Απο την σημερινή "Καθημερινή":
Το ανησυχητικό συμπέρασμα από τη σκανδαλολογία και την παραφιλολογία για τους αγγελιαφόρους των ροζ DVD είναι ότι το πολιτικό σύστημα, με εξασθενημένα θεμέλια, χωρίς συνοχή και στόχους, χωρίς λειτουργούς με πυγμή και αίσθηση της αποστολής τους, κλονίζεται επικίνδυνα κάθε φορά που συγκρούονται ανεξέλεγκτα εκβιαστές, αριβίστες και διαπλεκόμενα συμφέροντα. Η πολιτική κοινωνία και οι υγιείς δυνάμεις του τόπου οφείλουν να κρίνουν και να αποφασίσουν.
Δεν χρειάστηκαν παρά ένα DVD και η απόπειρα αυτοκτονίας ενός μεσαίου κρατικού αξιωματούχου, τέως γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού, για να αρχίσει να τρίζει το σαθρό πολιτικό και εκδοτικό οικοδόμημα. Πίσω από την υπόθεση Ζαχόπουλου κρύβεται το σκοτεινό παρασκήνιο, μέσα στο οποίο βρίσκουν θαλπωρή τα φαινόμενα της μεγάλης παθογένειας της σύγχρονης κοινωνικο-πολιτικής ζωής του τόπου: η ροπή των εκάστοτε κυβερνώντων να επιλέγουν μετρίους, αλλά «εμπίστους» για τη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού. Η ασυλία που απολαμβάνουν διάφοροι περίεργοι όσο και σκοτεινοί τύποι που κινούνται στο ημίφως παράπλευρα στις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες. Η ανοχή του πολιτικού προσωπικού στο μοντέλο του εκδότη-εκβιαστή και, πολύ περισσότερο, η υποταγή σε αυτό και η συναλλαγή μαζί του, είναι ορισμένα από αυτά, τα παρακμιακά φαινόμενα.
Σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους, παρατεταμένες περίοδοι διάλυσης του κράτους, παράλυσης των θεσμών και γενικευμένης απώλειας του μέτρου στη συμπεριφορά πολιτικών και κοινωνικών ομάδων, είχαν επώδυνη κατάληξη. Σήμερα, πάλι, η αίσθηση μιας γενικευμένης αποδιοργάνωσης διεκδικεί την κυριαρχία στην ψυχολογία ευρύτατων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας. Ο τόπος, ακυβέρνητο όχημα, μοιάζει να κατρακυλά με σπασμένα φρένα σε απότομη κατηφόρα - στο τέλος της, ένα τυφλό αδιέξοδο, βράχος. Αν έτσι αφεθούν να εξελίσσονται τα πράγματα, οφείλουμε να αναρωτηθούμε: αυτήν τη φορά ποιο θα είναι το τίμημα που θα υποχρεωθεί να πληρώσει ο τόπος; Οι κίνδυνοι είναι στον ορίζοντα και είναι μεγάλοι.
Η Ευρώπη, οι βόρειοι γείτονές μας, τρέχουν για να προλάβουν το τρένο της ανταγωνιστικότητας και να βελτιώσουν τη θέση τους στη διεθνή κοινωνία. Η Ελλάδα, έχοντας κατ' αρχήν κερδίσει μια θέση στη λέσχη των πιο ισχυρών δημοκρατικών κρατών, δείχνει ανίκανη να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που βρίσκονται μπροστά της, άβουλος θεατής των κοσμογονικών εξελίξεων, αντιμετωπίζει φοβικά την ανάγκη μεταρρύθμισής της. Το μείζον ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι «ποιος έδωσε το DVD». Είναι, «πού πάει ο τόπος». Αν επιλέξουμε να δώσουμε εμείς την απάντηση σε αυτό (και όχι να περιμένουμε την απάντηση που θα δώσουν άλλοι για εμάς) πρέπει να διεκδικήσουμε ένα μεγάλο ραντεβού, μια νέα συνάντηση με την πολιτική.

