Αφού διάβασα αναλυτικά τον...επικήδειο που εκφώνησε ο τουρκόφωνος έλληνας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μάνταζη Τσετίν στον εκλιπόντα πρώην τούρκο πρέσβη στην Αθήνα Γκουντούζ Ακτάν, αφού διάβασα τι έγραψαν οι τουρκόφωνες ελληνικές εφημερίδες Millet και Τζουμχουριετ για τα όσα έγιναν στα εγκαίνια του εστιατορίου "Αγνάντεμα" στο δρόμο Ξάνθης-Εχίνου με την παρουσία και ομιλία του Τούρκου Προξένου στην Κομοτηνή, η γνώμη μου και την λέω καθαρά και δυνατά είναι η εξης:
1ον ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ ΑΜΕΣΩΣ με πλήρη καταδίκη του απο το ΠΑΣΟΚ το εν λόγω στέλεχος και βουλευτής
2ον Με πρωτοβουλία του Προέδρου της Βουλής - και τη σύμφωνη γνωμη του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ - να κινηθεί η συνταγματική διαδικασία αποπομπής του απο το ελληνικό κοινοβούλιο
3ον Να αρθούν οι άδειες κυκλοφορίας των δύο τουρκόφωνων εφημερίδων, αφού θεωρούν οτι είναι τούρκικες και σπέρνουν το μίσος και τον φανατισμό ανάμεσα στους έλληνες πολίτες. Μπορούν να πάρουν άδεια λειτουργίας απο την Τουρκία και να έρχονται μαζί με τις ξένες εφημερίδες στην χώρα μας. Οι ιδιοκτήτες τους να υποστούν τις νόμιμες συνέπειες.
ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΟΧΗ στους πράκτορες και προδότες.
Να ζητηθεί απο την Τουρκία να αποσύρει τον "κοσοβάρο" Πρόξενο, εαν επιθυμεί καλές σχέσεις με την Ελλάδα και περεταίρω ευρωπαϊκή πορεία. Αυτά τα πολύ απλά και καθαρά.


Aρθρο 59 του Συντάγματος .
1. Οι βουλευτές πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους δίνουν στο Βουλευτήριο και σε δημόσια συνεδρίαση τον ακόλουθο όρκο:
"Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου".
2. Αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι βουλευτές δίνουν τον ίδιο όρκο σύμφωνα με τον τύπο της δικής τους θρησκείας ή του δικού τους δόγματος.
3. Βουλευτές που ανακηρύσσονται όταν η Βουλή απουσιάζει δίνουν τον όρκο στο Τμήμα της που λειτουργεί.
Μη τσιμπάτε ρε παιδιά. Όλα στο κόλπο είναι. Η Τουρκία δεν μπαίνει στην ΕΕ. Μόνο καμμάτια της θα μπούν, αν μπούν. Έτσι, παραβιάζουν συνεχώς την συνθήκη της Γενεύης, που την υπέγραψαν, μάλιστα, ως νικητές - έχει σημασία - και με δικούς τους όρους. Άρα, τι έχουμε; Κατάργηση της συνθήκης. Και πού καταλήγουμε; Στην αμέσως προηγούμενη, την συνθήκη των Σεβρών. Τουτέστην δημιουργία δύο "ευρωπαϊκών" επαρχιών. Της Σμύρνης και της Ανατολικής Θράκης. Έτσι, για να ξέρετε τι πιθανότατα παίζει και να μην φρικάρετε... (Υπόψιν ότι όλα αυτά είναι θεωρητικά και βασίζονται σε εκτιμήσεις με βάση γεγονότα).
Μακάρι να ενεργοποιηθεί η Σνυθήκη του 1920 των Σεβρων, του Ε.Βενιζέλου....
Θα συμφωνούσα, αν οι παραπάνω δεν έμενανα απλά επαρχίες, αλλά γινόταν ανεξάρτητα κρατίδια, μη εξαρτώμενα από την Τουρκία, αλλά από την ΕΕ ή από την Ελλάδα. (Βενιζέλος, Συνθήκη Σεβρών).
