια», λέει η Χίλσαμ. «Ούτε θα θεραπευτούν εύκολα οι ουλές του πολέμου. Το τέλος της κατοχής παραμένει διαπραγματεύσιμο, ο πολιτικός ρόλος της θρησκείας ακαθόριστος, οι βλέψεις των γειτονικών χωρών ακόρεστες και ο εμφύλιος πόλεμος μπορεί να έχει κατασταλεί, αλλά δεν έχει τελειώσει ακόμη».

Η Χίλσαμ διατηρεί πολλές αμφιβολίες για το μέλλον του Ιράκ. Γι΄ αυτό, όταν τη ρωτούν «Πώς σου φαίνεται τώρα το Ιράκ;», προτιμά να απαντάει με τον σκεπτικισμό του δημοσιογράφου και την απαισιοδοξία της Ευρωπαίας.

Ρούσσος Βρανάς