Ελλάδα, μια χώρα χωρίς αρμούς

Ενα DVD και η απόπειρα αυτοκτονίας ενός κρατικού αξιωματούχου έκαναν να τρίζει όλο το πολιτικό και εκδοτικό οικοδόμημα
Του Αλεξη Παπαχελα
Αν σε ένα σπίτι έχουν σαπίσει τα θεμέλια και οι βασικοί αρμοί, ο ένοικός του έχει δύο επιλογές: να το γκρεμίσει και να το ξανακτίσει ή να κάνει ένα επιφανειακό ρετουσάρισμα και να περιμένει μοιρολατρικά να τον... πλακώσει πριν το ξαναφτιάξει. Αυτές τις μέρες παρακολουθούμε το δεύτερο, το μοιρολατρικό σενάριο, να εξελίσσεται. Χρειάσθηκαν ένα DVD και η απόπειρα αυτοκτονίας ενός μεσαίου κρατικού αξιωματούχου για να αρχίζει να τρίζει όλο το πολιτικό και εκδοτικό οικοδόμημα, το οποίο έχει μπει σε νευρική κρίση διαρκείας. Συσσωρευμένη σαπίλα και παθογένειες δεκαετιών έχουν δημιουργήσει ένα άγριο σκηνικό εκδοτικών ανταγωνισμών, εκβιασμών και μιας άκαρπης πολιτικής αντιπαράθεσης. Στην υπόθεση Ζαχόπουλου συμπυκνώνονται όλες σχεδόν οι παθογένειες μιας μεταπολιτευτικής περιόδου που όλο λέει να τελειώσει, αλλά φαίνεται ικανή να μας ταλαιπωρεί για πολύ ακόμη καιρό.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η μέχρι τώρα έρευνα δεν έχει αποδείξει ότι πίσω από την ιστορία Ζαχόπουλου υποκρύπτεται μείζον οικονομικό σκάνδαλο. Ο πρώην γ.γ. συνέχισε ενδεχομένως τη μακρά παράδοση της χρηματοδότησης ημετέρων και παγκοσμίως αγνώστων οργανώσεων, αλλά τίποτα παραπάνω. Γιατί, τότε, επιχείρησε να αυτοκτονήσει; Το πιθανότερο είναι ότι ένας μέτριος άνθρωπος ανέβηκε πολύ ψηλότερα από όσο του αναλογούσε. Βασικό κριτήριο για την επιλογή του ήταν η προσωπική εμπιστοσύνη, βασισμένη σε μια παλαιότερη προσωπική σχέση με τον πρωθυπουργό. Ο κ. Ζαχόπουλος βρέθηκε ξαφνικά να δέχεται ένα τηλεφώνημα από το Μαξίμου με το ερώτημα «αν έχει κάνει κάτι αμαρτωλό στο υπουργείο;», να χάνει την προσωπική εμπιστοσύνη επί της οποίας έκτισε την ισχύ του, να νιώθει την οικογενειακή πίεση για τις προσωπικές του περιπέτειες και βεβαίως τα «ντόμπερμαν» της τηλεοπτικής ενημέρωσης να απειλούν ότι θα παίξουν το περιώνυμο DVD των παθών του.
Το ερώτημα είναι, όμως, πώς ένας μέτριος, κατά κοινή ομολογία, άνθρωπος μάζεψε τόση ισχύ επειδή ήταν απλά «έμπιστος». Πώς ακόμη αφέθηκε, χωρίς να το πάρει κανείς είδηση, να περιστοιχισθεί από ένα άρρωστο περιβάλλον συμβούλων και δικηγόρων εγνωσμένου αμαρτωλού παρελθόντος και με περιθωριακές πολιτικές διασυνδέσεις. Ο σχεδόν θανατηφόρος εναγκαλισμός του κ. Ζαχόπουλου από ένα κύκλο εκβιαστών ήταν προϊόν της δικής του αδυναμίας, αλλά και της απουσίας ελέγχου. Πρώτη παθογένεια: η επιλογή μετρίων αλλά «εμπίστων» που δεν λύνουν το μεγάλο πρόβλημα της διαφθοράς.