«Μπορεί η υπόθεση της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη να ενδιαφέρει μία μικρή μερίδα, αλλά είναι πολύ μεγάλος ο συμβολισμός της», δηλώνει ο αντιπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Άγκυρα Μαρκ Πιερίνι, σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα στην...τουρκική εφημερίδα "Μιλιέτ".
Σε παρατήρηση του δημοσιογράφου ότι «η προσκόλληση σε θέματα που αφορούν πολύ λίγους ανθρώπους στην Τουρκία, όπως είναι η Θεολογική Σχολή και τα μειονοτικά ιδρύματα, επισκιάζουν πολύ πιο σημαντικά ζητήματα, όπως οι τηλεοπτικές εκπομπές στην κουρδική γλώσσα και το άνοιγμα προς τους αλεβίδες», ο Πιερίνι έκανε λόγο για «μεγάλο συμβολισμό» και πρόσθεσε:
«Αυτό είναι μία πραγματικότητα της πολιτικής ζωής. Εν τω μεταξύ βεβαίως, υπάρχουν στην Ευρώπη, Ορθόδοξοι και Συροχαλδαίοι βουλευτές, οι οποίοι και ασκούν επιρροή. Για το λόγο αυτό, ένα θέμα που στην Τουρκία προβάλει ως σχετικά ασήμαντο, αποκτά μεγάλη σημασία στο δικό μας δημοκρατικό κλίμα. Και ο ρόλος της Επιτροπής είναι να τοποθετεί τα ζητήματα αυτά, σε σωστή προοπτική».
NAFTEMPORIKI
Η προκλητικότητα και ο μαγαλοϊδεατισμός των σκοπιανών δεν έχει όρια και δεν γνωρίζει σύνορα
Την έντονη δυσαρέσκεια και ανησυχία των Παμμακεδονικών Ενώσεων έχει προκαλέσει η νέα διαφημιστική καμπάνια της ΠΓΔΜ στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN.
Όπως τονίζουν οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Αμερικής, Αυστραλίας, Καναδά, Ευρώπης και Αφρικής, «η υφαρπαγή της πολιτιστικής μας ταυτότητας, η αξιοποίηση και προβολή των διαχρονικών και παγκοσμίως γνωστών ελληνικών συμβόλων και αρχαιολογικών ευρημάτων δείχνει την πρόθεση και τακτική της γειτονικής χώρας να κλιμακώσει την προπαγάνδα της σε διεθνές επίπεδο».
Σε επιστολή προς την υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη οι πρόεδροι των Παμμακεδονικών Ενώσεων τονίζουν ότι η...νέα αυτή θλιβερή διαφημιστική καμπάνια εισβάλλει στα σπίτια εκατομμυρίων ανθρώπων ανά την υφήλιο διαστρεβλώνοντας την ιστορική αλήθεια. Εμμένοντας στις πάγιες θέσεις τους οι ομογενείς Μακεδόνες σημειώνουν ότι η συνεχής σκλήρυνση των θέσεών της γειτονικής χώρας δεν επιτρέπει άλλα περιθώρια ανοχής από ελληνικής πλευράς.
Μεταξύ άλλων, αναφέρουν ότι στη διεκδίκηση του ονόματος της Μακεδονίας έχουν προστεθεί ζητήματα «Μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας», καθώς και αλυτρωτικές προθέσεις, τις οποίες τα Σκόπια δεν διστάζουν να ανακοινώσουν στην ιστοσελίδα της διαφημιστικής τους καμπάνιας.
NAFTEMPORIKI
Ενα βήμα πριν από την αποπομπή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες, ο μουσουλμάνος βουλευτής Τσετίν Μαντατζή.