Μια δεύτερη παθογένεια που προκύπτει, από μια απλή ματιά στα γεγονότα, είναι το είδος των σκοτεινών τύπων που κινούνται στο παρασκήνιο υπό την ασυλία των συνδικαλιστικών τους διασυνδέσεων. Είναι άξιο μελέτης το γεγονός ότι ένας δικηγόρος με επίσημη σχέση με την προηγούμενη ηγεσία της ΓΣΕΕ περιεφέρετο σε κανάλια και πολιτικά γραφεία ως διαμεσολαβητής σε εκβιασμούς. Αξίζει όμως και να απαντηθεί αν κινείτο μόνος του ή για λογαριασμό κάποιου ξεχασμένου βαθέος κομματικού κράτους που πάντοτε ψάχνει λίγη ακόμη «βρώμα»...

Ερχόμαστε τώρα στη μεγαλύτερη παθογένεια που έχει να κάνει με τη λειτουργία των ΜΜΕ. Κατά τη μεταπολίτευση γεννήθηκε το επιτυχημένο μοντέλο εκδότη - εκβιαστή. Κανείς δεν θυμάται πότε ακριβώς εμφανίσθηκε, αν και το αποθέωσε ο μόνος που καταδικάσθηκε όταν ένα κομμάτι του ελληνικού επιχειρηματικού κατεστημένου αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να τον ανεχθεί άλλο. Στη δεκαετία του 1980 προσετέθησαν και άλλες προσωπικότητες, από εξαιρετικά γραφικές που δεν έκρυβαν πώς έβγαζαν τα χρήματά τους έως και θεσμικές περιπτώσεις εκβιαστών που είχαν ξεκαθαρίσει ότι καμία μεγάλη δουλειά δεν μπορεί να γίνει αν δεν περάσει από τον δικό τους σταθμό διοδίων. Οι πολιτικοί ανέχθηκαν και εξέθρεψαν αυτό το σύστημα. Εκεί που μπορούσαν να επιβάλουν τον νόμο, δεν το έκαναν για να μην υποστούν πολιτική ζημιά. Στο σύστημα αυτό υπήρχε μια ισορροπία τρόμου και μια ιδιότυπη ομερτά. Οταν το σύστημα ξέφευγε, υπήρχαν πάντοτε οι «κορλεόνε» του παρασκηνίου, οι οποίοι κάθιζαν όλους τους εμπλεκόμενους σε ένα τραπέζι και τους εξηγούσαν κυνικά ότι ένας καβγάς διαρκείας θα τους τίναζε όλους στον αέρα. Η λογική είναι απλή: «είμαστε όλοι τόσο εκβιάσιμοι και ευάλωτοι που καλύτερα μην τραβήξει κανείς πιστόλι.»
Το σύστημα κατέστη πολύ πιο εκρηκτικό και ασταθές τα τελευταία χρόνια. Αρχικώς ένα κομμάτι της ιδιωτικής τηλεόρασης κατρακύλησε στον εύκολο εντυπωσιασμό και τη σκανδαλοθηρία. Γρήγορα ακολούθησαν και τα ούτως αποκαλούμενα σοβαρά κανάλια. Φτάσαμε όμως στο σημείο μία εκπομπή, χωρίς να φέρνει αποκαλυπτικά στοιχεία στον αέρα, να υπαγορεύει εξελίξεις και να ωθεί την πολιτική στον παραλογισμό μιας επικοινωνιακής υστερίας. Ακολούθησε η έντυπη εκδοχή αυτού του μοντέλου, η οποία έσυρε τη δημοσιογραφία σε νέες ακρότητες και νέα ήθη.

Και βεβαίως κάποιος μπορεί να παρατηρήσει ότι τα ίδια φαινόμενα των ταμπλόιντ εφημερίδων ή κίτρινων εκπομπών συμβαίνουν διεθνώς. Με δύο διαφορές. Πρώτον, ότι στο ελληνικό μοντέλο πολλά ΜΜΕ αυτής, και όχι μόνο, της κατηγορίας δεν ζουν από τις πωλήσεις και την τηλεθέαση που αποφέρει ο κιτρινισμός. Ζουν από τις κρατικές επιχορηγήσεις, οι οποίες δίδονται σε καθεστώς αδιαφάνειας, και από «ενέσεις» ή «δαγκωματιές» επιχειρηματιών, οι οποίοι επιδιώκουν ασυλία για κάποια συναλλαγή, την καταστροφή ενός αντίπαλου και ενίοτε απλά να «κάνουν το κέφι τους». Δεύτερον, ότι οι πολιτικοί και οι επιχειρηματίες αντιμετωπίζουν ως «πονοκέφαλο» αυτό το φαινόμενο και προτιμούν να συμβιβασθούν καταβάλλοντας ποικιλοτρόπως λύτρα, παρά να εξυγιάνουν το σύστημα.
Υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι πίσω από την υπόθεση Ζαχόπουλου κρύβεται ένα σκοτεινό παρασκήνιο τέτοιου τύπου. Κάποιος επιχείρησε να κάνει ένα deal για να αποσιωπηθεί μία γκρίζα συναλλαγή και στη διαδρομή ξετυλίχθηκε ένα κουβάρι που κρατάει σε ομηρία το πολιτικό σκηνικό. Αυτό που δεν μπορεί να διευκρινισθεί ακόμη είναι κατά πόσον η κυβέρνηση επέλεξε να συναλλαγεί σε αυτή την περίπτωση ή όχι. Ο νυν πρωθυπουργός εξελέγη με την πλατφόρμα της πάταξης της διαφθοράς και της αντιπαράθεσης με το εκδοτικό κατεστημένο. Πλήρωσε ακριβά την πρόθεσή του καθώς έχει υποστεί ένα ατελείωτο επικοινωνιακό πόλεμο, ενώ πολλά κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του επέλεξαν το δρόμο της συναλλαγής με αντάλλαγμα επικοινωνιακά οφέλη. Απομένει να διευκρινισθεί αν εκάμφθη, σε αυτό το τελευταίο επεισόδιο, η θέληση των κυβερνώντων ή όχι. Και αυτό σε μια στιγμή που κλιμακώνεται μια συζήτηση για το αν κάποιοι επιχειρούν να χειραγωγήσουν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στο άναρχο επικοινωνιακό τοπίο των ημερών μας ένα είναι βέβαιο: κανένας πολιτικός ηγέτης δεν μπορεί να κάνει το λάθος να βασισθεί σε κάποια μηντιακά συμφέροντα για να πλήξει τον αντίπαλο, γιατί ξέρει καλά πως δεν υπάρχουν μόνιμες ή σταθερές συμμαχίες. Τα δύο κόμματα εξουσίας υποφέρουν το ίδιο από τα άρρωστα μηντιακά φαινόμενα!
Το επικοινωνιακό σκηνικό επιβαρύνεται, θα πρέπει να προσθέσουμε, από την είσοδο νέων παικτών που λειτουργούν περίπου ως «ελεύθεροι σκοπευτές». Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του προέδρου του ΛΑΟΣ, ο οποίος αρχικώς απεφεύγετο από τα «σοβαρά» ΜΜΕ ως «πολιτικώς λεπρός» και εν συνεχεία εχρησιμοποιήθη κυνικότατα για να αδυνατίσει την Ν.Δ. Τώρα, είναι κυρίαρχος επικοινωνιακός παράγων, ο οποίος μπολιάζει τον δημόσιο διάλογο με ασύλληπτες συνωμοσιολογίες και υπονοούμενα, τα οποία βρίσκουν απήχηση στα λαϊκά στρώματα που νιώθουν την απόγνωση της οικονομικής επιβίωσης ταυτόχρονα με την απουσία πολιτικού οράματος.