Κι αυτό, επειδή πριν από μερικές μέρες, σε συλλυπητήρια επιστολή του για τον θάνατο του Γκιουντούς Ακτάν, που ήταν πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή, είχε χαρακτηρίσει τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης «τουρκική και αναπόσπαστο κομμάτι του μεγάλου τουρκικού έθνους». Ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπακωνσταντίνου, χθες, δήλωσε...ότι οι απόψεις αυτές δεν εκφράζουν το ΠΑΣΟΚ, για το οποίο μόνο μια μειονότητα υπάρχει στην Ελλάδα και αυτή είναι η μουσουλμανική, ενώ το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού είναι καθαρά ατομικό. Σύμφωνα με πληροφορίες, το ΠΑΣΟΚ περιμένει από τον βουλευτή να κάνει κάποια διορθωτική δήλωση, καθώς θεωρεί τα όσα είπε εξαιρετικά σοβαρά, ειδάλλως, όπως μας έλεγαν στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη, το πιθανότερο είναι να τεθεί εκτός της Κ.Ο. Την όποια απόφαση θα πάρει ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος χθες και προχθές ήταν στη Γερμανία.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
του Σάββα Καλεντερίδη
Φόρος Περιουσίας (Varlik Vergisi)
Όσο διαρκούσε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η Τουρκία έπαιζε με επιτυχία το ρόλο του Επιτήδειου Ουδέτερου και ενώ ήταν έστω και τυπικά σε ισχύ οι συμφωνίες Ε-Τ φιλίας του 1930, η Άγκυρα επωφελούμενη από την αδυναμία της Ελλάδας που ήταν υπό τριπλή κατοχή και της διεθνούς κοινότητας που ήταν εμπεπλεγμένη στον μεγάλο πόλεμο να παρέμβει, έβαλε στο στόχαστρο την ακμάζουσα ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης.
Ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας, Σιουκρού Σαράτσογλου, στο...πρόγραμμα της κυβέρνησής του, που διάβασε στις 5 Αυγούστου 1942, έλεγε:
«Εμείς είμαστε Τούρκοι. Είμαστε εθνικιστές Τούρκοι και έτσι θα παραμείνουμε. Κατά την άποψή μας, όσο σημαντικό είναι για τον τουρκισμό το ζήτημα του αίματος και της φυλής, άλλο τόσο σημαντικό είναι και το ζήτημα της συνείδησης και του πολιτισμού… Εμείς δεν θέλουμε απλά τον έλεγχο του κεφαλαίου και των τάξεων. Αυτό που θέλουμε είναι η κυριαρχία του τουρκικού έθνους».
Το 1942, και πάλι ο Σιουκρού Σαράτσογλου, μιλώντας σε μυστική συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (CHP) και αναφερόμενος στο νόμο περί Φόρου Περιουσίας (Varlik Vergisi) που επρόκειτο να ψηφιστεί, έλεγε:
«Ο νόμος αυτός είναι ταυτόχρονα ένας επαναστατικός νόμος. Με την εφαρμογή του νόμου αυτού θα έχουμε την ευκαιρία να αποκτήσουμε την οικονομική μας ανεξαρτησία. Με το νόμο αυτό θα βγάλουμε από τη μέση τους ξένους, οι οποίοι έχουν στα χέρια τους και ελέγχουν την τουρκική αγορά. Έτσι θα δώσουμε την τουρκική αγορά σε τουρκικά χέρια.»