Με δεδομένες αυτές τις παθογένειες ερωτούν πολλοί γιατί και πώς ξεκίνησαν τώρα οι πολιτικοί τριγμοί με αφορμή την υπόθεση Ζαχόπουλου. Πρώτα απ' όλα, γιατί το σύστημα δεν έχει πλέον σταθερά σημεία αναφοράς. Η σταδιακή αποχώρηση παραδοσιακών εκδοτών από το προσκήνιο, οι οποίοι γνώριζαν να παίζουν το παιχνίδι και να σταματούν το σύστημα στο χείλος του γκρεμού, έχει σημαντικό κόστος. Οι χειρισμοί, η υπαγόρευση των επιταγών των διαφόρων συμφερόντων έχει χάσει το λούστρο της και είναι πολύ περισσότερο άγαρμπη και εμφανής. Κατόπιν η συγκυρία έχει αναδείξει πολιτικούς ηγέτες, οι οποίοι έχουν το τσαγανό να πάνε κόντρα σε αυτά τα συμφέροντα αλλά δεν διαθέτουν το πολιτικό μέγεθος, το πολιτικό προσωπικό και τη δεξιοτεχνία να πάρουν το πάνω χέρι σε αυτό το μπρα ντε φερ.
Ο κ. Καραμανλής πληρώνει την απόφασή του να περιορισθεί σε ένα στενό κύκλο ανθρώπων με την ψευδαίσθηση πως θα κρατήσουν ανέπαφο τον ηθικό πυρήνα της κυβέρνησης. Η εμπειρία απέδειξε έως τώρα πως δεν είναι αρκούντως δεξιοτέχνης στη σκοτεινή πλευρά της πολιτικής συναλλαγής, όπου οι γκάφες ξεχωρίζουν, αλλά δεν καταφέρνει και να στήσει θεσμικούς μηχανισμούς ελέγχου της εξουσίας. Ο κ. Παπανδρέου επιχειρεί να αρθρώσει λόγο εναντίον των συμφερόντων που χειραγωγούν την πολιτική προς ίδιον όφελος, αλλά οι δομικές του αδυναμίες πνίγουν το όποιο δίκιο του. Οσο για την εξάντληση του πολιτικού του λόγου σε μία ατελείωτη καταγγελία σκανδάλων δεν πείθει το κρίσιμο κεντρώο μπλοκ ψηφοφόρων που χρειάζεται για να κερδίσει τις εντυπώσεις.
Η κυβέρνηση το πιθανότερο είναι να ξεπεράσει τον δύσκολο κάβο όταν κάτσει η σκόνη της επικοινωνιακής θύελλας. Αν όμως θέλει να προλάβει το ναυάγιο σε έναν επόμενο κάβο, θα πρέπει να σκεφθεί σοβαρά, και μάλιστα να το συμφωνήσει με την αντιπολίτευση, το πώς αυτή η χώρα θα αποκτήσει πάλι θεσμούς και σημεία αναφοράς ώστε να αποκτήσει η νομιμότητα το πάνω χέρι. Αλλιώτικα, στην επόμενη τρικυμία οι σάπιοι αρμοί δεν θα αντέξουν άλλο και θα ζήσουμε μια ακόμη πιο μεγάλη περιπέτεια. Γι' αυτό, είναι μάλλον η ώρα να ρωτήσουμε όχι ποιος έδωσε το DVD αλλά πού πάει ο τόπος.

13 απαντήσεις για το παζλ Ζαχόπουλου
Των Ευας Καραμανωλη - Γιαννη Σουλιωτη

1. «Μπλε» ή «ροζ» η υπόθεση Ζαχόπουλου;
Η κυβέρνηση επιμένει αποκλειστικά –και μόνον– στη «ροζ» εκδοχή. Κυβερνητικά στελέχη σημειώνουν πως από τον άτυπο έλεγχο του Μεγάρου Μαξίμου ουδέν μεμπτόν προέκυψε. Στο αυτό το συμπέρασμα κατατείνουν και τα δημοσιεύματα του Τύπου, που παρά το συνεχές «ψάρεμα» των δημοσιογράφων, το «λαυράκι» δεν έχει ανακαλυφθεί. Ωστόσο, η διαχείριση της υπόθεσης από το Μέγαρο Μαξίμου και, κυρίως, το «απόρρητο» περί τον κομιστή του DVD έδωσε στην υπόθεση στοιχεία πολιτικού θρίλερ. Οι παλαιότερες στενές σχέσεις, άλλωστε, του πρώην Γραμματέα με τον πρωθυπουργό δημιουργούν εύφορο έδαφος για την ανάπτυξη σεναρίων περί «γαλάζιου σκανδάλου». Η Δικαιοσύνη ερευνά αυτή καθεαυτή την απόπειρα αλλά και τα έργα και τις ημέρες Ζαχόπουλου στο υπουργείο Πολιτισμού. Λογικά, θα καταλήξει κάπου...
2. Γιατί προφυλακίστηκε η Εύη Τσέκου;
Τουλάχιστον τρεις μάρτυρες έχουν καταθέσει ότι πίεζε τον Ζαχόπουλο μέσω του DVD για τη μονιμοποίησή της στο υπουργείο Πολιτισμού, καθώς η σύμβασή της έληγε στις 31.12.2007. Επιπλέον, στα στοιχεία που υπάρχουν σε βάρος της, συγκαταλέγεται και σημείωμα που βρέθηκε στο σπίτι του παρ’ ολίγον αυτόχειρα με τον αριθμό του τραπεζικού της λογαριασμού.
3. Eίχε γνώση του περιεχομένου του DVD το Μαξίμου πριν από την απόπειρα αυτοκτονίας του Χρ. Ζαχόπουλου;
Σύμφωνα με την επίσημη θέση της κυβέρνησης, διά στόματος του εκπροσώπου Τύπου κ. Θ. Ρουσόπουλου, ουδείς εκ των στελεχών του Μεγάρου Μαξίμου είδε το επίμαχο DVD. Ο ίδιος ισχυρισμός προβάλλεται ως απάντηση στο ερώτημα γιατί δεν παρεδόθη άμεσα το DVD –αν και φέρεται ως το μέσο του εκβιασμού– στον εισαγγελέα. Μάλιστα, επιστρατεύεται το επιχείρημα ότι εκείνες τις ημέρες οι επιτελείς συνόδευαν τον πρωθυπουργό στο ταξίδι του στη Ρωσία. Ωστόσο, σύμφωνα με την κατάθεση του Γ. Μυλωνά, επιστήθιου φίλου του πρώην γ.γ., ο Χρ. Ζαχόπουλος το μεσημέρι της Δευτέρας, 17 Δεκεμβρίου, σε συνάντηση που είχε μαζί του στο διαμέρισμα της οδού Καρνεάδου τού αποκάλυψε ότι το Μαξίμου είχε λάβει γνώση του οπτικοακουστικού υλικού...
4. Ποιο είναι το περιεχόμενο του DVD;
Σύμφωνα με το πόρισμα της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών το DVD περιέχει αμιγώς ερωτικές σκηνές και διαλόγους μεταξύ του πρώην γ.γ. και της 35χρονης πρώην συνεργάτιδός του και κατηγορούμενης για εκβίαση Εύης Τσέκου. Επιπλέον, διαπιστώνεται ότι αποτελεί προϊον συρραφής που έχει γίνει με τρόπο ώστε να απεικονίζεται κυρίως ο Χρ. Ζαχόπουλος και όχι η Εύη Τσέκου. Οι σκηνές διαδραματίζονται σε ιδιωτικό χώρο, δίχως να έχει αποσαφηνιστεί εάν πρόκειται για το διαμέρισμα της Καρνεάδου, δωμάτιο ξενοδοχείου ή κάποιο άλλο διαμέρισμα, ενώ ως πιθανότερο μέσο βιντεοσκόπησης θεωρείται μικροκάμερα στην τσάντα της Τσέκου. Ωστόσο, σαφής απάντηση ως προς τις συχνές αλλαγές που παρατηρούνται στη γωνία λήψης αλλά και την ποιότητα της εικόνας, δεν έχει ακόμη δοθεί....