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1942, με βάση τη μαρτυρία του Φαΐκ Οκτέ, που υπηρετούσε στην εφορία Κωνσταντινούπολης, το υπουργείο οικονομικών ζήτησε από την εφορία να καταρτίσει φακέλους με τους κερδοσκόπους του πολέμου, χωρίζοντάς τους στις εξής κατηγορίες:
Μ, μουσουλμάνοι
G, μη μουσουλμάνοι (Gayrımüslim)
D, εξισλαμισμένοι εβραίοι (Dönmeler)
Στις 11 Νοεμβρίου 1942 ψηφίστηκε από την τουρκική εθνοσυνέλευση χωρίς καν να συζητηθεί, ο νόμος περί Φόρου Περιουσίας, γνωστός και ως Βαρλίκ Βεργκισί (Varlik Vergisi). Ο νόμος προέβλεπε την συγκρότηση σε κάθε επαρχία και νομό επιτροπών αποτίμησης περιουσίας, οι οποίες επιτροπές θα καθόριζαν το ποσό που θα πλήρωνε ο κάθε υπόχρεος. Οι αποφάσεις των επιτροπών θα ήταν τελικές και απρόσβλητες, ενώ οι υπόχρεοι θα ήταν υποχρεωμένοι να πληρώσουν το καθορισθέν ποσόν εντός 15 ημερών. Όσοι δεν πλήρωναν τον καθορισθέν ποσόν εντός 15 ημερών, θα υποχρεώνονταν σε κατάσχεση και αναγκαστική εκποίηση της περιουσίας τους από τις επιτροπές και σε περίπτωση που και πάλι δεν ήταν δυνατή η αποπληρωμή του καθορισθέντος ποσού, οι υπόχρεοι θα στρατολογούνταν στα τάγματα εργασίας, για καταναγκαστικά έργα.
Στην Κωνσταντινούπολη συγκροτήθηκαν τρεις επιτροπές, οι οποίες στις 18 Δεκεμβρίου 1942 ανακοίνωσαν τις καταστάσεις με τους υπόχρεους και τα ποσά των φόρων που καλούνταν να καταβάλουν. Το 87% των φόρων καλούνταν να τον πληρώσουν οι μη μουσουλμάνοι (Έλληνες και Αρμένιοι), το 7% μουσουλμάνοι και το 6% διάφοροι άλλοι, οι οποίοι και πάλι ήταν άτομα που ανήκαν σε διάφορες μη μουσουλμανικές πληθυσμιακές ομάδες. Οι υπόχρεοι έπρεπε να πληρώσουν μέχρι τις 4 Ιανουαρίου 1943 το φόρο που καθόρισαν οι επιτροπές, ενώ όσοι δεν κατέβαλαν τον επιδικασθέντα φόρο, την πρώτη εβδομάδα θα πλήρωναν 1% αύξηση, τη δεύτερη 2% κ.ο.κ.
Μετά από την εξοντωτική φορολογία πουλήθηκαν χιλιάδες ακίνητα στην Κωνσταντινούπολη και σε λίγες βδομάδες πέρασαν από χριστιανικά σε μουσουλμανικά χέρια, έναντι εξευτελιστικού τιμήματος. Το 67% των ακινήτων το αγόρασαν μουσουλμάνοι Τούρκοι και το υπόλοιπο κρατικές υπηρεσίες και οργανισμοί. Επίσης, από τις 21 Ιανουαρίου 1943 χιλιάδες ακίνητα που ανήκαν σε χριστιανούς κατασχέθηκαν για να πληρωθούν οι φόροι που τους επιδικάστηκαν. Τα ακίνητα πέρασαν στα χέρια των Τούρκων και του τουρκικού κράτους. Από τις 27 Ιανουαρίου μέχρι τις 3 Ιουλίου 1943, στάλθηκαν 1229 άτομα σε καταναγκαστικά έργα, στα τάγματα εργασίας, στο Άσκαλε του Ερζουρούμ.
Στις 9-13 Σεπτεμβρίου 1943 στην εφημερίδα New York Times ο Cyrus Sulzberger έγραψε ένα επικριτικό άρθρο για το φόρο Περιουσίας. Στις 17 Σεπτεμβρίου, η τουρκική εθνοσυνέλευση αποφάσισε τη διαγραφή των φόρων που ΔΕΝ είχαν εισπραχθεί, χωρίς φυσικά να αποφασίσει τίποτα για την επιστροφή των φόρων και των ακινήτων που είχαν πουληθεί και είχαν περάσει από ελληνικά σε τουρκικά χέρια, εξ αιτίας εκείνου του άθλιου νομικού εκτρώματος, που αποκαλούνταν Varlık Vergisi. Το Δεκέμβριο αποφασίστηκε η διάλυση των ταγμάτων εργασίας και η επιστροφή των «δούλων» στα σπίτια τους, μετά από δέκα μήνες καταναγκαστικών έργων.