5. Ποιος έκανε το μοντάζ;
Τα σενάρια είναι τρία. Είτε έγινε από τον δημοσιογράφο που παρέδωσε το DVD στο Μέγαρο Μαξίμου, είτε έγινε από άγνωστο άτομο προ της παράδοσής του στον δημοσιογράφο, ενώ δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο το υλικό να μονταρίστηκε μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και Δικαιοσύνης. Στην τελευταία περίπτωση ανακύπτει ακόμη πιο έντονα το ερώτημα σχετικά με το τι περιελάμβαναν οι σκηνές που κόπηκαν.
6. Πόσα τελικά είναι τα DVD;
Φημολογείται ότι πέραν αυτού που βρίσκεται στα χέρια του ανακριτή υπάρχουν άλλα τρία. Ωστόσο, κανένα δεν έχει δει το φως της δημοσιότητος ούτε έχει κάποιο από αυτά κατατεθεί στη Δικαιοσύνη. Το ενδεχόμενο πάντως να υπάρχει και άλλο οπτικοακουστικό υλικό θεωρείται εξαιρετικά πιθανό, δεδομένης της διαπίστωσης των εμπειρογνωμόνων της Ασφάλειας ότι το επίμαχο υλικό αποτελεί προϊόν συρραφής.
7. Πώς ενεπλάκη ο διευθυντής του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού κ. Γιάννης Ανδριανός στην υπόθεση Ζαχόπουλου;
Σε αυτόν παραδόθηκε το DVD τρεις ημέρες πριν από την απόπειρα αυτοκτονίας του πρώην γ.γ, του υπουργείου Πολιτισμού. Οπως κατέθεσε ο ίδιος στον ανακριτή, παρέλαβε το DVD από δημοσιογράφο σε συνάντηση που είχε μαζί του στο «Βυζαντινό» του ξενοδοχείου Χίλτον. Ο κ. Ανδριανός δεν αποκάλυψε το όνομα του δημοσιογράφου στον ανακριτή επικαλούμενος το δημοσιογραφικό απόρρητο.
8. Δικαιούται να επικαλείται το δημοσιογραφικό απόρρητο ο διευθυντής του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού;
Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δημοσιογράφοι οι οποίοι απασχολούνται σε γραφεία Τύπου στην Ελλάδα δεν υποχρεούνται να καταθέσουν τη δημοσιογραφική τους ταυτότητα. Τυπικά, λοιπόν ο κ. Ανδριανός νομιμοποιείται να επικαλείται το δημοσιογραφικό απόρρητο. Σε επίπεδο ουσίας ωστόσο, τελούν εις γνώσιν του στοιχεία άκρως σημαντικά για την ανάκριση, τα οποία δεν είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και περιήλθαν στην κατοχή του λόγω της πολιτικής θέσης που κατέχει. Περαιτέρω τα στοιχεία αυτά άπτονται υπόθεσης που αφορούν το δημόσιο συμφέρον...
9. Θα κληθεί για συμπληρωματική κατάθεση ο κ. Ανδριανός;
Θεωρείται βέβαιο ότι μόλις επιστρέψει από την πρωθυπουργική αποστολή στην Ινδία, ο κ. Ανδριανός θα κληθεί προκειμένου να καταθέσει και πάλι στον 2ο ειδικό ανακριτή. Ζητούμενο, το όνομα του δημοσιογράφου που παρέδωσε το DVD. Ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν ότι αυτή τη φορα ο κ. Ανδριανός θα προβεί σε αποκαλύψεις αφενός για να αποφύγει ο ίδιος ενδεχόμενες ποινικές συνέπειες, αφετέρου για να σταματήσει η φημολογία περί εμπλοκής του Μαξίμου στην υπόθεση.
10. Γιατί είναι σημαντικό να αποκαλυφθεί το όνομα του δημοσιογράφου που παρέδωσε το DVD στον κ. Ανδριανό;
Βασικό ζητούμενο της ανάκρισης είναι να διαπιστωθεί το άτομο ή τα άτομα που έκαναν συρραφή του οπτικοακουστικού υλικού προκειμένου να αποκαλυφθεί η ταυτότητα των, κατά την κατηγορία, ατόμων που εκβίαζαν τον Χρήστο Ζαχόπουλο. Εστω και εξ αντανακλάσεως, μέσω του κομιστή του DVD ο ανακριτής μπορεί να φτάσει στους δράστες.
11. Ποιος είναι ο ρόλος των τριών δικηγόρων στην υπόθεση Ζαχόπουλου;
Οι δύο εκ των τριών, ο παρ’ ολίγον αυτόχειρας Ηρακλής Κουτελίδας και ο Δ.Μ., αναφέρονται στην κατάθεση του κ. Γ. Μυλωνά και φέρονται ότι χειρίζονταν δικαστικές υποθέσεις του κ. Ζαχόπουλου. Στον κ. Ζαχόπουλο φέρεται να τους είχε συστήσει η Εύη Τσέκου καθώς ο κ. Κουτελίδας ήταν και κουμπάρος της. Ο κ. Μυλωνάς έχει καταθέσει σε βάρος τους ότι πίεζαν τον κ. Ζαχόπουλο για θέματα αποχαρακτηρισμών διατηρητέων κτιρίων, ενώ τον είχαν παροτρύνει να ενδώσει στις οικονομικές απαιτήσεις της κ. Τσέκου. Στον τρίτο δικηγόρο η Εύη Τσέκου φέρεται να είχε απευθυνθεί για το θέμα του παράτυπου διαγωνισμού και ήταν αυτός που τη συνόδευε στους τηλεοπτικούς σταθμούς αλλά και στην Ευελπίδων όταν αυτή κατέστη κατηγορούμενη.
12. Ποια η σχέση της δεύτερης απόπειρας αυτοκτονίας με την υπόθεση Ζαχόπουλου;
Σε ένα από τα σημειώματα που άφησε ο 53χρονος δικηγόρος Ηρακλής Κουτελίδας χαρακτηρίζει εαυτόν «εξιλαστήριο θύμα» της υπόθεσης και αναφέρεται εκτενώς στο ιστορικό της γνωριμίας του με τον Χρήστο Ζαχόπουλο αλλά και την κατηγορούμενη Εύη Τσέκου. Ο ίδιος επισημαίνει ότι αποφάσισε το απονενοημένο διάβημα καθώς δεν άντεχε να επιστρέψει στη φυλακή όπου είχε εκτίσει ποινή για απάτη και πλαστές επιταγές.
13. Τι ερευνά παράλληλα με την ανάκριση ο εισαγγελέας;
Αντικείμενο της προκαταρκτικής εξέτασης που διετάχθη με αφορμή καταγγελίες υπαλλήλων και στελεχών του υπουργείου Πολιτισμού σε εφημερίδες, είναι να διαπιστωθούν τυχόν ύποπτες συμβάσεις αλλά και απευθείας αναθέσεις έργων επί γενικής γραμματείας Χρ. Ζαχόπουλου. Επειτα από εντολή του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών κ. Γ. Κολιοκώστα, στο στόχαστρο της έρευνας τίθενται και ύποπτες επιχορηγήσεις του υπουργείου προς μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Σημείωση: Ολα αυτά απο την εφημερίδα του κ.Α.Αλαφούζου....(απο την "σοβαρή και έγκυρη" εφημερίδα της αστικής τάξης...- έτσι για να δούμε και την "τρίτη πλευρά") - τι μας λέει; Οτι...ψάχνει εναλλακτική πρόταση και λύση κυβερνητικής εξουσίας......