Ο φόρος Περιουσίας ήταν το πρώτο καίριο χτύπημα που δέχτηκε ο ελληνισμός της Πόλης από το τουρκικό κράτος, για να ακολουθήσει 13 χρόνια μετά η βαρβαρότητα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955
Μέρος ομιλίας του Κώστα Καραΐσκου, διευθυντή της εφημερίδας "ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ", στο Διδυμότειχο
(…) Συχνά διστάζει κανείς να μιλήσει για «προβλήματα» και υπεκφεύγει μιλώντας για το τι θέλουμε, τι δεν θα έπρεπε να συμβαίνει, κτλ κτλ. Αυτές οι ωραιοποιήσεις και τα ευχολόγια που κρύβουν την αλήθεια, τελικά σπρώχνουν την...πραγματικότητα κάτω από το χαλί. Όμως η πραγματικότητα δεν είναι σκουπίδι και τα αποτελέσματα είναι τελικά πολύ δυσάρεστα. Ποιο είναι το βασικό μας πρόβλημα με την μειονότητα; Θα ξεκινήσω από τα …εύκολα.
Είναι η κεμαλική της ιδεολογία και η νομιμοφροσύνη της έναντι της Άγκυρας. Με δεδομένη την επεκτατική και αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας καθένας αντιλαμβάνεται τι πρόβλημα μπορεί να μας δημιουργήσει αυτή η κατάσταση. Όταν το όποιο φιρμάνι από το Προξενείο της Κομοτηνής αποτελεί διαταγή για όλα τα μειονοτικά σωματεία, για όλα τα πολιτικά πρόσωπα της μουσουλμανικής κοινωνίας, για όλα τα έντυπα που κυκλοφορούν στη Θράκη, για πλήθος δασκάλων, ιμάμηδων, ιεροκηρύκων κτλ καταλαβαίνετε για τι πράγμα μιλάμε.
Πολύ συχνά γίνεται σύγχυση του αληθινού προβλήματος από αφελείς ή και από πονηρούς, οι οποίοι προσπαθούν να μεταφέρουν τη συζήτηση από το επίπεδο της ιδεολογίας και της πολιτικής πρακτικής στο επίπεδο του «ρατσισμού». Είδα μάλιστα και την ανακοίνωση του συλλόγου σας, η οποία έσπευδε να ξεκαθαρίσει ότι η αποψινή εκδήλωση δεν έχει καμμία σχέση με τέτοιες προσεγγίσεις. Αντιλαμβάνομαι ως εύλογη την διευκρίνιση, στο κλίμα της ιδεολογικής τρομοκρατίας που ζούμε, όμως δεν το συμμερίζομαι. Δεν θα κάνω δήλωση υποταγής και νομιμοφροσύνης ούτε στην πολιτική ορθότητα ούτε και στους τενεκέδες που την πλασάρουν. Μιλάω καθαρά και όποιος έχει αυτιά και μυαλό καταλαβαίνει.
Το πρόβλημά μας δεν είναι κατ’ αρχήν ούτε ο χαρακτήρας των Τούρκων, ούτε η ιστορική μας αντιπαλότητα, ούτε η εθνική μας περηφάνεια. Είναι πρωτίστως η ανάγκη να εκδημοκρατιστεί η μειονοτική κοινωνία, να αποκτήσει αληθινή πολυφωνία, αυτόνομη έκφραση και γνήσια ταυτότητα. Δεν μπορεί να συνδιαλεγόμαστε στην ελληνική Θράκη με τις υπηρεσίες της ΜΙΤ, του Προξενείου και της Εργκενέκον, πώς να το κάνουμε; Θυμηθείτε ποιούς μειονοτικούς ακούσατε ποτέ να ανταλλάσουν απόψεις δημοσίως με πλειονοτικούς, για οποιοδήποτε ζήτημα. Κανένας δεν τολμάει να βγει να μιλήσει, είτε από τον φόβο μήπως βρεθεί εκτός γραμμής (οπότε και εκτός μισθολογίου, πιθανώς) είτε από τον φόβο να μην γελοιοποιηθεί. Βγαίνει απλώς μία ανακοίνωση, συχνά επαναλαμβανόμενη από όλους τους δήθεν μαζικούς φορείς, και μετά σιωπή! Έχει ακούσει κανείς από σας έναν έστω μειονοτικό να λέει την άποψή του για το Κυπριακό; Για το Αιγαίο; Για να μην πάμε σε άλλα, όπως στην Πόλη, στην Ίμβρο, στο τουρκικό παρακράτος κτλ. Πώς να λειτουργήσει μια τοπική κοινωνία όταν το μισό της κομμάτι στέκεται με τέτοια αδικαιολόγητη κρυψίνοια και απογοητευτική πειθαρχία;
Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι δήθεν πολιτιστικές δράσεις από τον μειονοτικό χώρο: γιορτές κερασιού, αθλητικές εκδηλώσεις, θεατρικές ομάδες, φεστιβάλ τουρκικού κινηματογράφου… Πώς να επιδοκιμάσεις όταν σε όλες – μα σε ΟΛΕΣ! – αυτό που κυριαρχεί είναι ο τουρκισμός και η χονδροειδής προπαγάνδα του; Λίγο πολύ κάτι γνωρίζετε όλοι για τα τεκταινόμενα στα πομάκικα πανηγύρια του βουνού, είναι και κοντά σας εκείνο του «Χίλια». Τι έγινε εκεί; Πήραν με έναν σύλλογο το πανηγύρι των ανθρώπων και το μεταμφίεσαν σε τούρκικη φιέστα, οι ντόπιοι έγιναν θεατές στην παραχάραξη της ίδιας τους της παράδοσης!
Κι αφήστε τον χώρο του «πολιτισμού», να δούμε εκείνον της οικονομίας. Η ύπαιθρος της Ροδόπης έχει ερημώσει από την παρουσία του πλειονοτικού στοιχείου. Θα μου πείτε «όπως σε όλη την Ελλάδα» – και θα συμφωνήσω. Όμως αλλού δεν έχουμε τον επιπλέον ανταγωνιστικό παράγοντα που έχει ο τόπος μας. Και πείτε «καλά η ύπαιθρος», ας δούμε τι συμβαίνει στην πόλη. Στον χώρο των επαγγελματιών τι γίνεται; Το όραμα του άκοπου χρήματος έχει απομακρύνει όλους τους Έλληνες από τις τέχνες και πλέον δεν βρίσκεις δικό μας μάστορα ούτε με το κυάλι. Στο εμπόριο; Σχεδόν δεν έχει μείνει κλάδος χωρίς μία καινούργια μειονοτική επιχείρηση, συχνά εκπρόσωπο τούρκικης εταιρείας, που να δεσπόζει ή να τείνει να καταλάβει δεσπόζουσα θέση στην αγορά. Αναφέρομαι σε έπιπλα, τρόφιμα, ρούχα, παπούτσια, αυτοκίνητα, ελαστικά, υλικά οικοδομών κτλ κτλ. Πώς μπορείς να αισθανθείς όταν εισπράττεις καθημερινά ότι όλη αυτή η άνθηση εκπορεύεται πέρα από τα σύνορα και ελέγχεται από κει; Τι έχει απομείνει για την πλειονότητα; Το καταφύγιο του δημόσιου τομέα. Όμως η πραγματική οικονομία δεν βρίσκεται στο θερμοκήπιο των υπηρεσιών, όπου επίσης προβλέπεται η αναξιοκρατική πρόσληψη μειονοτικών με την περσινή ποσόστωση του 0,5%. (…)